واگذاری اموال از طرف زوج به زوجه به عنوان مهریه

رأی دادگاه بدوی

در خصوص دعوی خانم ن. ح.ن. فرزند ی. بطرفیت آقای د. خ. فرزند نقی بخواسته مطالبه مهریه به تعداد ۳۱۴ عدد سکه تمام طلای بهار آزادی و یک سفر حج عمره با احتساب هزینه دادرسی مقوم به ۵۱/۰۰۰/۰۰۰ریال با ملاحظه تصویر مصدق سند نکاحیه رسمی بشماره ۳۵۴۰مورخ ۱۳۷۷/۹/۱۳ تنظیمی در دفتر رسمی ثبت ازدواج به شماره ۴۰۶ حوزه ثبت تهران علقه زوجیت فیمابین طرفین با مهریه بمیزان مندرج در نکاح نامه حکایت از مدیونیت زوج دارد و لذا برای دادگاه محرز است نظر به اینکه خواسته خواهان مبتنی بر سند رسمی است که ادعای مغایر نسبت به آن ابراز نگردیده و از آنجا که پس از وقوع عقد نکاح زن مالک مهر می گردد و می تواند هر گونه تصرفی در آن بنماید و با التفات به اینکه مهریه خواهان نیز حسب مندرجات سند نکاحیه عندالمطالبه می بایست به زوجه پرداخت گردد که با مطالبه وی حسب دادخواست تقدیمی حال گردیده و نظر به اینکه خوانده در جلسه دادگاه بیان داشته سفر حج عمره را انجام داده ام ولی دلیلی ارائه نکرده است ولی در مقابل سکه ها انکار یا تکذیبی به عمل نیاورده و دلیلی بر برائت ذمه خویش ارائه ننموده فلذا دادگاه خواسته خواهان را وارد تشخیص مستنداً به مواد ۱۰۷۸ و ۱۰۸۲ و ۱۱۱۸ از قانون مدنی و مواد ۱۹۸ و ۵۱۵ و ۵۱۹ قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی خوانده را بپرداخت ۳۱۴ عدد سکه تمام طلای بهار آزادی و یک سفر حج عمره بعنوان مهریه بابت اصل خواسته و همچنین پرداخت مبلغ ۱۶۴۰۰۰۰ریال بابت هزینه دادرسی در حق خواهان محکوم می نماید رأی صادره حضوری محسوب ظرف بیست روز قابل تجدیدنظر در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
رئیس شعبه ۲۸۳ دادگاه عمومی حقوق (خانواده) تهران-حلال خور

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

در خصوص تجدیدنظر خواهی د. خدایی بطرفیت ن. حسرتی نسبت به دادنامه شماره ۲۰۷۵ مورخ ۱۳۹۳/۱۲/۲۴ صادره از شعبه ۲۸۳ دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم به محکومیت تجدیدنظرخواه به پرداخت ۳۱۴ سکه تمام بهار آزادی و یک سفرحج عمره بعنوان مهریه بابت اصل خواسته و همچنین پرداخت مبلغ ۱۶۴۰۰۰۰ ریال بابت هزینه دادرسی صادر گردید و اینکه تجدیدنظرخواه بیان داشت هزار مترمربع زمین در شهر طالش استان گیلان و یک قطعه زمین ۲۵۰ متری در مهراباد از توابع رودهن به زوجه داده است زوجه بیان داشت یک سفر حج رفته ام و زمین ها را هبه نموده است زوج ادعا مینماید بابت مهریه بوده لکن دلیلی بر اینکه این اموال را بابت کل مهریه داده است ارائه ننموده است و زوجه مدعی است که این اموال هبه شده است لکن دلیلی بر اینکه هبه می باشد ارائه نگردیده لذا با عنایت آنچه مسلم و محرز است که این اموال تحویل زوجه گردیده اما بابت مهریه و یا هبه بوده طرفین فاقد دلیل می باشند لکن با توجه به اصول و قواعد که یکی از اصحاب دعوی اموالی را به دیگری می دهد اصل عدم تبرع است پس استحقاق زوج به این اموال محرز است و اینکه این اموال به زوجه می تواند بعنوان مهریه محاسبه نماید و زوجه ادعا می نماید هبه است دلیلی بر اینکه این اموال هبه شده است ارائه ننموده است لذا با اصلاح دادنامه و حذف سفر حج با توجه به اینکه زوجه به حج رفته است با هزینه زوج و در خصوص بدهی زوج با توجه به اینکه ضرورت دارد اجرای احکام دادگاه محترم بدوی نسبت به اموال که از ناحیه زوج تحویل داده شده است کارشناسی گردد و از میزان طلب زوجه کسر گردد الباقی زوج بپردازد لذا ضمن اصلاح دادنامه فوق الذکر مستندا به مواد ۳۵۱ و ۳۵۸ قانون آئین دادرسی مدنی ضمن رد دادخواست تجدیدنظرخواهی عین دادنامه تجدیدنظرخواسته را با اصلاح تائید میگردد . رای صادره قطعی است.
شعبه ۴۰ دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار و مستشار
حمید سلیمانی - علی نجفی سواد رودباری