نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۱/۱۷۱ مورخ ۱۴۰۱/۱۰/۱۰

تاریخ نظریه: ۱۴۰۱/۱۰/۱۰
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۱/۱۷۱
شماره پرونده: ۱۴۰۱-۵۸-۱۷۱ ع
استعلام:
همانگونه که مستحضرید تبصره ۳ ماده ۱۲ آیین‌نامه استخدام پیمانی موضوع تصویب‌نامه شماره ۷۹۹۸۱/ت/۲۷۰۲۶/۵ مورخ ۱۳۸۱/۶/۲۴ هیأت وزیران، مقرر می‌دارد: «دستگاه‌ها مکلف هستند به مستخدمین پیمانی به هنگام خاتمه قرارداد (در صورت عدم تمدید) به ازای هر سال سابقه خدمت قابل قبول، علاوه بر حقوق و فوق‌العاده مربوط به مرخصی استحقاقی ذخیره‌شده، یک ماه آخرین حقوق و مزایا پرداخت نمایند»؛ مفاد این ماده برای تمامی دستگاه‌های مشمول، لازم‌الاجرا است؛ نظر به این‌که دفتر حقوقی و دبیرخانه هیأت عالی نظارت و امور حقوق و مزایا و مدیریت مشاغل معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی ریاست جمهوری، برابر نظریه‌های شماره ۱۶/۱۴۱۵۳ مورخ ۱۳۸۵/۲/۱۰ و ۲۲۲/۹۲/۹۵۳۳ مورخ ۱۳۹۲/۵/۱۴ اعلام داشته است: «مستخدمین پیمانی که به موجب آرای صادره از هیأت‌های رسیدگی به تخلفات اداری کارمندان، محاکم قضایی، نظریه منفی گزینش یا غیبت از دستگاه اخراج می‌شوند، مشمول تبصره ۳ ماده ۱۲ آیین‌نامه استخدام پیمانی نمی‌باشند» و با توجه به اطلاق تبصره ۳ ماده ۱۲ آیین‌نامه یادشده و این‌که نظریه دبیرخانه مذکور، با اطلاق آیین‌نامه استخدام پیمانی در تعارض است، خواهشمند است در خصوص جواز یا عدم جواز مستثنی کردن کارکنان اخراج‌شده از دستگاه از شمول حکم مقرر در تبصره ۳ ماده ۱۲ آیین‌نامه استخدام پیمانی صدرالذکر اعلام نظر فرمایید.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
تبصره ۳ ماده ۱۲ آیین‌نامه استخدام پیمانی موضوع تصویب‌نامه شماره ۷۹۹۸۱ مورخ ۱۳۸۱/۶/۲۴ هیأت وزیران ناظر بر مواردی است که به قرارداد مستخدم پیمانی و دستگاه ذی‌ربط با عدم تمدید قرارداد خاتمه داده می‌شود. در این صورت صرف‌نظر از علت عدم تمدید قرارداد، موضوع مشمول تبصره یادشده تلقی می‌شود. بدیهی است صدور حکم مبنی بر اخراج و انفصال از خدمت، خاتمه قرارداد به سبب عدم تمدید تلقی نمی‌شود و از شمول تبصره یادشده خارج است.