وصف کیفری انتساب لفظ حرام زاده به دیگری

رأی خلاصه جریان پرونده

به موجب دادنامه شماره ۸۸۰۹۹۷۸۱۱۲۲۰۰۲۲۷-۱۳۸۸/۳/۱۲ صادره از شعبه ۱۰۲ دادگاه عمومی (جزائی) ه. که به علّت عدم تجدیدنظرخواهی قطعی شده آقای الف. ع. به جرم قذف با نسبت دادن لفظ حرام‌زاده به آقای ه.س. مستنداً به مواد ۱۴۰، ۱۴۲ و ۱۴۶ قانون مجازات اسلامی (سابق) به تحمل هشتاد تازیانه به عنوان حدّ قذف محکوم شده است. محکوم‌علیه با ارائه تصاویر اوراق متعددی از سوابق اختلافاتی نسبت به رأی صادره درخواست اعاده دادرسی نموده و در دو لایحه تقدیمی با اظهار بی‌گناهی مطالبی در خصوص سوابق امر و وجود اختلافات و شکایات متقابل بیان نموده که لایحه‌ای تقدیمی مشارالیه هنگام مشاوره قرائت خواهد شد. پرونده به شعبه چهلم دیوان عالی کشور ارجاع گردیده مورد بررسی قرار گرفت. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای عبدالمحمد خالصی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای فریبرز لشکری دادیار دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر با توجه به خفیف بودن مجازات تعیین نسبت به مجازات قذف عقیده بر پذیرش درخواست اعاده دادرسی دارم در خصوص دادنامه شماره ۸۸۰۹۹۷۸۱۱۲۲۰۰۲۲۷-۱۳۸۸/۳/۱۲ راجع به اعاده دادرسی مشاوره نموده چنین رأی می‌‌‌‌‌‌‌دهد:

رأی شعبه دیوان عالی کشور

آنچه که به موجب دادنامه شماره ۸۸۰۹۹۷۸۱۱۲۲۰۰۲۲۷-۱۳۸۸/۳/۱۲ صادره از شعبه ۱۰۲ دادگاه عمومی (جزائی) ه. قذف تلّقی شده عبارتست از بکار بردن لفظ حرام‌زاده از ناحیه متهم نسبت به شاکی (آقای ه. س. ) که این امر نسبت به شاکی پرونده، چه مطابق ماده ۱۴۴ قانون مجازات اسلامی مصوب سال ۱۳۷۰ با اصلاحات بعدی (قانون حاکم در زمان صدور رأی) و چه مطابق ماده ۲۵۲ قانون مجازات اسلامی مصوب سال ۱۳۹۲ عنوان قذف را دارا نیست زیرا از ناحیه مادر مخاطب شکایتی مطرح نشده است بلکه این امر در صورت اثبات توهین نسبت به مخاطب تلقی می‌شود که مجازات آن خفیف‌تر از حدّ قذف است لذا مستنداً به قسمت دوّم بند «چ» ماده ۴۷۴ و ماده ۴۷۶ قانون آئین دادرسی کیفری مصوب سال ۱۳۹۲ ضمن پذیرش درخواست اعاده دادرسی آقای الف. ع. نسبت به رأی صادره و تجویز اعاده دادرسی رسیدگی مجدد به موضوع به دادگاه هم‌عرض دادگاه صادرکننده حکم مذکور ارجاع می‌شود.
رئیس و عضو معاون شعبه ۴۰ دیوان عالی کشور
عبدالمحمد خالصی - محمد بارانی