نظریه مشورتی شماره ۷/۹۷/۱۳۳۳ مورخ ۱۳۹۸/۰۳/۲۹

تاریخ نظریه: ۱۳۹۸/۰۳/۲۹
شماره نظریه: ۷/۹۷/۱۳۳۳
شماره پرونده: ۹۷-۱۸۶/۲-۱۳۳۳

استعلام:

...

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:

با توجه به ماده ۷۸ قانون اجرای احکام مدنی اموال توقیف شده به حافظ سپرده میشود و طبق ماده ۸۳ این قانون، حافظ نسبت به اموال توقیف شده امین است و حق ندارد اموال توقیف شده را مورد استفاده قرار داده یا به کسی بدهد. از طرفی شرط تحقق ماده ۶۶۳ قانون مجازات اسلامی ۱۳۷۵ آن است که شخص عالماً در اشیاء و اموالی که توسط مقامات ذیصلاح توقیف شده، بدون اجازه، دخالت یا تصرفی نماید که منافی با توقیف باشد و شرط تحقق ماده ۶۷۴ قانون مجازات اسلامی ۱۳۷۵ آن است که امین مال را تصاحب، تلف، مفقود و یا استعمال نماید. از طرفی بزه موضوع ماده ۶۶۳ همین قانون مجازات اسلامی ۱۳۷۵ نیاز به سوءنیت خاص نداشته و صرف عمد در رفتار برای تحقق جرم در بخش رکن روانی کفایت میکند. در حالیکه خیانت در امانت موضوع ماده ۶۷۴ قانون یادشده نیازمند سوءنیت خاص (قصد اضرار به مالک یا متصرف) میباشد. بنابراین در صورتیکه حافظ یکی از رفتارهای ماده ۶۷۴ قانون مجازات اسلامی ۱۳۷۵ را مرتکب نشده و فاقد سوءنیت خاص باشد و تنها عمداً تصرف و یا دخالتی نماید که منافی توقیف باشد، صرفاً مشمول ماده ۶۶۳ این قانون است و در صورتی که انجام یکی از رفتارهای مذکور در ماده ۶۷۴ یادشده متضمن دخالت یا تصرف در اموال توقیفی نیز باشد و حافظ قصد ایراد ضرر به مالک یا متصرف مال نیز داشته باشد، رفتار واحد واجد دو عنوان مجرمانه و مشمول ماده ۱۳۱ قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲ است. در صورتی که یکی از رفتارهای مذکور در ماده ۶۷۴ قانون مجازات اسلامی ۱۳۷۵ را که متضمن دخالت یا تصرف در اموال توقیفی است، انجام داده ولیکن قصد ایراد ضرر به مالک یا متصرف را نداشته باشد، تنها به مجازات جرم ماده ۶۶۳ همین قانون محکوم میگردد./ت