نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۶۱۴ مورخ ۱۴۰۵/۰۴/۲۴

آیا محدودیت حرکتی ناشی از پایدارسازی ستون فقرات با پیچ و مهره، مشمول رأی وحدت رویه شماره ۸۰۴ مورخ ۲/۱۰/۱۳۹۹ هیأت عمومی دیوان عالی کشور (غیر قابل استناد به رفتار واردکننده صدمه اولیه) می‌باشد؟

موضوع رأی وحدت رویه شماره ۸۰۴ مورخ ۲/۱۰/۱۳۹۹ هیأت عمومی دیوان عالی کشور، جراحات ایجاد شده در معالجات پزشکی است که پزشک برای درمان ضروری دانسته است و وفق این رأی وحدت رویه، قابل استناد به رفتار مرتکب نبوده و از این‌رو، هیچ یک از پزشک و مرتکب ضامن پرداخت ارش نیستند؛ اما در فرض استعلام، جنایتی وارد شده است که در صورت عدم درمان، موجب آسیبی شدید مانند فلج کلی می‌شده است و پزشک در مقام درمان و برای پیشگیری از آسیب شدیدتر، با پیچ و مهره اقداماتی انجام داده است (پایدارسازی)؛ بنابراین محدودیت حرکتی ایجاده شده همچنان نقصی است که ناشی از جنایت اولیه بوده و قابل استناد به رفتار مرتکب (جانی) است و بر این اساس، از شمول رأی وحدت رویه یادشده خارج است.