نظریه مشورتی شماره ۷/۹۵/۳۰۵۵ مورخ ۱۳۹۵/۱۱/۲۵
تاریخ نظریه: ۱۳۹۵/۱۱/۲۵
شماره نظریه: ۷/۹۵/۳۰۵۵
شماره پرونده: ۱۸۷۷-۲۱۸-۹۵
استعلام:
با توجه به اینکه به موجب تبصره ۲ ماده ۱۸ قانون شوراهای حل اختلاف مقررات ناظر به صدور رأی واخواهی تجدیدنظر و هزینه دادرسی تابع مقررات قانون مذکور اعلام گردیده است و از طرفی بر اساس ماده ۳۶۴ قانون آئین دادرسی مدنی در مواردی که رأی دادگاه تجدیدنظر مبنی بر محکومیت خوانده باشد و خوانده یا وکیل او در هیچ یک از مراحل دادرسی حاضر نبوده و لایحه دفاعیه و یا اعتراضیهای هم نداده باشند رأی دادگاه تجدیدنظر ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ واقعی به محکومٌ-علیه یا وکیل او قابل اعتراض و رسیدگی در همان دادگاه تجدیدنظر میباشد حال آیا مقررات ماده قانونی اخیرالذکر در موارد آراء صادره از شورای حل اختلاف نیز جاری خواهد بود یا خیر؟ بدین مفهوم که چنانچه قاضی شورای بر صدور حکم بر بیحقی خواهان باشد و از طرفی خوانده در جلسات دادرسی شورا حاضر نگردیده است یا لایحهای را نیز تقدیم ننموده باشد وحتی در جلسه دادرسی مربوط به اعتراض به رأی در دادگاه حقوقی حاضر نشده باشد آیا رأی دادگاه حقوقی در مقام اعتراض به رأی شورا مشمول ماده ۳۶۴ قانون آئین دادرسی مدنی از جهت قابلیت اعتراض مجدد در همان دادگاه حقوقی میباشد یا خیر؟ به عبارت بهتر آیا مفاد ماده ۲۷ قانون شوراهای حل اختلاف متضمن قطعی آراء دادگاه حقوقی در مقام اعتراض به رأی قاضی شورا شامل آراء موضوع ماده ۳۶۴ قانون آئین دادرسی مدنی نیز میباشد یا خیر؟ و آیا ملاک ماده مذکور در مورد ابلاغ قانونی به محکومٌعلیه نیز جاری میباشد یاخیر.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
مقصود از مقررات ناظر به واخواهی مذکور در تبصره ۲ ماده ۱۸ قانون شوراهای حل اختلاف ۱۳۹۴ مقررات پیشبینی شده در این قانون از جمله ماده ۲۵ آن در خصوص آراء صادره از سوی قاضی شورای حل اختلاف است و منصرف از آراء دادگاههای عمومی است که در مقام رسیدگی به تجدیدنظرخواهی نسبت به آرای قاضی شورای حل اختلاف صادر میشود. بنابراین در فرضی که خواهان در شورای حل اختلاف محکوم به بیحقی شود و با تجدیدنظرخواهی وی در دادگاه عمومی رأی به نفع او صادر گردد، حضوری یا غیابی بودن رأی دادگاه تابع مقررات مذکور در قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی است.