نظریه مشورتی شماره ۷/۹۸/۱۶۶۹ مورخ ۱۳۹۸/۱۲/۰۶
تاریخ نظریه: ۱۳۹۸/۱۲/۰۶
شماره نظریه: ۷/۹۸/۱۶۶۹
شماره پرونده: ع ۹۶۶۱-۵۱۲-۸۹
استعلام:
با عنایت به ماده ۷ قانون حفظ و گسترش فضای سبز و نیز تبصره ۳ ماده ۷ آییننامه اصلاح قانون حفظ و گسترش فضای سبز در شهرها مصوب ۱۳۵۹ که اعلام نموده اعتراض به تشخیص باغ بودن یا نبودن از سوی کمیسیون تخصصی به شورای شهر ارسال میشود، آیا نظر شورای شهر در مورد بررسی اعتراض ماهیت تضمینی دارد یا قضایی؟ آیا مصوبه شورای شهر باید تحت نظارتهای هیأت تطبیق مصوبات شورای شهر قرار گیرد؟
در این مورد دو نظر است:
۱- برخی به اطلاق مواد ۱۰۲ و ۹۰ قانون تشکیلات و وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهردار استناد مینمایند و معتقدند که باید در نظارت هیأت تطبیق قرار گیرد و نیاز به تأیید هیأت تطبیق دارد.
۲- برخی دیگر معتقدند این موضوع تخصصاً از صلاحیت هیأت تطبیق خارج است؛ زیرا قانونگذاری نیست و کار قضایی یا شبهقضایی است.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
طبق نص تبصره ۳ ماده ۷ آییننامه اصلاح قانون حفظ و گسترش فضای سبز مصوب ۱۳۸۹/۲/۱۵ شورای عالی استانها، کمیسیون ماده ۷ آییننامه مذکور مرجع قانونی تشخیص باغات میباشد و رأی این کمیسیون ظرف دو ماه قابل اعتراض در شورای اسلامی شهر میباشد و نظر شورا در مورد تشخیص باغ قطعی است. بنابراین، موضوع خارج از ماده ۹۰ قانون تشکیلات و وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران مصوب ۱۳۷۵ با اصلاحات بعدی آن است؛ زیرا مصوبات موضوع مواد مذکور مصوباتی است که رأساً در شورا تصویب میشود و در باب موضوعات عامالشمول بوده و نه موضوعات جزئی و موردی. بدیهی است که تصمیم شورا در خصوص «تشخیص باغ بودن» وفق مقررات قابل اعتراض در دیوان عدالت اداری است.