نظریه مشورتی شماره ۷/۸۹/۶۶۷ مورخ ۱۳۸۹/۰۲/۰۸
تاریخ نظریه: ۱۳۸۹/۰۲/۰۸
شماره نظریه: ۷/۸۹/۶۶۷
شماره پرونده: ۸۹-۹۷-۱۵
استعلام:
با فرض اجباری نبودن تعیین وکیل برای اقامه دعاوی حقوقی، آیا محکوم کردن طرف دعوی به پرداخت خسارت حقالوکاله وکیل معاضدتی یا وکیل تعیینی صحیح است؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با توجه به رأی وحدت رویه شماره ۷۱۴ مورخ ۱۳۸۸/۱۲/۱۱ هیأت عمومی دیوانعالی کشور برای اقامه دعاوی حقوقی، شکایت از آراء و دفاع از آنها دخالت وکیل قانوناً الزامی نیست. ولی با عنایت به اینکه در شق ۱۲ بند ب فصل دوم دستورالعمل شماره ۱ از طرح جامع رفع اطاله دادرسی مصوب ۱۳۸۴/۷/۳۰ ریاست قوهقضائیه مقرر شده است «اگر متقاضی در دعوی، محکومٌ له واقع شود حقالوکاله جزء خسارات دادرسی از محکومٌعلیه به حکم دادگاه دریافت خواهد شد»، بنظر میرسد اولاً حقالوکاله موضوع شق ۱۲ بند ب فصل دوم از دستورالعمل مزبور باید براساس آییننامه تعرفه حقالوکاله، حقالمشاوره و هزینه سفر وکلای دادگستری و وکلای موضوع ماده ۱۸۷ قانون برنامه سوم توسعه... مصوب ۱۳۵۸/۴/۲۷ ریاست قوهقضائیه (مندرج در روزنامه رسمی شماره ۱۷۸۸۹ مورخ ۱۳۸۵/۵/۵) مطالبه شود. ثانیاً ذکر آن در حکم دادگاه و محکومیت محکومٌعلیه به پرداخت آن، مستلزم مطالبه حقالوکاله موصوف توسط وکیل معاضدتی یا خواهان است. ثالثاً وصول آن در صورت استنکاف محکومٌعلیه از اجرای حکم مزبور، مستلزم تقاضای آن ضمن درخواست اصدار و ابلاغ اجرائیه، علیه محکومٌعلیه است.