معیار غیابی بودن حکم

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۷۹/۰۴/۱۶
برگزار شده توسط: استان کردستان/ شهر سنندج

موضوع

معیار غیابی بودن حکم

پرسش

در ماده ۳۰۳ قانون آیین دادرسی مدنی مصوب ۱۳۷۹ فرق دو معیاری که برای غیابی بودن حکم در نظر گرفته شده چیست؟

نظر هیئت عالی

در ماده استنادی هرگاه اخطاریه ابلاغ واقعی نشـده باشـد و خوانده یا جانشین او در هیچ یک از جلسات دادگاه حاضر نشوند و دفاع کتبـی هم نکنند چنین رایی غیابی است ولی اگر اخطاریه ابلاغ واقعی شود با فرض عدم حضور و عدم تسلیم دفاع کتبی رای صادره حضوری تلقی میشود. لذا ایـن دو معیـار ۱. حضـور خوانده یا نماینده او با تسلیم دفاع نامه کتبی. ۲. ابلاغ واقعی اخطاریه از موجبات حضوری تلقی شدن رای هستند و فرق این دو معیار در آن است که یک جهـت آن ناشـی از افعـال مثبت خوانده و به صورت حضور یا تسلیم دفاع نامه است و جهت دیگـر از ابـلاغ واقعـی نظر اتفاقی: اگر چه با لحاظ عبارات اولیه و ا طلاق عبارات اخیر ماده ۳۰۳ دایر به اینکه اگـر اخطاریـه ابـلاغ واقعی نشده باشد حکم دادگاه غیابی است. چه خوانده در جلسه حضور یافته یا لایحه دفاعیـه تقدیم کرده باشد یا نه. به حکم عقل و فحوای مقررات راجع به ابلاغ قانونی و اهمیتـی کـه در موارد مختلف قانون مزبور و از جمله در ماده ۸۳ به ابلاغ واقعی داده شده معلوم میشـود کـه مفهوم عبارت اخیر ماده مرقوم مدنظر قانونگذار بوده نه منطوق آن. یعنی مقصود این بوده است که اگر اخطاریه خوانده ابلاغ واقعی شده باشد حتی اگر او لایحه دفاعیه هم تقدیم نکرده و در جلسه دادرسی شرکت نکرده باشد حکم نسبت به او حضوری محسوب میگردد.