نظریه مشورتی شماره ۷/۹۷/۳۰۳۹ مورخ ۱۳۹۸/۰۹/۰۹
تاریخ نظریه: ۱۳۹۸/۰۹/۰۹
شماره نظریه: ۷/۹۷/۳۰۳۹
شماره پرونده: ۹۷-۱۶۸-۳۰۳۹
استعلام:
...
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
۱- قانونگذار در مواردیکه نظر به انحصار حکم به جرایم تعزیری داشته است به این امر تصریح کرده است و از جمله ماده ۱۰۶ قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲ میباشد که مرور زمان اعلام شکایت را صرفا در جرایم تعزیری قابل گذشت مجری دانسته است. بنابراین با توجه به اطلاق عبارت «جرایم قابل گذشت» در ماده ۷۹ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲، حکم این ماده شامل حد قذف و دیه که صرفا جنبه حقالناسی دارد میشود و صدور قرار ترک تعقیب با درخواست شاکی در این جرایم فاقد منع قانونی است.
۲- از آنجا که صرف ایجاد مزاحمت و قدرتنمایی با چاقو در صورت کفایت ادله، قرائن و امارات طبق صراحت ماده ۲۳۷ قانون آئین دادرسی کیفری ۱۳۹۲، از موارد جواز صدور قرار بازداشت موقت است، به طریق اولی، چنانچه ارتکاب جرایم مذکور منجر به ایراد جرح نیز گردد، میتواند موجب صدور قرار بازداشت موقت باشد. اما صرف ایراد جرح عمدی با چاقو بدون اینکه از موارد مذکور در بندهای این ماده باشد مشمول مقررات ماده مزبور نمیگردد.