نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۵۰۴ مورخ ۱۴۰۴/۱۰/۱۶

مطابق «بند» ب ماده ۴ آیین‌نامه اجرایی مواد ۹ و ۱۱ قانون تسهیلات استخدامی و اجتماعی جانبازان انقلاب اسلامی، مصوب ۱۳۷۷/۴/۲۸، جانبازانی که به هر دلیل نتوانند از کسر ساعت کاری موظفی بهره‌مند شوند، با موافقت دستگاه ذی‌ربط می‌توانند کسر ساعت کار یاد‌شده را در آینده به یکی از روش‌های زیر استفاده نمایند: الف، احتساب یه عنون اضافه‌کار ساعتی؛ ب، افزوده شدن به میزان مرخصی استحقاقی؛ ج، افزوده شدن به سنوات خدمتی جهت بازنشستگی، میزان مرخصی استحقاقی دارندگان پایه قضایی مطابق با رویه جاری، در سال به مدت سی روز است و باقیمانده استفاده نشده آن به هر میزانی که باشد (تا سقف سی روز مذکور) قابل ذخیره است. با عنایت به اینکه در صورت بهره‌برداری قضات ایثارگر از بند «ب» آیین‌نامه یاد‌شده، ممکن است مرخصی استحقاقی سالیانه قابل ذخیره شدن آنان به بیش از سی روز افزایش یابد؛ لذا خواهشمند است در خصوص امکان یا عدم امکان ذخیره مرخصی استحقاقی بیش از سی روز در طول سال از سوی این عده از قضات، اعلام نظر فرمایید.

با عنایت به اینکه مطابق بند «ب» ماده ۴ آیین‌نامه اجرایی مواد ۹ و ۱۱ قانون تسهیلات استخدامی و اجتماعی جانبازان انقلاب اسلامی مصوب ۲۸/۴/۱۳۷۷ با اصلاحات بعدی، جانبازانی که به هر دلیل نتوانند از کسر ساعت کار موظفی بهره‌مند شوند، می‌توانند روش «افزودن به مرخصی استحقاقی» را با موافقت دستگاه ذی‌ربط انتخاب کنند و از آنجا که روش مزبور جدای از مرخصی استحقاقی و محدودیت ذخیره آن می‌باشد؛ بنابراین، منع قانونی مربوط به مازاد ذخیره مرخصی استحقاقی قابل تسری به روش فوق‌الذکر نمی‌باشد.