آییننامه تشکیل کار گروه ملی بیابان زدایی
هیات وزیران در جلسه مورخ ۱۳۸۹/۵/۲۴بنا به پیشنهاد شماره ۳۸۱۹۲/۰۲۰ مورخ ۱۳۸۷/۱۰/۲۸ وزارت جهاد کشاورزی و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و در اجرای ماده واحده قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون سازمان ملل متحد برای بیابان زدایی در کشورهایی که به طور جدی با خشکسالی و یا بیابان زایی مواجه میباشند (به ویژه در آفریقا)- مصوب ۱۳۷۵ - "آییننامه تشکیل کارگروه ملی بیابان زدایی" را به شرح زیر تصویب نمود:
ماده ۱- اصطلاحات مندرج در این آیین نامه در معانی مشروح مربوط به کار می روند:
الف - کنوانسیون: کنوانسیون سازمان ملل متحد برای بیابان زدایی در کشورهایی که به طور جدی با خشکسالی و یا بیابان زایی مواجه میباشند - به ویژه در آفریقا - که در کنفرانس زمین در ریودوژانیرو برزیل مطرح و در اکتبر سال ۱۹۹۴ به امضای اعضای متعاهد در پاریس رسید، هدف این معاهده بیابان زدایی در کشورهایی که به طور جدی با خشکسالی و یا بیابان زایی مواجه میباشند - به ویژه در آفریقا از طریق همکاریهای بین المللی در چهارچوب یک رویه جامع و همسو، برنامه عمل قرن بیست و یکم میباشد.
ب - کنفرانس اعضاء: کنفرانس اعضای متعاهد بالاترین مرجع تشکیلاتی کنوانسیون و مرکب از کلیه کشورهای عضو میباشد و جلسات آن هر دو سال یک بار تشکیل میشود.
پ - برنامه عمل ملی: سندی است که براساس ضوابط ماده (۱۰) کنوانسیون تنظیم و در آن ضمن شناسایی عوامل موثر بیابان زایی، راهبردهای مناسب و مبتنی بر مشارکت دولت، جوامع محلی و بهره برداران از زمین و نیز اولویت دادن به روش های پیشگیری و همچنین تعیین نقش کلیه دست اندرکاران و ذینفعان، به منظور بیابان زدایی و کاهش اثرات خشکسالی تدوین میشود.
ت - تعهدات: تعهدات اعضای متاثر از بیابان زایی براساس مواد (۴) تا (۲۰) کنوانسیون به استثنای ماده (۶) که ناظر بر تعهدات کشورهای توسعه یافته است.
ث - مقابله با بیابان زایی: فعالیتهایی که بخشی از توسعه جامع سرزمین در مناطق خشک، نیمه خشک و خشک نیمه مرطوب در راستای توسعه پایدار را در بر گرفته و هدف آن عبارت است از:
۱- جلوگیری و یا کاهش تخریب سرزمین.
۲- احیاء زمین هایی که اندکی تخریب شده.
۳- احیای زمین هایی که اندکی بیابانی شده.
ماده ۲(اصلاحی ۱۳۸۹/۰۹/۰۷)- به منظور اجرای تعهدات موضوع مواد (۴) تا (۲۰) کنوانسیون (به استثنای تعهدات موضوع ماده (۶)) کارگروه ملی بیابان زدایی با ترکیب ذیل تشکیل میشود:
۱- وزیر جهاد کشاورزی (رئیس کارگروه) که با حکم رئیس جمهور منصوب میشود.
۲- وزیر کشور یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون وزیر.
۳- وزیر نیرو یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون وزیر.
۴- وزیر نفت یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون وزیر.
۵- وزیر امور خارجه یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون وزیر.
۶- وزیر علوم، تحقیقات و فناوری یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون وزیر.
۷- وزیر دفاع و پشتیبانی نیرو های مسلح یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون وزیر.
۸- وزیر صنایع و معادن یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون وزیر.
۹- وزیر آموزش و پرورش یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون وزیر.
۱۰- وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون وزیر.
۱۱- وزیر راه و ترابری یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون وزیر.
۱۲- یک نفر از نمایندگان عضو کمیسیونهای کشاورزی، آب و منابع طبیعی مجلس شورای اسلامی (در صورت معرفی) به عنوان ناظر.
۱۳- روسای سازمان های حفاظت محیط زیست، میراث فرهنگی و گردشگری و صنایع دستی، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و یا نمایندگان تام الاختیار آنها در سطح معاون سازمان.
۱۴- معاون برنامه ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور و یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون.
۱۵- رئیس سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور.
۱۶- یک نفر از اساتید، محققان و صاحب نظران با تایید اعضای کارگروه.
۱۷- یک نفر از نمایندگان سازمانهای مردم نهاد با تائید اعضای کارگروه.
۱۸- نماینده ایران نزد کنوانسیون (مرجع ملی) که با حکم رئیس کارگروه و با هماهنگی وزارت امور خارجه تعیین میشود و مسئولیت دبیرخانه کارگروه را عهده دار میباشد (بدون حق رای).
۱۹- نماینده سایر دستگاه ها حسب مورد با تشخیص رئیس کارگروه (با حق رای).
۲۰- معاون علمی و فناوری رئیس جمهور
تبصره ۱- مصوبات کارگروه که با رعایت قوانین و مقررات مربوط به تصویب اکثریت اعضای حاضر در جلسه میرسد، لازم الاجرا است. در صورت تساوی آرا موافق و مخالف، رای رئیس کارگروه ملاک عمل خواهد بود.
تبصره ۲- رئیس کارگروه موظف است نتایج اقدامات انجام شده در اجرای تعهدات و اقدامات برای بیابان زدایی دستگاه های عضو را در پایان هر سال به رئیس جمهور گزارش نماید.
ماده ۳- وظایف کارگروه به شرح زیر تعیین میشود:
۱- تعیین سیاست ها و برنامه های مرتبط با اهداف و اصول کنوانسیون (موضوع مواد (۲) و (۳) کنوانسیون).
۲- برنامه ریزی به منظور تقویت جایگاه دولت جمهوری اسلامی ایران از طریق همکاری های زیرمنطقه ای، منطقه ای و بین المللی در امر بیابان زدایی.
۳- برقراری ارتباط منظم و موثر با کشورها و دبیرخانه کنوانسیون و نیز سازمانهای بین المللی مرتبط برای تبادل اطلاعات و تجربیات و نیز اجرای راهکارهای تامین منابع مالی در اجرای تعهدات.
۴- تدوین سیاست های آموزشی، تحقیقاتی، اطلاع رسانی، ظرفیت سازی و آگاهی عمومی مرتبط با بیابان زدایی در سطح ملی.
۵- تدوین برنامه عمل ملی از طریق هماهنگی و تنظیم سیاست های بین بخشی و نظارت بر اجرای آن.
۶- برنامه ریزی و هماهنگی برای هم افزائی با سایر کنوانسیونهای زیست محیطی به ویژه کنوانسیونهای تغییرات اقلیم و تنوع زیستی.
۷- سیاستگذاری و برنامه ریزی و تنظیم پیش نویس مصوبات مورد نیاز به منظور اجرایی شدن تعهدات ناشی از الحاق به کنوانسیون.
۸- تعیین نقش و ماموریت های دستگاه های اجرایی در جهت ایفای تعهدات.
تبصره - کارگروه میتواند به منظور انجام وظایف خود نسبت به تشکیل کارگروه های تخصصی اقدام نماید.
ماده ۴- محل دبیرخانه در وزارت جهاد کشاورزی (سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور) مستقر میباشد. شرح وظایف و مسئولیت های دبیرخانه و کارکنان آن به تصویب کارگروه خواهد رسید. کارکنان دبیرخانه از بین کارمندان وزارت جهاد کشاورزی و یا سایر دستگاه های عضو کارگروه (با استفاده از ماموریت یا انتقال) انتخاب خواهند شد.
ماده ۵- معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور اعتبارات لازم برای اجرای تکالیف تعیین شده در این آیین نامه را در لوایح بودجه سنواتی پیش بینی می نماید.
محمدرضا رحیمی
معاون اول رئیس جمهور