نظریه مشورتی شماره ۷/۹۵/۱۴۲۵ مورخ ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
تاریخ نظریه: ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
شماره نظریه: ۷/۹۵/۱۴۲۵
شماره پرونده: ۷۳۴-۶۶-۹۵
استعلام:
بر اساس بند سوم ماده ۱۳ قانون تشکیل شوراهای آموزش وپرورش تا پنج درصد عوارض صدور پروانه های ساختمانی تفکیک زمینها پذیره و نوسازی علاوه بر عوارض مذکور را که شهرداریها دریافت میکنند یکی از منابع مالی شوراهای مناطق آموزش و پرورش برای هزینه های جاری و عمرانی میباشد لذا نظر ارشادی آن اداره محترم مبنی بر اینکه اولاً؛ قانون مذکور توسط قوانین موخرالتصویب الحاق یا اصلاح و قسخ گردید یا خیر؟ ثانیاً؛ در صورت لازم الاجرا بودن با عنایت به صراحت مقنن مبنی بر دریافت عوارض تا ۵ درصد اعلام نظر بفرمائید شهرداری درتعیین درصد مذکور اختیار قانونی دارد یا استانداری به عنوان مرجع عالی.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
اولاً- عوارض موضوع بند ۳ ماده ۱۳ قانون تشکیل شوراهای آموزش و پرورش در استانها، شهرستانها و مناطق کشور مصوب ۲۶/۱۰/۷۲ با تصویب قوانین بعدی نسخ نشده است و هم چنان به اعتبار و قوت خود باقی است و کماکان شهرداریها موظفند تا پنج درصد از عوارض موضوع بند ۳ ماده ۱۳ قانون مرقوم را به آموزش و پرورش پرداخت نمایند و به موجب تبصره ۱ ذیل بند ۴ ماده ۱۳ قانون صدرالاشاره، عواید حاصل از بندهای ۳ و ۴ ماده قانونی مذکور صرفاً به مصرف احداث و توسعه فضاهای آموزشی و پرورشی همان شهرستان میرسد و برابر تبصره ۲ ذیل بند ۴ ماده ۱۳ قانون یاد شده عواید حاصل از بندهای ۲، ۳ و ۴ ماده قانونی مارالذکر به خزانه واریز میگردد و هر ساله معادل آن در لایحه بودجه در ردیف معین به صورت تخصیص یافته، پیش بینی میشود تا مطابق ضوابط این قانون به مصرف برسد.
ثانیاً- مطابق ماده ۳ آیین نامه اجرایی ماده ۱۳ قانون تشکیل شوراهای آموزش و پرورش در استانها، شهرستانها و مناطق کشور مصوب ۱۳۷۷/۱۱/۱۸ و اصلاحات بعدی، شوراهای آموزش و پرورش استان با توجه به شرایط اقتصادی و اجتماعی هر شهرستان، میزان عوارض مندرج در بند ۳ ماده ۱۳ قانون را تا حداکثر ۵%، تعیین و جهت اجرا به شهرداریها ابلاغ مینماید. شهرداریها موظفند با تدوین آیین نامه و اتخاذ روش های لازم نسبت به وصول عوارض موضوع این ماده و واریز آن به حساب معین خزانه، اقدام نمایند.