نظریه مشورتی شماره ۷/۹۸/۴۵۸ مورخ ۱۳۹۸/۰۴/۳۱
تاریخ نظریه: ۱۳۹۸/۰۴/۳۱
شماره نظریه: ۷/۹۸/۴۵۸
شماره پرونده: ۹۸-۱۸۶/۱-۴۵۸ ک
استعلام:
با توجه به ماده ۷۱۸ از قانون مجازات اسلامی کتاب پنجم تعزیرات و مجازات های بازدارنده مصوب ۱۳۷۵ در صورتی که راننده در موقع وقوع جرم مست بوده باشد آیا باید به جرم مصرف مسکر نیز حد بر وی جاری شود یا اینکه صرفا تشدید موضوع این ماده شامل حال ایشان میگردد؟ لازم به ذکر است نظریه مشورتی شماره ۷/۳۵۳۸ -۷۸/۶/۲ نداشتن گواهینامه رسمی را صرفا علت تشدید مجازات دانسته و تعیین مجازات جداگانه برای رانندگی بدون گواهینامه را جایز ندانسته است لیکن رانندگی بدون گواهینامه از تعزیرات حکومتی بوده و ماهیتی متفاوت از مصرف مسکر که از حدود است دارد و قابل قیاس با هم نیستند.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با عنایت به مواد ۱۲۰، ۱۲۱، ۲۱۷، ۲۱۸، ۲۶۴ و ۲۶۶ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، «حالت مستی» با اثبات حد مصرف مسکر و همچنین مصرف مسکر نیز ملازمه با «حالت مستی» ملازمه ای ندارد و حالت مستی یا مصرف مسکر دو امر متفاوتند. بنابراین تشدید مجازات مرتکب بزه موضوع ماده ۷۱۸ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) مصوب ۱۳۷۵ با محکومیت وی به مجازات (حد) شرب خمر ملازمه ندارد.