نظامنامه موسسات حمل و نقل

هیات وزراء در جلسه ۱۱ اردیبهشت ماه ۱۳۱۶ نظر به پیشنهاد شماره ج ۱۷۲۶ر۷۱۸۰۹ مورخ۱۲ر۱۲ر۱۵ وزارت داخله نظامنامه موسسات حمل و نقل را که مشتمل بر سه فصل و چهل و چهار ماده است به شرح ذیل تصویب نمودند:

ماده ۱ - موسسات مربوط بحمل و نقل که مشمول مقررات این نظامنامه میباشند عبارت است از:
الف - موسسه حمل و نقل
ب - کارخانه تعمیر
ج - گاراژ عمومی
موسسات حمل و نقل دولتی مشمول مقررات این نظامنامه میباشند.

ماده ۲ - هیچکس نمیتواند بدون اجازه شهربانی محلی را که برای موسسه حمل و نقل یا کارخانه تعمیر یا گاراژ عمومی اتومبیل انتخاب نماید. شهرداری هر شهر با توافق نظر یکدیگر نقاطی را که برای موسسه حمل و نقل باری و سواری و کارخانه تعمیر و گاراژ عمومی مناسب و مقتضی بدانند تعیین و اعلان نموده و در اجازه نامه که برای تاسیس موسسات فوق از شهربانی داده میشود محل تاسیس تصریح گردد خیابانهائیکه در هر شهر نباید در آنجا گاراژ دائر شود از طرف شهربانی و شهرداری معین خواهد شد.
بموسسات حمل و نقل و کارخانه تعمیر و گاراژ عمومی که طبق دستور شهربانی و شهرداری باید از محل فعلی انتقال پیدا نماید یک سال بعد از انتشار این نظامنامه مهلت داده میشود.

ماده ۳ - تاسیس هر یک از موسسات مذکوره در فوق موکول بتقدیم تقاضانامه و تحصیل اجازه نامه مخصوص از شهربانی محل میباشد.
اجازه‌نامه موسسه حمل و نقل نمونه نمره۱ اجازه تاسیس کارخانه تعمیر مطابق نمونه نمره ۲ و اجازه نامه گاراژ عمومی بر طبق نمره ۳ صادر خواهد شد.

ماده ۴ - اجازه تاسیس موسسات مذکوره در ماده یک باشخاصی داده میشود که واجد شرایط ذیل باشند.
الف - صحت عمل و عدم محکومیت بجنایت و خیانت در امانت و کلاهبرداری و تقلب در کسب و تجارت
ب - سرقت و عدم ورشکستگی به تقصیر.
ج - تابعیت ایران با سرمایه داخلی.

تبصره - نسبت بعموم اتباع خارجه که قصد تاسیس هر یک از موسسات مذکوره در ماده یک را دارند باید تقاضای خود را باداره کل شهربانی تسلیم دارند تا از مجرای وزارت داخله در صورت اقتضاء به تحصیل اجازه آن از هیات دولت اقدام و به وسیله اداره کل شهربانی بانها ابلاغ گردد.
این ترتیب حتی نسبت بموسسات خارجی که سرمایه آنها در داخله بوده و به ثبت قانونی نیز رسیده‌اند مجری میگردد.
متصدیان کارخانه تعمیر غیر از آلات و ادواتی که مربوط بکارخانه تعمیر است باید دارای پانزده هزارریال اعتبار یا ضامن بتصدیق شهربانی محل باشند و هر سه ماه یکمرتبه از طرف شهربانی بقاء اعتبار مزبور رسیدگی و تصدیق شود.

فصل اول
موسسات حمل و نقل

ماده ۵ - موسسه حمل و نقل بموسسه اطلاق می‌شود که عهده‌دار حمل و نقل مسافر یا بار بوده و مطابق مقررات این نظامنامه توسط یکنفر مدیرمسئول اداره شده و دارای دفاتر رسمی باشد.

ماده ۶ - هر موسسه حمل و نقلی که در طهران دائر میشود اگر مخصوص حمل مسافر باشد باید اقلا مالک ده دستگاه اتومبیل سواری بوده و به علاوه بیست دستگاه اتومبیل سواری دیگر هم مختصاً در اختیار خود داشته باشد و چنانچه مخصوص حمل و نقل بار باشد باید به همان تناسب اتومبیلهای باری داشته باشد
در شهرهای ذیل - تبریز- زنجان- رشت- قزوین- همدان- کرمانشاهان- ساری. مشهدکرمان- شیراز. بوشهر- اهواز- اصفهان- بروجرد- عراق- قم. یزد- کاشان- زاهدان. گرگان- سنندج هر موسسه باید لااقل پنج دستگاه اتومبیل سواری (اگر مخصوص حمل مسافر باشد) و یا پنج دستگاه باری (در صورتی که مخصوص حمل بار باشد) بوده و به علاوه ده دستگاه اتومبیل باری و یا سواری دیگر نیز مختصاً در اختیار خود داشته باشد
در سایر نقاط برای موسسات حمل و نقل پنجاه هزارریال اعتبار و یا اقلاً مالکیت چهار دستگاه اتومبیل کافی خواهد بود.

ماده ۷ - اسم هر موسسه حمل و نقل از طرف شهربانی روی اتومبیلهای باری و یا سواری کرایه نقش خواهد شد.

ماده ۸ - موسسات حمل و نقل مرکز و شهرهای درجه اول ولایات میتوانند تا اجازه شهربانی در شهرهای دیگر با دادن اعتبار مصرحه درشق اخیر ماده ۶ و معرفی مدیرمسئول شعبه تاسیس نمایند در صورتی که باین ترتیب موفق نگردند میتوانند یکی از موسسات حمل و نقل مجاز را با ورقه قبولی آن که بتصدیق شهربانی محل رسیده به عنوان نمایندگی خود بدائره وسائط نقلیه شهربانی معرفی کنند.

ماده ۹ - موسسات حمل و نقل باید متناسب با نصف تعداد اتومبیلهائیکه در اختیار خود دارند حجرات مخصوص مسقف برای نگاهداری اتومبیلها داشته و محوطه موسسه نیز بقدر کفایت وسیع بوده و بناهای ضروری مطابق دستور شهرداری ساخته شده باشد و وسائل روشنائی کافی و سایر احتیاجات ضروری مطابق اصول صحی واجد و نظافت کامل در تمام محوطه و اماکن موسسه رعایت شود و نیز باید کارخانه اختصاصی کوچک برای تعمیرات به شرح ماده۱۰ داشته باشد.

ماده ۱۰ - محل تعمیر در موسسه حمل و نقل لوازم مطابق صورت ذیل را باید داشته باشد:
۱- محل مسقفی که دارای چاله (دیبا) برای تعمیر و روغن گیری.
۲- آهنگری کوچکی برای بادگیری فنر و کارهای متفرقه مختصر.
۳- یکدستگاه مته بزرگ و یک عدد کوچک بارقام مختلفه شمع و مته.
۴- یکدستگاه کامل حدیده قلاویز برای پیچ و مهره‌های مختلف الشکل.
۵ - یک یا دو میز آهنی.
۶ - تابلو یا قفسه برای نگاهداری ابزار.
۷- همه گونه آچارهای مختلفه مورد احتیاج از قبیل آچار فرانسه - آچاردوسر - آچارچپق (بکس) یکدست کامل آچار شمع آچار پیچ‌گوشتی کوچک و بزرگ چرخ گوشت چرخ سنباده چکشهای بزرگ و کوچک اره‌آهن برگلیس و غیره.

ماده ۱۱ - علاوه بر حجرات مخصوص اتومبیلها در هر موسسه باری باید انبار مخصوص جهت نگاهداشتن بار ساخته شده و محل مزبور بدون رطوبت بوده و یا آسفالت یا آجرمفروش و دیوارهای آن نیز آجری و سفید باشد و به علاوه درب بزرگ محکمی نیز داشته باشد.

ماده ۱۲ - موسسات حمل و نقل ولایات که مسافر حمل مینمایند باید لااقل ۵ باب اطاق نیز مطابق اصول صحی با تخت خواب و روشنائی و وسائل کافی داشته باشند.

ماده ۱۳ - متصدیان حمل و نقل شخصاً مسئول مستقیم انجام کلیه مقررات این نظامنامه در قسمت مربوطه بحمل و نقل مسافر یا بار میباشند و چنانچه برای مدت معینی غیبت کنند باید قبلاً موضوع را به دایره وسائط نقلیه شهربانی محل اطلاع داده و متصدی مسئول را با رعایت مقررات ماده ۴ این نظامنامه و با توافق نظر شعبه وسائط نقلیه معین نماید.

ماده ۱۴ - علاوه بر دفاتریکه قانوناً برای موسسات تجارتی مقرر است اداره شهربانی میتواند دفاتر دیگری برای موسسات حمل و نقل به موجب نمونه که خود میدهد مقرر دارد در این صورت دفاتر مزبوره را دائره وسائط نقلیه شهربانی محل باید پلمپ نموده و انتهای آن را امضا نماید.
صفحات دفاتر موسسه حمل و نقل باید نمره‌دار بوده و در موقع ثبت تراشیدگی و قلم خوردگی نداشته باشد و به علاوه از پاره کردن اوراق یا اضافه کردن بین سطور خودداری و چنانچه اشتباهی رخ دهد با مرکب قرمز اصلاح شود.

ماده ۱۵ - حمل مسافر بیش از میزان ظرفیتی که برای هر اتومبیلی معین شده ممنوع است.

ماده ۱۶ - در مدخل هر یک از موسسات حمل و نقل برای ثبت ورود و خروج اتومبیلها باید تابلوئی نصب شود نمره و سیستم اتوموبیلهای موجوده در آن موسسه با ذکر باری یا سواری برای اطلاع مراجعه‌کنندگان روی آن ثبت گردد.

ماده ۱۷ - صدور بلیط مسافر یا بارنامه منحصرا مختص موسسات حمل و نقل داخلی بوده و متصدیان آن مکلفند در مقابل وجهی که جهت حمل مسافر یا بار می گیرند بلیط یا بارنامه رسمی صادر نمایند.
موسسات حمل و نقل باری حق قبول مسافر و فروش بلیط مسافری نداشته و بالعکس موسسات حمل و نقل سواری هم حق حمل بار را ندارند اتوموبیلهای شخصی و یا کرایه که در شهر و حومه کار میکنند حق قبول مسافر یا بار را از یک شهر بشهر دیگر نداشته و شهرداری هم باید از صدور بلیط مسافرت بغیر از موسسات مجاز خودداری نمایند.

تبصره - فروش بلیط مسافرت در داخله توسط موسسات مسافرتی خارجه ولو به عنوان وساطت یا دلالی ممنوع است.

ماده ۱۸ - متصدیان حمل و نقل باید مال‌التجاره‌ای که برای حمل و نقل قبول میکنند رسیدگی کرده پس از تطبیق آن با صورتی که صاحب مال فرستاده بارنامه در سه نسخه طبق نمونه نمره ۴ تهیه و امضا نموده و بامضای فرستند مزبور نیز رسانیده و دو نسخه آن را بفرستنده تسلیم و یک نسخه را همراه مال بمقصد فرستاده و در طهران از تحویل گیرنده رسید بگیرند و در صورتی که فرستنده مال تهیه نموده با ته چک بارنامه و رسید واصله از مقصد در دفتر خود ضبط که لدی الاقتضاء بمامورین شهربانی ارائه شود برای مسافرت بلیط مسافرت طبق نمونه (۵) که ضمیمه این نظامنامه است در دو نسخه صادر می‌شود در نامه و بلیط مسافرت در دفاتر مخصوص ثبت خواهد شد.

ماده ۱۹ - متصدیان موسسات حمل و نقل مو‌ظف اند مال التجاره و بار را از تاریخ صدور بارنامه منتها در ظرف ۴۸ساعت حمل نموده (مگر اینکه بین طرفین ترتیب خاصی مقرر شده باشد و در موقع مقرر در بارنامه آن را به مقصد تحویل نمایند مگر در مواردی که در اثر جاده خارق العاده در حین مسافرت مانعی جهت آنها پیش آمد کرده باشد و در این صورت باید از حکومت یا کدخدا محل و یا مامورین محل امنیه تصدیق لازم تحصیل و ارائه دهند و در غیر این صورت مسئول تاخیر در تحویل بار بوده و باید از عهده خسارت آن برآیند به علاوه متصدیان حمل و نقل موظف‌اند در موقع صدور بلیط مسافرتی یا بارنامه کلیه نکات مندرجه در بلیط یا بارنامه را بدون کم و بیش مراعات و به موقع اجراء گذارند.

ماده ۲۰ - ارسال کننده باید با مال‌التجاره که برای حمل و نقل میفرستد بیجکی همراه نماید که نکات ذیل در آن قید شده باشد:
الف - تاریخ و ساعت ارسال جنس به موسسه حمل و نقل.
ب - نوع جنس به طور اجمال یا تفصیل به اختیار فرستنده.
ج - تعداد عدل یا صندوق و علائم آنها و وزن صحیح هر عدل یا صندوق نسبت بمال‌التجاره‌های قابل شماره تعداد جنس محتوی عدل یا صندوق.
د - مقصد.
ه- - اسم و آدرس فرستنده و تحویل گیرنده.
و - محل تحویل.
ز - میزان کرایه در صورتی که قبلاً یا متصدی موسسه حمل و نقل قطع شده باشد.

ماده ۲۱ - ارتفاع بارگیری هر اتومبیل از سطح اطاق بیش از دو متر و نیم نباید باشد.

ماده ۲۲ - موسسات حمل و نقل بار باید در جور کردن نوع محصول دقت نمایند تا مال التجاره‌هائی که در یک اتومبیل بار میکنند باعث فاسد کردن یکدیگر نشوند.

ماده ۲۳ - اتومبیلهای باری باید روپوش غیرقابل نفوذی (امیرمایل) داشته باشند که در موقع حمل بار روی مال‌التجاره بکشند.

ماده ۲۴ - موسسات حمل و نقل باری مسافرتی غیر از وجه کرایه یا بیشکرایه که قبلاً با مسافر قطع و بلیط صادر نموده تحت هیچ عنوانی از قبیل قیمت بلیط یا عوارض شهرداری و غیره حق مطالبه وجه از مسافر را ندارند.

ماده ۲۵ - موسسات حمل و نقل حق ندارند به اتومبیلهای شخصی (پلاک زمینه سفید) بار یا مسافر بدهند.

ماده ۲۶ - چنانچه بار یا مال‌التجاره براثر اعتراض گیرنده در موسسه باقی بماند و پس از رسیدگی معین شود ذیحق بوده صاحب موسسه برای مدتی که اختلاف باقی بوده است حق مطالبه کرایه انبارداری را ندارند.

ماده ۲۷ - نصب چراغهای خیره کننده جلوی موسسه حمل و نقل و در داخل آن ممنوع است.

ماده ۲۸ - موسسات حمل و نقل نباید بشوفر بدون تصدیق مسافر یا بار بدهند.

ماده ۲۹ - موقعی که موسسات میخواهند بماشین مسافر یا بار بدهند باید دقت نمایند که ماشین از معاینه متخصص گذشته و مدت آن متقضی نشده باشد.

ماده ۳۰ - محصولات باید بکیلوگرام وزن شود و تعیین وزن به طور تخمین ممنوع است هر موسسه باید میزان یا قپان صحیح برای وزن داشته باشد.

ماده ۳۱ - متصدی حمل و نقل مقصد یا شعبه موسسه مبداء موظف است بمحض وصول بار کتبا گیرنده آن را مطلع نماید و گیرنده هم باید در ظرف ۴۸ ساعت از تاریخ اطلاع بار را تحویل بگیرد هرگاه مرسل‌الیه پیدا نشود متصدی موسسه باید به اسرع وسائل توسط موسسه مبداء ارسال کننده را از قضیه آگاه نماید و چنانچه اتفاقاً بمرسل الیه و ارسال کننده دسترس نداشته باشد بشهربانی محل کتبا اطلاع دهد.

ماده ۳۲ - اتومبیل هائی که مسافر قبول کرده‌اند باید در ساعت معین که در بلیط مسافرت قید شده در موسسه بدون هیچ نقصی با داشتن ورقه معاینه شهربانی و رعایت مقررات ذیل مهیای حرکت باشد.
الف - در صورتی که اتومبیل دربست کرایه نشده باشد و یک یا چند نفر از مسافرین در موقع معین حاضر نباشند متصدی موسسه مکلف است تا دو ساعت بعد از ساعت مقرره منتظر رسیدن تاخیر کنندگان بوده و بعد از دو ساعت اساسی مسافرین غایب و نمره اتومبیل را کتبا به دایره تامین عبور و مرور راپورت داده اتومبیل را با هرچند نفر از مسافرین که حاضر باشند حرکت دهند.
ب - مسافرین که بیش ازدو ساعت فرجه تاخیر نمایند حق استرداد پیش کرایه که داده‌اند نخواهند داشت مگر اینکه روز قبل مسافر عدم حرکت خود را اطلاع بدهد در این صورت نیز یکدهم از قیمت کل کرایه بنفع موسسه حمل و نقل کسر میشود.
ج - هرگاه در ساعت مقرر در بلیط اتومبیل حرکت نکند تاخیر تا دو ساعت قابل اغماض است چنانچه از دو ساعت بیشتر تاخیر شود هر مسافری مخیر است یا از مسافرت با اتومبیل مزبور منصرف شده یا برای هر یک ساعت تاخیر علاوه بر دو ساعت یک عشر از قیمت معین در بلیط را کمتر بدهد.

ماده ۳۳ - در صورتی که اتومبیل حامل بار یا مسافر در راه معیوب شود شوفر مکلف است که فورا مراتب را بنزدیکترین شعبه و یا طرف موسسه خود و یا موسسه حمل و نقل اطلاع دهد و متصدی حمل و نقل موظف است بفوریت اتومبیل دیگری برای اعزام مسافر یا حمل بار به مقصد فراهم نموده اعزام دارد. مسافرین میتوانند در صورت تاخیر به شهربانی محل اطلاع دهند.

ماده ۳۴ - متصدیان حمل و نقل حق پذیرفتن اتومبیل و شوفری که قبلاً در موسسه دیگر بوده ندارند مگر پس از رویت رضایت نامه کتبی موسسه سابق به علاوه باید مراتب را بشهربانی اطلاع دهد چنانچه متصدی موسسه من‌غیرحق از دادن رضایت نامه خود داری کند شهربانی محل پس از رسیدگی تصدیق لازم خواهد داد.

ماده ۳۵ - اشخاص متفرقه یا مالکین وسائط نقلیه و شوفرها بهیچوجه حق قبول مسافر یا بار را نداشته این امر میبایستی به وسیله حمل و نقل مجاز با دادن مدرک (صدور بلیط مسافرت یا بارنامه) انجام گیرد مسافرت های حوالی شهر و حومه تا چهل کیلومتر از این قاعده مستثنی است.

ماده ۳۶ - موسسات حمل و نقل مادامی‌که اتومبیل جهت شهر یا محل معین ندارند حق قبول مسافر یا صدور بلیط را بموسسه حمل و نقل دیگر نداشته به علاوه احاله مسافر از یک موسسه به موسسه دیگر از صدور بلیط ممنوع است.

ماده ۳۷ - موسسات حمل و نقل برای جلوگیری و اطفاء حریق‌های غیرمنتطره میبایستی به نسبت وسعت گاراژ دارای کپسول‌های ضد حریق بوده آنها را در نزدیکترین دسترس بداخله گاراژ نصب و طرز استعمال آن را بکلیه کارکنان گاراژ بیاموزند (برای تهیه کپسول مزبور مدت شش ماه از تاریخ انتشار این نظامنامه مهلت داده میشود).

فصل دوم
شرائط کارخانه تعمیر

ماده ۳۸ - کارخانه جات تعمیر بدو درجه تقسیم میشوند. درجه اول - درجه دوم.
کارخانجات تعمیر درجه اول باید دارای متخصص فنی دیپلمه خارجه و ماشین آلات و لوازم ذیل باشند.
الف - یکدستگاه موتور برای گردانیدن چرخ تراش و برقوزدن سیلندر و مته کاری و گردانیدن دینام برای احتیاجات الکتریکی.
ب - ماشین چرخ تراشی و فرز برای صفحه تراشی پیستون- دنده - لوله- میل و غیره.
ج - ماشین مخصوص برقوزنی با لوازم مخصوص آن آهنگری در محل مخصوص بانضمام انبرهای کوچک و بزرگ آهنگری و سندان بزرگ و کوچک و پتکهای مختلف.
ه- - یکدستگاه کامل حدیده و قلاویز برای پیچ و مهره‌های مختلف الشکل کوچک و بزرگ.
و - لوازم و افزار مخصوص ریخته‌گری با پمپ برای اقسام یاطاقانها.
ز - میزهای آهنی متعدد برای بازکردن و بستن و تعمیر قسمتهای ماشین از قبیل موتور و دیفرانسیال و غیره.
ح - سه تابلو و یا سه قفسه از آچارهای مختلفه از قبیل آچاردوسره- آچاربوکس کوچک و بزرگ. آچارچرخ کشی. منگنه. چرخ سمباده- قلم- سنباده. انبردست- کلیل. پرگار کوچک و بزرگ- میکرومتر که روی هم بالغ بر دویست پارچه باشد.
ط - دستگاه لحیم کاری کامل بزرگ.
ی - گیره کوچک و بزرگ ۳عدد.
ک - جراثقال با زنجیر. جک بزرگ و کوچک کارخانجات تعمیر درجه دوم باید از متخصصین فنی شهربانی برای تخصص خود دارای مدرک کافی بوده و به استناد آلات ذیل سایر لوازمات تعمیر و ماشین آلات مندرجه در شرایط کارخانجات درجه اول را نیز دارا باشند.
موتور برای گردانیدن چرخ تراش و برقوزدن سیلندر و مته‌کاری- ماشین چرخ تراشی و فرز برای صفحه تراش و پیستون و دنده و لوله و میل و غیره- ماشین مخصوص برقوزنی با لوازم مخصوص آن.

شرایط قبول تعمیر

ماده ۳۹ - صاحب کارخانه باید برای قبول تعمیر دفتر مخصوصی با صفحات شماره دار ترتیب دهد که کیفیت تعمیرات لازمه مشروحاً با تعیین مدت تعمیر و میزان اجرت و لوازم یدکی که مصرف خواهد شد در آن قید شده و صاحب کارخانه و تعمیردهنده تسلیم هر دو ذیل آن را امضا نمایند و سواری هم از مراتبی که قید شده بامضا طرفین بتعمیردهنده تسلیم گردد نمونه مزبور از طرف دائره وسائط نقلیه شهربانی تهیه میشود. هرگاه در حین تعمیر مشاهده شود علاوه بر آنچه قبلاً تعیین گردیده تعمیرات یا عوض کردن قسمتی از ادوات خود مورد لزوم است قبل از شروع باید بتعمیردهنده اطلاع و به طریق مذکور در فوق در صفحات دفتر درج و بامضای طرفین رسیده بعد اقدام نمایند صاحب کارخانه در موقع تحویل باید رسید تکمیل تعمیر را از تعمیردهنده بگیرد.

ماده ۴۰ - صاحب کارخانه از هر جهت مسئول محافظت مال مورد تعمیر بوده و باید همه قسم مراقبتهای لازمه به عمل آورد و خسارت وارده را که ناشی از غفلت و مسامحه در تعمیر باشد جبران نماید.

ماده ۴۱ - در مواردی که اتومبیلی را برای تعمیری‌که دلالت از تصادف با شخص یا شیئی مینماید بکارخانه تعمیر میاورند متصدیان کارخانه موظف‌اند پس از ثبت شماره اتومبیل و مشخصات راننده یا آورنده آن به مراجعه کننده تکلیف نمایند که از کلانتری مربوطه دائره عبور و مرور شهربانی اجازه تعمیر را تحصیل و بعدا مبادرت بتعمیر نمایند.

فصل سوم
گاراژ عمومی

ماده ۴۲ - گاراژ عمومی باید دارای مدیر معتبر و صلاحیتدار بوده و متضمن شرایط ذیل باشد.
الف - حجرات مخصوص و مسقف برای نگاهداری و محافظت لااقل ده دستگاه اتومبیل.
ب - یک دیبا (چاله) جهت گریسکاری و روغن‌گیری و نظافت.
ج - آب انبار محفوظ با تلمبه برای شست و شو.
د - محل مخصوص اسفالته به مساحت حداقل ۱۰ر۸ متر بانضمام یک حلقه چاه فاصل آب.

ماده ۴۳ - گاراژ عمومی مجاز بقبول تعمیر اتومبیلهای شخصی یا باری نبوده و هم چنین بهیچ وجه حق ندارند که در امور مربوط بحمل و نقل مسافر یا بار چه مستقیم و چه غیرمستقیم مداخله نماید.

ماده ۴۴ - متخلفین از هر یک از مواد این نظامنامه به پنج الی هفت روز حبس تکدیری و بتادیه سی الی پنجاه ریال غرامت محکوم خواهند شد و در صورتی که هر یک از صاحبان موسسات مزبوره بیش از پنج بار محکومیت جزایی پیدا کنند در دفعه ششم از یک الی سه سال شغل مزبور ممنوع بوده و موسسه او بسته خواهد شد.