نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۳۶۲ مورخ ۱۴۰۴/۱۰/۲۰

با توجه به ماده ۵۰۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، آیا صدور قرار بازداشت موقت و قرار نظارت قضایی توسط قاضی اجرای احکام کیفری امکان‌پذیر است؟

اولاً، مطابق ماده ۲۳۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، اصل بر عدم جواز بازداشت موقت است؛ ماده ۲۳۸ این قانون نیز شرایط صدور این قرار را ذکر کرده است؛ از مواد ۵۰۷ و ۵۰۸ قانون یادشده و عبارت «مطابق مقررات» در ماده ۵۰۷ این قانون چنین مستفاد است که مقنن در مرحله اجرای احکام، همان اختیاراتی را که برای دادیار تحقیق در خصوص صدور قرار تأمین کیفری و تبدیل آن پیش‌بینی کرده، در مورد دادیار اجرای احکام نیز مجری دانسته است؛ بنابراین با لحاظ مواد ۸۸، ۹۲، ۲۳۷، ۲۳۸ و ۴۸۴ قانون یادشده و اطلاق عبارت «قرار تأمین متناسب» مذکور در ماده ۵۰۷ این قانون از حیث نوع تأمین، صدور قرار بازداشت موقت در صورتی که اقتضای آن وجود داشته باشد و یا قرار تأمین منتهی به بازداشت از سوی قاضی اجرای احکام کیفری در اجرای ماده ۵۰۷ یادشده فاقد اشکال قانونی است. ثانیاً، از ماده ۵۰۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ که ناظر به تجویز صدور قرار تأمین کیفری توسط قاضی اجرای احکام کیفری است چنین استنباط می‌شود که صدور قرار نظارت قضایی موضوع ماده ۲۴۷ این قانون در موارد لزوم توسط قاضی اجرای احکام کیفری، فاقد منع قانونی است.