آییننامه اجرایی قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس - مصوب ۲۰۰۳ یونسکو-
هیات وزیران در جلسه مورخ ۱۳۸۷/۱۱/۶ بنا به پیشنهاد شماره ۵۲۶۴-۱/۸۶۲ مورخ ۱۳۸۶/۱۱/۸ سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، آییننامه اجرایی قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس- مصوب ۲۰۰۳ یونسکو- را به شرح زیر تصویب نمود:
ماده ۱- در این آییننامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح زیر به کار می رود:
۱- کنوانسیون - کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس - مصوب ۲۰۰۳ - یونسکو.
۲- قانون- قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس. - مصوب ۲۰۰۳ یونسکو-.
۳- سازمان - سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری.
۴- میراث - میراث فرهنگی ناملموس از جمله:
الف- سنت ها و اصطلاحات شفاهی از جمله زبان که محملی برای میراث فرهنگی ناملموس به شماره می رود.
ب- هنرهای نمایشی و ورزشی.
ج- رسوم اجتماعی، آیین های دینی و ملی و جشنواره ها.
د- دانش و رسوم مربوط به طبیعت و کیهان.
ه-- مهارت در هنرهای دستی سنتی.
۵- میراث تایید شده - آن دسته از میراث های شناسایی و ثبت شده که برای معرفی، احیاء، ترویج و یا ثبت جهانی به تایید شورای عالی میراث فرهنگی و گردشگری رسیده باشد.
۶- گنجینه های زنده بشری - به افراد در قید حیات گفته میشود که در زمینه یک یا چند مورد از مصادیق میراث، صاحب نظر و استاد منحصر به فرد هستند به نحوی که فقدان آنها موجب فقر میراث گردد.
ماده ۲- سازمان موظف است در اجرای قانون و این آییننامه، اقدامات زیر را انجام دهد:
۱- پژوهش در زمینه میراث.
۲- شناسایی و تعیین مصادیق میراث در ایران.
۳- مستند سازی میراث.
۴- اقدامات لازم جهت حفظ میراث از جمله ثبت آن.
۵- معرفی منتخب آثار ثبت و تایید شده به یونسکو جهت ثبت در فهرست های بینالمللی.
۶- معرفی میراث تایید شده در رسانه های عمومی.
۷- برگزاری نمایشگاه ها و همایش های داخلی و بینالمللی برای معرفی میراث تایید شده.
۸- ایجاد موزه های مرتبط با میراث.
۹- حمایت از تشکل ها و سازمان های مردم نهاد که در زمینه حفظ و احیاء میراث تایید شده فعالیت می نمایند. تبصره- دستورالعمل های لازم در خصوص موارد یاد شده توسط سازمان تهیه میگردد.
ماده ۳- ثبت مصادیق میراث در فهرست های جداگانه زیر صورت میگیرد:
الف- فهرست عادی - کلیه مصادیق میراثی که نیازمند حراست فوری نباشد.
ب- فهرست فوری - مصادیق میراث در حال نسخ که نیازمند حمایت فوری است.
ماده ۴- سازمان موظف است در شناسایی و تعیین مصادیق میراث و حفاظت و حمایت از آن، مشارکت اقوام، جوامع، گروه های اجتماعی و اشخاصی که میراث مزبور را خلق، حفظ و منتقل کرده و یا می نمایند، جلب نموده به نحوی که آنها را در مدیریت حفظ و صیانت از آن دخالت دهد.
ماده ۵- سازمان موظف است برای معرفی میراث تایید شده به عموم، اقدامات لازم را به ویژه از طریق انتشار کتب، مقالات، کتابچه ها و نشریات تخصصی و مانند آن معمول دارد.
ماده ۶- سازمان پیشنهادات لازم را در جهت آشنایی دانش آموزان و دانشجویان با مفاهیم و اهمیت میراث، به وزارتخانه های علوم، تحقیقات و فن آوری، آموزش و پرورش و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ارایه می نماید.
ماده ۷- سازمان موظف است، کلیه تدابیر و برنامه های لازم را در برای شناسایی و معرفی گنجینه های زنده بشری و حمایت از آنها تنظیم و اجراء نماید.
ماده ۸- سازمان موظف است برنامه ریزی لازم را برای احیاء، ترویج و معرفی میراث تایید شده، به عمل آورد.
ماده ۹- سازمان میتواند با رعایت قوانین و مقررات مربوط نسبت به تاسیس واحد پژوهشی و آموزشی مستقل پیرامون موضوعات مربوط به میراث در قالب پژوهشگاه موجود در سازمان اقدام نماید.
ماده ۱۰- سازمان میتواند در چارچوب قوانین و مقررات، تشکیلات اداری و نیروی انسانی لازم را برای تحقق وظایف خود ایجاد نماید.
ماده ۱۱- سازمان موظف است «کارگروه ملی میراث فرهنگی ناملموس» را به منظور حسن اجرای مقررات کنوانسیون و این آییننامه و انجام هماهنگی های لازم برای شناسایی میراث و حمایت از آن با عضویت نمایندگان دستگاه های زیر تشکیل دهد:
۱- وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
۲- وزارت علوم، تحقیقات و فن آوری.
۳- وزارت آموزش و پرورش.
۴- وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی.
۵- وزارت اطلاعات.
۶- سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری.
۷- سازمان تربیت بدنی.
۸- سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران.
۹- فرهنگستان هنر.
۱۰- فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی.
تبصره سازمان در صورت لزوم میتواند از سایر دستگاه ها برای شرکت در جلسات کارگروه یاد شده حسب مورد دعوت به عمل آورد.
ماده ۱۲- تمامی دستگاه های اجرایی مکلفند در شناسایی و ثبت میراث با سازمان همکاری نمایند.
ماده ۱۳- سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران موظف است همکاری لازم را با سازمان در امر معرفی و ترویج میراث تایید شده در سطوح داخلی و خارجی به عمل آورد.
ماده ۱۴- تمامی موارد مندرج در این آییننامه در صورتی مشمول ثبت و حمایت خواهند شد که با قوانین و مقررات و ارزش های ملی و دینی جمهوری اسلامی ایران مغایرت نداشته باشند.
ماده ۱۵- سازمان مسئول حسن اجرای قانون و مقررات این آییننامه و کنوانسیون و تهیه گزارش های موضوع ماده (۲۹) کنوانسیون و ارایه آن به کمیته بین الدول میباشد.
پرویز داودی
معاون اول رئیس جمهور