نظریه مشورتی شماره ۷/۹۲/۲۱۸۲ مورخ ۱۳۹۲/۱۱/۱۶
تاریخ نظریه: ۱۳۹۲/۱۱/۱۶
شماره نظریه: ۷/۹۲/۲۱۸۲
شماره پرونده: ۹۲-۱۸۶/۱-۱۴۱۹
استعلام:
...
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
ماده ۵۳۵ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ که از متون فقهی اخذ شده است سبب مقدم در تأثیر را مورد پذیرش قرار داده است یعنی بین واضع سنگ و حفرکننده چاه، کسی که سنگ را قرار داده مسئول می داند زیرا ابتداء عابر با سنگ برخورد کرده و سپس بر اثر برخورد با آن به چاه افتاده است اما با توجه به قسمت اخیر ماده ۵۳۶ و ملاک ماده ۵۳۱ قانون یاد شده چنانچه قاضی احراز کند که قرار دادن سنگ کوچک به قدری در وقوع حادثه ضعیف بوده که به تنهائی اثری بر آن مترتب نگردد و حافر چاه با توجه به این امر متعاقب قرار گرفتن سنگ در محل, اقدام به حفر چاه در کنار سنگ نماید و حادثه (جنایت) در اثر برخورد عابر به سنگ و سقوط وی در چاه رخ دهد، در این صورت حافر چاه مسئول است نه قراردهنده سنگ. به هر تقدیر تشخیص مصداق و احراز استناد، امری موضوعی و برعهده قاضی رسیدگیکننده است.