نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۳/۱۱۰۶ مورخ ۱۴۰۴/۰۲/۱۴

در مورد بزه قسمت دوم ماده ۲۰ قانون شکار و صید، چنانچه مأمور محیط زیست در زمان استراحت، از وقوع جرایم موضوع قانون مرقوم مطلع شود و جریان امر را به اطلاع مقام مسؤول نرساند، آیا مشمول مجازات پیش‌بینی شده در قسمت دوم ماده ۲۰ قانون موصوف می‌شود؟ به عبارت دیگر، وقوع جرم موضوع قسمت دوم ماده ۲۰ قانون مارالذکر مقید به حین انجام وظیفه مأمور مربوطه بوده یا مطلقاً مأمور مکلف به گزارش جرایمی است که در قانون موصوف پیش‌بینی شده است؟

مستنبط از بند «ب» ماده ۲۸ قانون آیین دادرسی کیفری و ماده ۱۵ قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست مصوب ۲۸/۳/۱۳۵۳ و به قرینه صدر ماده ۲۰ قانون شکار و صید مصوب ۱۳۴۶ با اصلاحات بعدی (که ناظر به گزارش خلاف واقع مأموران سازمان است و این گزارش علی‌الاصول ناظر به حین انجام وظیفه یا به مناسبت انجام وظایف است)؛ جرم‌انگاری موضوع قسمت اخیر ماده ۲۰ قانون پیش‌گفته نسبت به مأموران سازمان حفاظت محیط زیست علی‌الاصول ناظر به زمانی است که این مأموران در حال انجام وظیفه و خدمت در حوزه کاری حاضر باشند و زمان‌های مرخصی که حین انجام وظیفه نبوده و در محل کار حاضر نیستند را شامل نمی‌شود. اقتضای تفسیر مضیق قوانین ناظر به جرم‌انگاری در موضع شک، مؤید این استنباط است.