نظریه مشورتی شماره ۷/۹۹/۹۱۰ مورخ ۱۳۹۹/۰۸/۱۰

تاریخ نظریه: ۱۳۹۹/۰۸/۱۰
شماره نظریه: ۷/۹۹/۹۱۰
شماره پرونده: ۹۹-۱۶۸-۹۱۰ ک

استعلام:

عطف به نظریه شماره ۷/۹۹/۶۹۶- ۱۳۹۹/۶/۱۵، با توجه به این‌که در فرض سوال دو دسته از افراد مجنون، یکی خود معرف و دیگری توسط دستور قضایی مورد سوال واقع شده است، همچنین بندهای دوم و سوم سوال نیز به صراحت پاسخ‌گویی نشده است، خواهشمند است مراتب را تشریح و تبیین فرمایید.

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:

۱ و ۲- در فرضی که مجنون نه به اعتبار ارتکاب جرم یا توجه اتهام به وی، بلکه صرفاً حسب اعلام دیگران از جمله خویشاوندان دارای حالت خطرناک است و موضوع نه از منظر مقررات کیفری، بلکه از جهت امور حسبی مطابق ماده ۲۲ قانون آیین دادرسی کیفری و دیگر مقررات مشابه به دادستان گزارش می‌شود، دادستان بر اساس مقررات مربوط از جمله مقررات مربوط به نصب قیم و درمان یا نگهداری مجنون از محل اموال وی، اقدامات لازم را معمول می‌دارد و چنانچه مجنون مال نداشته و آزادی وی نیز خطرناک باشد با استفاده از ملاک ماده ۲۰۲ قانون آیین دادرسی کیفری، دادستان می‌تواند او را به مراجع مندرج در این ماده معرفی کند و در این صورت نیز نگهداری وی با هزینه دولت انجام می‌گیرد. بنابراین همان‌گونه که در نظریه شماره ۶۹۶/۹۹/۷ مورخ ۱۳۹۹/۶/۱۵ بیان شد، در هیچ‌یک از دو فرض مطرح‌شده در سوال، هزینه‌ای از سوی بیمار یا وابستگان وی پرداخت نمی‌شود.
۳- با توجه به آن‌چه در بالا گفته شد، پاسخ به این پرسش منتفی است.