نظریه مشورتی شماره ۷/۹۵/۲۶۷۷ مورخ ۱۳۹۵/۱۰/۱۹
تاریخ نظریه: ۱۳۹۵/۱۰/۱۹
شماره نظریه: ۷/۹۵/۲۶۷۷
شماره پرونده: ۱۹۲۰-۱/۱۶۸-۹۵
استعلام:
چنانچه پروندهای جهت اعتراض به قرار منع تعقیب به دادگاه ارجاع شود و شعبه مرجوع الیه پس از رسیدگی قرار مذکور را نقض و قرار جلب به دادس متهم صادر نماید و پروندهای مذکور مجدداً به همان شعبه دادگاه جهت رسیدگی ارجاع شود آیا با توجه به بند ت ماده ۱۲۱ قانون آئین دادرسی کیفری نظر به اینکه در موضوع کیفری سابقاً دادگاه اظهارنظر ماهوی کرده است موضوع از موارد رد دادرس محسوب میشود یا خیر.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
صدورقرار جلب به دادرسی موضوع ماده ۲۷۴ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و اصلاحات و الحاقات بعدی که از سوی دادگاه کیفری، متعاقب اعتراض شاکی به قرار منع تعقیب صادر میگردد، به معنای اظهار نظر دادگاه در موضوع اتهام و احراز مجرمیت وی نمیباشد، بلکه صرفاً دلالت بر تشخیص دادگاه در وجود جهات قانونی در قابلیت تعقیب متهم دارد و لذا قرار یاد شده، اظهارنظر ماهوی موضوع بند ت ماده ۴۲۱ قانون فوق الذکر، که از جهات رد دادرس محسوب میگردد، نمیباشد و رأی وحدت رویه شماره ۵۱۷ مورخه ۱۳۶۷/۱۱/۱۸ هیأت عمومی دیوان عالی کشور نیز در همین راستا است.