نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۲/۴۳۸ مورخ ۱۴۰۲/۰۶/۲۱
تاریخ نظریه: ۱۴۰۲/۰۶/۲۱
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۲/۴۳۸
شماره پرونده: ۱۴۰۲-۴۶۸-۴۳۸ک
استعلام:
۱- با لحاظ مفاد ماده ۴۷۸ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، پس از تجویز اعاده دادرسی و صدور قرار تعویق اجرای حکم و ارجاع پرونده به دادگاه همعرض، آیا باید به فوریت و در وقت فوقالعاده قرار تامین کیفری صادر تا پس از کارسازی قرار، محکومعلیه از زندان آزاد شود و یا آنکه به منظور مطالعه محتویات پرونده و بررسی اسباب و ادله علیه متهم و سپس اتخاذ تصمیم درباره قرار تامین کیفری متناسب، وقت رسیدگی و یا نظارت تعیین و در وقت مقرر قرار تامین کیفری صادر شود؟۲- آیا در ماده ۲۴ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، عبارت «درجه هفت یا هشت» فقط معطوف و ناظر بر جزای نقدی است و یا آنکه حبس را هم شامل میشود؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
۱- مستفاد از مواد ۲۱۷، ۲۵۱ و ۴۷۸ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، تجویز اعاده دادرسی موضوع ماده ۴۷۶ این قانون و تعویق اجرای حکم در اجرای ماده ۴۷۸ این قانون، به معنای آزادی بدون قید و شرط متهم (محکومعلیه) نیست و در هر صورت باید به قید فوریت دادگاه همعرض دادگاه صادر کننده حکم قطعی که پس از تجویز اعاده دادرسی پرونده امر جهت رسیدگی ماهوی به آن ارجاع شده است، با لحاظ معیارهای مذکور در ماده ۲۵۰ قانون فوقالذکر، در خصوص متهم قرار تامین کیفری متناسب صادر کند.۲- به صراحت ماده ۲۴ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، چنانچه محکوم طی مدت اجرای مجازات تکمیلی، مفاد حکم را رعایت نکند، دادگاه صادرکننده حکم برای بار اول مدت مجازات تکمیلی را طبق مقررات این ماده افزایش میدهد. در صورت تکرار این موضوع (عدم رعایت مفاد حکم مجازات تکمیلی)، دادگاه میتواند بقیه محکومیت مجازات تکمیلی وی را به حبس یا جزای نقدی درجه ۷ یا ۸ موضوع ماده ۱۹ همین قانون تبدیل کند؛ بنابراین، قاضی اختیار دارد در صورت تکرار، نسبت به تعیین حبس از درجه ۷ یا ۸ و یا جزای نقدی از درجه ۷ یا ۸ اقدام کند. لزوم تفسیر مضیق قوانین کیفری و قاعده بیشتر نبودن مجازات تکمیلی از مجازات اصلی، موید این نظر است.