مواجهه حضوری بین شاکی متهم و شهود در جرایم غیرقابل گذشت

صورتجلسه نشست قضایی
کد نشست: ۱۳۹۸-۶۴۱۲
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۷/۱۱/۰۷
برگزار شده توسط: استان تهران/ شهر تهران

موضوع

مواجهه حضوری بین شاکی متهم و شهود در جرایم غیرقابل گذشت

پرسش

باتوجه به صراحت ماده ۹۱ قانون آیین دادرسی کیفری که مقرر داشته تحقیقات مقدماتی به صورت محرمانه صورت می گیرد و همچنین ماده ۱۹۲ همان قانون که اشعار می دارد تحقیق از شاکی و متهم غیرعلنی و انفرادی است مگر در جرایم قابل گذشت که به آنها در دادسرا حتی الامکان به صورت ترافعی رسیدگی می شود آیا در جرایم غیرقابل گذشت مواجهه حضوری بین شاکی متهم و شهود در مرحله دادسرا محمل قانونی دارد؟

نظر هیئت عالی

نظریه اکثریت قضات محترم دادگستری تهران موجه و مورد تایید است.

نظر اکثریت

انجام مواجهه حضوری در دادسرا که عهده دار امر تحقیق است بین طرفین پرونده اعم از شاکی و متهم و حتی شهود به معنای این نیست که رسیدگی در دادسرا ترافعی شده است و بلکه در راستای انجام تحقیقات و رفع ابهامات و حتی بعضا شناسایی دقیق متهم است(به عنوان مثال در منازعه که ضربات متعدد با دست یا سلاح به فردی وارد شده است لزوم دارد تا مواجهه بر قرار شود تا نسبت به تعیین اینکه چه کسی چه نوع ضرباتی با چه وسیله ای به چه فردی وارد کرده است مشخص شود) لذا مواجهه حضوری در دادسرا منافاتی با مفاد ماده ۱۹۲ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ نداشته و هر یک در مجرای خود قابل اعمال است. لیکن در اجرای مواجهه حضوری می بایست مقرره بند الف ماده ۲۱۴ قانون اخیرالذکر نیز رعایت شود.

نظر اقلیت

دادسرا حکم قوه قاهره و یک طرف پرونده را دارد و خود مقام تحقیق در واقع یکی از طرفین دعواست و از این باب است که وفق ماده ۹۱ و ۱۹۲ قانون آیین دادرسی کیفری رسیدگی ترافعی در دادسرا معنا نداشته و مربوط به مرحله دادگاه می باشد بنابراین در مرحله دادسرا به عنوان مدعی العموم دلایل مجرمیت جمع آوری و در مرحله دادگاه با رسیدگی ترافعی بین دلایل دادسرا و دفاعیات متهم رسیدگی می شود.