آیین نامه اجرای مالیات اراضی بایر موضوع تبصره ۴ ماده ۲۱۴ قانون مالیاتهای مستقیم مصوب ۲۸ر۱۲ر۱۳۴۵

ماده ۱ - هر شخص اعم از حقیقی یا حقوقی مکلف است برای کلیه اراضی بایر متعلق بخود واقع در محدوده شهرهائی که مشمول مالیات است‌اظهارنامه مالیاتی طبق نمونه‌ای که از طرف وزارت دارائی تهیه و در دسترس مودیان قرار خواهد گرفت بضمیمه رونوشت مدارک مثبت مالکیت در‌اسفند ماه هر سال باداره دارائی محل سکونت خود تسلیم و در صورتی که مشمول مالیات مقرر باشد مالیات متعلق را بر اساس ارزش معاملاتی موضوع تبصره ماده ۲۳ قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ۴۵[۱۳۴۵] و در صورت نبودن ارزش معاملاتی بر اساس قیمت منطقه‌ای سابق پس از وضع یک میلیون ریال معافیت محاسبه و بدارائی محل سکونت خود پرداخت و یک نسخه از اظهارنامه را برای هر یک از ادارات دارائی که در حوزه آنها زمین بایر دارد ارسال نماید.

تبصره ۱ - در مواردی که اشخاص دیگر بقائم مقامی مودی باید وظائف او را انجام دهند تسلیم اظهارنامه مزبور به عهده قائم مقام قانونی آنها خواهد بود.

تبصره ۲ - در مورد مالیات اراضی سالهای ۴۶[۱۳۴۶] و ۴۷[۱۳۴۷] مهلت تسلیم اظهارنامه تا آخر اسفند ماه ۴۸[۱۳۴۸] خواهد بود.

تبصره ۳ - تسلیم رونوشت مدارک مثبت مالکیت هر قطعه زمین در سالهای بعد در صورتی که میزان مالکیت مودی در آن قطعه تغییر نکرده باشد ضرورت نخواهد داشت.

‌تبصره ۴ (منسوخ ۱۳۵۰/۰۲/۲۳)- مبدا احتساب دو سال مهلت مقرر در تبصره ۳ اصلاحی ماده ۲۱۴ در مورد اراضی بایر واقع در محدوده طرحهای عمرانی و نوسازی شهری که طبق مقررات شهرداری تبدیل آنها بباغ یا ایجاد مستحدثات در آنها ممنوع اعلام شده از تاریخی خواهد بود که ممنوعیت مذکور مرتفع شده باشد.گواهی شهرداری در این مورد مناط اعتبار است.

ماده ۲ (منسوخ ۱۳۵۰/۰۲/۲۳)- هر یک از ادارات دارائی مکلف است باظهارنامه‌های واصل نسبت به قطعه یا قطعات زمینی که در حوزه آن دارائی واقع است رسیدگی و ارزش معاملاتی و در صورت نداشتن ارزش معاملاتی قیمت منطقه‌ای سابق را به اداره دارائی محل سکونت مودی اعلام نماید.
اداره دارائی محل سکونت ارزش زمین یا زمینهای بایر مشمول مالیات مودی واقع در حوزه خود و هر یک از حوزه‌های دیگر را جداگانه تعیین و بمودی ابلاغ و مالیات متعلقه را مطالبه خواهد نمود. هر گاه مودی ظرف سی روز از تاریخ ابلاغ به تشخیص اداره دارائی تسلیم و یا مالیات متعلقه را بپردازد و یا ترتیب پرداخت آن را بدهد موضوع مختومه و در غیر این صورت مودی معترض تلقی و پرونده برای رسیدگی و صدور رای به کمیسیون تشخیص مقرر در ماده ۲۴۴ قانون مالیاتهای مستقیم احاله خواهد شد.

تبصره - رسیدگی کمیسیون تشخیص محدود باین خواهد بود که مودی راحع [راجع] به مساحت زمین یا تطبیق وضع آن با فهرست ارزشهای معاملاتی یا منطقه‌ای سابق و کیفیت منطقه و موقعیت زمین اعتراض داشته باشد و کمیسیون حق نخواهد داشت که در ارزش معاملاتی یا منطقه‌ای سابق حسب‌مورد تغییری بدهد.

ماده ۳ - در مواردی که مودی از تسلیم اظهارنامه خودداری کند اداره دارائی هر محل نسبت باراضی بایر واقع در حوزه خود تحقیق لازم نموده و‌نتیجه را با تعیین ارزش زمین باداره دارائی محل سکونت مودی اطلاع خواهد داد و اداره دارائی محل سکونت نسبت بتشخیص و مطالبه مالیات مقرر طبق این آیین‌نامه عمل خواهد نمود.

ماده ۴ - در مورد مالکیت مشاع اراضی بایر هر یک از شرکاء به نسبت سهم خود با رعایت نصابهای مقرر در ماده ۲۱۴ مشمول مالیات خواهند بود.

ماده ۵ - هر گاه زمین در اثناء سال منتقل شود هر یک از انتقال دهنده و انتقال گیرنده در آن سال به نسبت مدت مالکیت مشمول مالیات متعلقه خواهند بود.

ماده ۶ - منظور از مستحدثات مذکور در تبصره ۳ ماده ۲۱۴ قانون مالیاتهای مستقیم ساختان‌هائی است که لااقل یک طبقه آن مسقف شده و‌مجموع مساحت اعیان آن ثلث مساحت کل زمین باشد.

تبصره - در صورتی که ارزش مازاد بر مساحت مزبور بتنهایی یا با جمع ارزش سایر اراضی دو میلیون ریال و یا بیشتر باشد مازاد بر یک میلیون ریال طبق ماده ۲۱۴ قانون و این آیین‌نامه مشمول مالیات خواهد بود.

ماده ۷ - اراضی پارکینگ ها و اتوشوئیها و تعمیرگاهها به شرط آنکه محصور و واجد شرایط موضوعه از طرف شهرداری و شهربانی باشند بائر تلقی نمیشود و مشمول مالیات اراضی نمی‌باشد.

ماده ۸ - مجموع مساحت اعیانی استخرهای شنا و ورزشگاهها و دو برابر مساحت استخر و زمین ورزش و سایر مستحدثات از محوطه در صورتی که از آن بهره‌برداری نسبی شود بائر تلقی نمیشود و مشمول مالیات اراضی نمیباشد.

ماده ۹ - باغات گل و چای که دو ثلث آن زیر کشت باشد و همچنین هر قطعه زمینی که در هر صد متر مربع آن پانزده اصله درخت کاشته شده باشد از نظر اجرای تبصره ۳ ماده ۲۱۴ قانون مالیاتهای مستقیم باغ تلقی میشود و مشمول مالیات اراضی نخواهند بود.

تبصره ۱ (منسوخ ۱۳۵۰/۰۲/۲۳)- اراضی که در آن هر نوع کشت دیگر میشود از نظر اجرای قانون مالیاتهای مستقیم باغ محسوب نمیشوند و با رعایت ماده ۲۱۴ قانون مشمول مالیات خواهند بود.

‌تبصره ۲ (منسوخ ۱۳۵۰/۰۲/۲۳)- در محاسبه تعداد درختان به قرار هر صد متر پانزده اصله در هر قطعه زمین پس از وضع خیابان بندی و قسمتهای زیر حوض یا استخر و گلخانه احداثی که زمین بایر تلقی نمیشود تعداد درختان از این قرار در کل مساحت زمینی که در آن درختکاری شده است ملحوظ خواهد شد مشروط بر اینکه در هر صد متر آن تعداد از پنج اصله درخت کمتر نباشد بنابراین به نسبت جمع قسمتهای فاقد درخت و قسمتهائیکه از نصاب حداقل مذکور کمتر است مشمول مالیات اراضی بایر خواهد بود.

ماده ۱۰ - اراضی بایری که تا آخر سال ۱۳۴۷ در آن مستحدثات موضوع مواد ۶ و ۷ و ۸ ایجاد یا تبدیل بباغ شده است مادام که طبق شرایط مذکور‌در این آیین‌نامه مستحدثات در آن موجود است یا از صورت باغ خارج نشده است مشمول مالیات اراضی بایر نخواهد بود.

ماده ۱۱ - کلیه اراضی که از اول سال ۱۳۴۸ مستحدثات موضوع مواد ۶ و۷ و۸ این آییننامه در آن ایجاد شود یا تبدیل به باغ شود از تاریخ ایجاد مستحدثات یا تبدیل بباغ با رعایت نصابها و شرایط مربوط مادام که در وضعیت مزبور باقی بمانند مشمول مالیات اراضی بایر نخواهند بود.

ماده ۱۲ - شهرداریهای شهرهای مشمول مالیات بر اراضی مجاز نیستند قبل از ارائه مفاصا حساب یا موافقت دارائی در مورد مالیات اراضی پروانه ساختمان صادر نمایند.

ماده ۱۳ - حکم ماده ۳۴ قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه ۱۳۴۵ در مورد مالیات اراضی بایر نیز جاری است.

آیین‌نامه فوق مشتمل بر سیزده ماده و شش تبصره به استناد تبصره ۴ ماده ۲۱۴ قانون مالیاتهای مستقیم مصوب ۲۸ر۱۲ر۱۳۴۵ در تاریخ ۱۹ر۹ر۱۳۴۸‌به تصویب کمیسیون دارائی مجلس شورای ملی رسیده است.

رئیس مجلس شورای ملی - عبدالله ریاضی