نظریه مشورتی شماره ۷/۹۷/۱۵۶۷ مورخ ۱۳۹۷/۰۵/۱۷
تاریخ نظریه: ۱۳۹۷/۰۵/۱۷
شماره نظریه: ۷/۹۷/۱۵۶۷
شماره پرونده: ۹۶-۱۱-۱۲۸۰
استعلام:
نظر به اینکه دادگاه در مقام رسیدگی به درخواست تنفیذ وصیت نامه با توجه به مواد ۲۷۶ و ۱۲۹۱ از قانون امور حسبی و ماده ۸۳۲ قانون مدنی چه مواردی را باید مد نظر قرار دهد و رعایت کند؟ آیا صرف احراز انتساب امضاء یا اثر انگشت مندرج در ذیل وصیت نامه کافی برای تنفیذ آن وصیت نامه خواهد بود یا آنکه دادگاه علاوه بر آن و در راستای ماده ۸۴۳ قانون مدنی باید با ارجاع امر به کارشناس احراز نماید که وصیت موصوف زاید بر ثلث ترکه نباشد؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
چنانچه دعوای تأیید وصیتنامه عادی در دادگاه مطرح شده باشد، دادگاه به موضوع رسیدگی مینماید، در صورت اقرار اشخاص ذینفع و یا بنا به دلایل شرعی و قانونی دیگر صدور وصیتنامه مزبور از ناحیه متوفی و اصالت آن برای دادگاه احراز شود، دادگاه حکم به تأیید وصیتنامه عادی صادر میکند و در هر حال وصیت به موجب هرگونه وصیتنامهای به عمل آمده باشد، با توجه به ماده ۸۴۲ قانون مدنی نسبت به مازاد بر ثلث نافذ نیست مگر آنکه وراث آن را تنفیذ نموده باشند. بنابراین در مقام رسیدگی به دعوای تأیید وصیتنامه عادی دادگاه مبادرت به ارزیابی ترکه و تعیین ثلث آن نمیکند و حکمی نیز که در این مقام صادر میکند، اعلامی است و جنبه اجرایی ندارد