نظریه مشورتی شماره ۷/۹۷/۲۶۱۹ مورخ ۱۳۹۷/۰۹/۲۷
تاریخ نظریه: ۱۳۹۷/۰۹/۲۷
شماره نظریه: ۷/۹۷/۲۶۱۹
شماره پرونده: ۹۶-۱۶۸/۱-۲۲۱۸
استعلام:
۱- در صورتی که در دادسرا سوء نیت متهم احراز نگردیده چه قراری باید صادر شود؟منع تعقیب یا موقوفی تعقیب
۲- آیا موارد احصا شده در ماده ۱۳ قانون آیین دادرسی کیفری حصری است یا تکمیلی؟
آیا دادگاه چنانچه توبه متهم به حد یا تعزیر احراز نمود باید قرار سقوط دعوی صادر نماید یا به استناد بند ج ماده ۱۳ قانون آیین دادرسی کیفری قرار موقوفی تعقیب؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
۱- با توجه به آنکه در صورت عدم احراز سوءنیت در دادسرا، عناصر متشکله جرم کامل نبوده و تحقق جرم احراز نمیشود، مستنداً به ماده ۲۶۵ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ قرار منع تعقیب صادر میشود.
۲- موارد صدور قرار موقوفی تعقیب منحصر به موارد مذکور در ماده ۱۳ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ نبوده و سایر مواردی که به جهات قانونی قاضی مجاز به ورود به ماهیت دعوی نمیباشد نظیر فقدان سمت شاکی خصوصی در جرایم قابل گذشت موضوع ماده ۱۲ قانون فوقالذکر و نیز احراز جنون متهم در حین ارتکاب جرم موضوع ماده ۲۰۲ قانون مارالذکر را نیز شامل میگردد.
۳- در قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ قرار سقوط دعوا پیشبینی نشده است و این قرار تنها در امور مدنی طبق مقررات قانون آیین دادرسی در امور مدنی قابل صدور میباشد. لذا در صورت احراز توبه توسط دادگاه، مستنداً به بند ج ماده ۱۳ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ قرار موقوفی تعقیب صادر میشود.