آییننامه اتوبوسرانی مصوب ۱۳۱۸/۰۰/۰۰
فصل اول
ماده ۱ به کار انداختن اتوبوس در داخل شهرها و خارج آن بدون پروانه شهربانی ممنوع است.
ماده ۲- هرکس بخواهد یک یا چند دستگاه اتوبوس به کار بیندازند باید به موجب درخواست نمونه (۱) شهربانی را از قصد خود آگاه نماید.
ماده ۳- ظرفیت اتوبوسهای شهری از یک تن و یک چهارم و اتوبوسهائی که از شهری بشهر دیگر مسافرت میکنند از سه تن نباید کمتر باشد.
تبصره - اتوبوسهائی که اطاق و تعداد صندلیهای آنها در کارخانههای معروف خارجه ساخته و تعیین شده و ظرفیت آنها کمتر از بیست نفر باشد مشمول مواد ۵ و۳ نخواهند بود.
ماده ۴- هر اتوبوس شهری باید یکنفر راننده و یکنفر بلیط فروش و یک نفر شاگرد راننده داشته باشد و اگر مالک بخواهد اجزاء دیگری از قبیل ممیز و غیره اضافه کند مجاز خواهد بود.
اتوبوسهائی که از شهری بشهر دیگر کار میکنند باید یکنفر شاگرد راننده داشته باشند تعیین اجزاء دیگر اختیاری است.
ماده ۵ - تعداد صندلی اتوبوسهائی که در ایران ساخته میشود شهربانی مطابق ظرفیت آن تعیین خواهد کرد عرض صندلیها برای هر یک نفر از ۴۰ سانتیمتر و طول آن ۴۵سانتیمتر کمتر نباید باشد تعیین میزان بار مسافرین اتوبوسهائیکه از شهری بشهر دیگر کار میکنند با شهربانی خواهد بود.
ماده ۶ - فاصله هر ردیف صندلی نباید کمتر از۳۰ سانتیمتر باشد.
ماده ۷- رویه صندلیها باید از چرم و یا مشمع و یا مخمل و یا ماهوت مناسبی باشد که رنگ پس ندهد.
ماده ۸ - شاسی اتوبوسها باید مخصوص اتوبوس ساخته شده باشد.
ماده ۹- عرض راهرو اطاق اتوبوسها نباید کمتر از۴۰ سانتیمتر باشد.
ماده ۱۰- گوشه صندلیها یا سقف راهرو اطاق اتوبوسها باید دارای دستگیره باشد که مسافرین در موقع لزوم استفاده نمایند.
ماده ۱۱- طرفین اطاق اتوبوس باید دارای پنجره بوده و شیشه و پرده آن متحرک و بسهولت باز و بسته شود.
ماده ۱۲- ارتفاع اطاق اتوبوس از کف آن تا سقف کمتر از یکمتر و هشتاد سانتیمتر نباید باشد.
ماده ۱۳- در داخل اتوبوسهای شهری روبروی راننده باید لوحه خط سیرنصب شود.
ماده ۱۴- در خارج جلو هر اتوبوس باید لوحه مخصوص برای تعیین خط سیر در شهر و در جلو یا طرفین آن برای مسافرتهای خارج شهر نصب یا نوشته شود.
ماده ۱۵- در داخل اتوبوسها نباید کمتر از دو چراغ نصب شود و چراغها بایستی حباب مات داشته باشند.
ماده ۱۶- هر اتوبوس باید لااقل دارای دو چراغ بزرک [بزرگ] سفید در جلو باشد و در عقب باضافه چراغ فرمان ایست باید چراغ شماره و خطر نصب شود.
ماده ۱۷- اتوبوسها باید دارای آیینه باشند که راننده عقب خود را ببیند.
ماده ۱۸- سقف اطاق اتوبوس ها باید دارای هواکش باشد.
ماده ۱۹- اتوبوسها باید دارای وسیله خبر بین بلیت فروش و راننده باشد.
ماده ۲۰- اتوبوسها میتوانند برای مسافرین ایستاده جایگاه ویژه مجزایی تهیه نمایند ولی تعیین تعداد مسافرین محل مزبور با شهربانی خواهد بود.
فصل دوم
وظایف مالکین
ماده ۲۱- مالکین باید دفتر ویژه مطابق نمونه (۲) که از طرف شهربانی سرب و منگنه خواهد شد در جایگاه اتوبوسها داشته باشد.
ماده ۲۲- دفتر مزبور هر موقع تمام شود مالک اتوبوس باید آن را به شهربانی تسلیم و دفتر تازه تهیه و بسرب و منگنه شهربانی برساند.
ماده ۲۳- مالکین در موقع استخدام و اخراج راننده و شاگرد راننده و بلیت فروش باید بفاصله ۴۸ ساعت مراتب را در برک [برگ] چاپی طبق نمونه (۳) بشهربانی اطلاع دهند.
ماده ۲۴- مالکین اتوبوسهای شهری بهیچوجه حق ندارند بدون عذر موجه و اطلاع شهربانی اتوبوسهای خود را از کار باز داشته و یا اینکه بخارج شهر بفرستند و اتوبوسهائیکه در خارج شهر کار میکنند موقع مسافرت باید شهربانی را مطلع و بمعاینه متخصص برسانند.
ماده ۲۵- مالکین و رانندکان [رانندگان] باید ساعت کاری که از طرف شهربانی برای رانندکان [رانندگان] تعیین میشود رعایت نمایند.
ماده ۲۶- مالکین موظفند در موقع انتقال اتوبوس خود یا به تعمیردادن و خارج کردن از تعمیر یا اسقاط و اوراق کردن آنها بفاصله ۴۸ساعت مراتب را طبق نمونه (۴) بشهربانی اطلاع دهند.
ماده ۲۷- مالکین در موقع استخدام راننده و شاکرد [شاگرد] راننده و بلیت فروش باید رضایت نامه مالک اول را رویت و در موقع اخراج آنها نیز نباید از دادن خشنودی نامه بدون جهت خودداری نمایند.
ماده ۲۸- در هر موقع که شهربانی مقتضی و لازم بداند اتوبوسها را معاینه خواهد نمود.
ماده ۲۹- مالکین اتوبوسها نباید راننده و یا شاگرد راننده و یا بلیت فروش که دارای گواهینامه شهربانی نیستند استخدام نمایند.
فصل سوم
وظایف رانندگان
ماده ۳۰- رانندکان [رانندگان] اتوبوسها باید دارای گواهینامه درجه۱ باشند.
ماده ۳۱- رانندکان [رانندگان] اتباع بیگانه که دارای گواهینامه کشور متبوعه خود باشند در صورتی که در کشور نامبرده گواهینامههای ایران را بپذیرند گواهینامه آن کشور نیز در کشور شاهنشاهی پذیرفته شده و بدون آزمایش براننده گواهینامه داده خواهد شد.
ماده ۳۲- کلیه رانندگان اتوبوسها در موقع رانندگی باید لباس ویژه را که شهربانی جهت آنها تعیین نموده بپوشند و شماره ویژه رانندگی را در سمت راست سینه خود داشته باشند.
ماده ۳۳- رانندگان باید همه روزه صبح لااقل نیمساعت قبل از ساعت کار ادارات دولتی اتوبوس را در ایستگاه های معینه حاضر و آماده نمایند.
ماده ۳۴- رانندگان در موقع رانندگی حق صحبت کردن با مسافرین را نداشته و هرگاه مسافر سئوالی نماید بدون اینکه سر خود را بطرف مسافر بر گردانند باید پاسخ دهند.
ماده ۳۵- خارج شدن از خط سیرمعینه در لوحه اتوبوس ممنوع است.
ماده ۳۶- رانندگان به جزدر ایستگاههائیگه [استگاههائیکه] شهربانی لوحه نصب نموده حق توقف و پیاده و سوارکردن مسافرین را ندارند مگر در مواقع ضروری که خطری برای مسافر یا کارکنان اتوبوس متصور باشد.
ماده ۳۷- رانندگان در موقع حرکت اتوبوسها حق سبقت بهمدیگر را ندارند.
ماده ۳۸- موقع حرکت فاصله دو اتوبوس نباید کمتر از پانزده متر و در موقع توقف در ایستگاهها کمتر از پنج متر باشد.
ماده ۳۹- شب در موقع حرکت چراغهای جلو و چراغهای داخل اتوبوس و چراغ شماره و همچنین چراغ قرمز خطر و ایست باید روشن باشند.
ماده ۴۰- رانندگان باید همیشه قبل از سوارکردن مسافر بقدر کافی بنزین مصرفی خط سیر خود را در انبار اتوبوس داشته باشند و با سواربودن مسافر ریختن بنزین یا آب و یا روغن به اتوبوس ممنوع است.
ماده ۴۱- رانندگان در موقع تصادف و تصادم باید فوراً اتوبوس را ولو اینکه از مامورین شهربانی در آنجا حضور نداشته باشد در محل واقعه نگاهداشته و پس از حضور مامورین شهربانی مطابق دستور آنها عمل کنند.
کارکنان اتوبوسها باید در این قبیل مواقع فورا بپاس محل یا کلانتری مربوطه اطلاع دهند.
ماده ۴۲- رانندگان اتوبوسهای شهری بیشتر از۱۵ دقیقه در ابتداء و انتهای خط سیر خود حق توقف نداشته ولو مسافر بقدر کافی نداشته باشند باید حرکت کنند.
ماده ۴۳- تعمیرکاری و روغن گیری (جز در مواقع ضرورت) و شستن اتوبوس در ایستگاهها و معابر عمومی و انهار ممنوع است.
ماده ۴۴- رانندگان باید آلات و ابزار لازمه را همیشه در محل ویژه در اتوبوس داشته باشند.
ماده ۴۵- سرعت حرکت اتوبوسها در خیابان های شهر از ساعتی ۳۰ و در میدانها و سرپیچها ۲۰ و حومه۴۰ و در خارج شهر از (۵۰) کیلومتر نباید بیشتر باشد.
ماده ۴۶- رانندکان [رانندگان] در میدانها و چهار راهها و سه راهها و سرپیچها و در مقابل آموزشکاهها و تماشا خانهها و نمایشگاهها و سایر امکنه اجتماعات و تفرجگاه های عمومی که علائم گذارده شده باید با سرعت ۱۵ کیلومتر و با احتیاط حرکت کنند.
ماده ۴۷- چراغهای جلو اتوبوسها باید به طوری باشند که در مواقع ضرورت راننده بتواند نور را کم و زیاد کند و کم و زیاد کردن نور یا خاموش کردن چراغ در موقع روبروشدن با اتوبوسها و اتومبیل های دیگر در حرکت هستند اجباری است.
ماده ۴۸- رانندگان و بلیت فروشها در موقع خارج شدن از مالک اتوبوس اولی رضایتنامه از او تحصیل و قبل از ارائه خشنودی نامه دیگر حق استخدام آن را نخواهد داشت و اگر مالک اولی بدون جهت از دادن خشنودی نامه خودداری نماید شهربانی پس از رسیدگی گواهینامه لازم براننده و یا شاگرد راننده و یا بلیت فروش خواهد داد.
ماده ۴۹- عبور از وسط ستونهای دستجات ارتش و شاگردان آموزشگاهها و مشایعت کنندکان [کنندگان] جنائز و سایر دستجات تشریفاتی و بوق زدن در این مواقع ممنوع است.
ماده ۵۰ - رانندگان موظفند در موقع عبور وسائل نقلیه آتش نشانی و اتومبیلهای شهربانی که بمحل حادثه میروند اتوبوس را موقتا در کنار خیابان متوقف ساخته و راه عبور را برای آنها آزاد گذارده و بوق نزنند.
ماده ۵۱ - توقف اتوبوس در ایستگاههای خط سیر فقط باندازه پیاده و سوار کردن مسافرین خواهد بود و بدون اعلام حرکت از طرف بلیط فروش راننده نباید حرکت کند.
ماده ۵۲ - رانندگان چنانچه نوشابه خورده باشند نباید رانندکی [رانندگی] کنند و همچنین خوردن نوشابه و غذا و کشیدن سیگار در موقع رانندکی [رانندگی] و کار برای رانندکان [رانندگان] و سایر کارکنان اتوبوس ها ممنوع است.
ماده ۵۳ - راننده و شاگرد راننده و بلیت فروش هر اتوبوس که صبح اسامی آنها در دفتر کاراژ [گاراژ] ثبت و مشغول کار شدهاند نباید وظیفه خود را شخصا بدیکری [بدیگری] رجوع کنند و اگر ضرورتی پیدا کند باید بگاراژ رفته و به اطلاع رئیس کاراژ [گاراژ] تبدیل شوند و در موقعیکه راننده دچار حادثه شده و قادر برفتن کاراژ [گاراژ] نباشد باید اتوبوس را متوقف و به وسیله کارکنان اتوبوس برئیس گاراژ اطلاع دهد.
ماده ۵۴- راننده باید هر هفته اتوبوس را برای معاینه بشهربانی برده و برک [برگ] معاینه را همیشه همراه داشته باشد.
ماده ۵۵ - رانندگان در موقع رانندگی باید گواهینامه رانندگی را همراه داشته باشند.
فصل چهارم
وظایف بلیت فروش و شاگرد راننده
ماده ۵۶ - بلیت فروشها و شاگرد رانندهها باید دارای گواهینامه شهربانی بوده و در موقع انجام وظیفه همراه داشته باشند و همچنین باید در موقع کار لباس ویژه را که شهربانی تعیین نموده بپوشند و شماره ویژه خود را به سمت راست سینه خود داشته باشند.
ماده ۵۷ - مسئولیت تعداد مسافرین در اتوبوس های شهری با در نظرگرفتن ظرفیت اتوبوس با بلیت فروش خواهد بود و در اتوبوسهائی که از شهری بشهر دیگر کار میکنند با راننده است.
ماده ۵۸ - بلیت فروش باید حرکت و توقف اتوبوس را در ایستگاه ها براننده اعلام دارد.
ماده ۵۹ - موقع پیاده شدن مسافرین بلیت فروش موظف است هرگاه پول یا اشیائی از مسافرین مانده باشد فوراً بصاحبش مسترد و اگر مسافر رفته باشد مراتب را براننده و شاگرد راننده اطلاع داده و اشیاء جا مانده را در مدت ۲۴ساعت بکلانتری مربوطه تسلیم نماید و در اتوبوسهائی که از شهری بشهر دیگر کار میکنند این وظیفه بهعهده راننده است و باید اشیاء جامانده را باولین شهربانی تسلیم و رسید دریافت نماید.
ماده ۶۰ - رانندگان و بلیت فروش ها و شاگرد رانندهها حق طلبیدن مسافر نخواهند داشت.
ماده ۶۱ - بلیت فروشها نباید اشخاصی را که لباس آنها باعث کثافت صندلی و لباس سایر مسافرین میگردد قبول نماید و همچنین قبول اشیاء کثیف و بار و مواد محترقه نیز ممنوع است در اتوبوسهائیکه در خارج شهر کار میکنند این وظیفه با راننده است.
ماده ۶۲ - بلیت فروشها باید همیشه بقدر احتیاج پشیز همراه داشته باشند.
ماده ۶۳ - بلیت فروشها باید در ایستگاهها اشخاصی را که قصد پیاده شدن دارند قبلا پیاده نموده و بعد مسافر سوار نمایند و تا مسافر به جای خودش ننشیند بلیت فروش نباید حرکت دادن اتوبوس را براننده اعلام کند.
ماده ۶۴ - سوارکردن خانمها و اطفال و اشخاص پیر و کهن سال بر سایرین مقدم خواهد بود.
ماده ۶۵ - تمیز نگاهداشتن داخل و خارج اتوبوس با شاگرد راننده است.
ماده ۶۶ - بلیت فروش موظف است در موقع رسیدن بهر ایستگاه با ذکر اسم ایستگاه مسافرین را مطلع سازد.
ماده ۶۷ - بلیت فروش موظف است قبل از حرکت اتوبوس درب آن را ببندد. و در اتوبوسهائیکه از شهری بشهر دیگر کار میکند این وظیفه به عهده شاگرد راننده خواهد بود.
فصل پنجم
مقررات مخصوصه
ماده ۶۸ - کارکنان اتوبوسها باید همیشه با نهایت ادب و احترام با مسافرین رفتار نمایند.
ماده ۶۹ - موقع حرکت اتوبوس ایستادن اشخاص اعم از بلیت فروش و شاگرد راننده و غیره روی رکاب ممنوع است.
ماده ۷۰ - خط سیر اتوبوسها را شهربانی تعیین و در لوحه نامبرده در ماده ۱۴ نوشته خواهد شد.
ماده ۷۱ - اطفال خردسال مسافرین تا شش سال در صورت عدم اشغال صندلی از تادیه کرایه معاف خواهند بود.
ماده ۷۲ - اطفال از شش تا دوازده سال در شهر نصف بهای بلیت را پرداخته و حق نشستن در صندلی خواهند داشت.
ماده ۷۳ - صحبت خارج از نزاکت و انداختن آب دهان و بینی در اتوبوسها ممنوع است.
ماده ۷۴- بلیت فروشها باید بهای بلیت را مطابق آنچه که در بلیت نوشته شده دریافت نمایند و حق ندارند اضافه از بهای بلیت وجهی مطالبه کنند.
ماده ۷۵ - اتوبوسهای فعلی مادامیگه [مادامیکه] مطابق تشخیص شهربانی چه از جهت ظرفیت مندرج در ماده۳ و چه از جهات دیکر [دیگر] قابل استفاده باشند حق کارکردن خواهند داشت.
ماده ۷۶ - شماره جلو یا عقب اتوبوس نباید تا شده و یا آثار شکستی [شکستگی] و تاخوردگی داشته و یا یکی از اعداد آن افتاده و یا روی شماره با گل و یا وسائل دیکر [دیگر] پوشیده باشد شماره عقب اتوبوس باید در زیر چراغیکه مخصوص روشن کردن شماره است نصب شود.
ماده ۷۷ - رانندکان [رانندگان] و شاگرد رانندگان و بلیت فروشها موظفند هر یک وظائف مربوط بخود را مطابق این آیین نامه در شهربانی امتحان بدهند و در گواهی نامه آنها ذکر شود.
ماده ۷۸ - شهربانی میتواند از لحاظ حفظ انتظامات و در موقع بروز فساد اخلاق از راننده گواهینامه او را توقیف نماید.
ماده ۷۹ - از کلیه اتوبوسهائیکه در خطوط مختلفه شهر و جادههای اطراف آن تا (۱۵کیلومتر) از قبیل شمیرانات و شهر ری و امثال آن کار میکنند اداره کل شهربانی صورتی با تعیین خطوط و اوقات کار تهیه و بصاحبان آنها خواهد داد که در ظرف سال بنوبه در اوقات معینه در خطوط مختلفه کار کرده و هیچ یک از خطوط مزبور منحصر بیک یا چند دستگاه اتوبوس نباشد چنانچه در روزهای تعطیل و مواقع لازمه در هر یک از خطوط مختلفه مسافر زیاد بوده و احتیاج باضافه کردن اتوبوس های آن خط باشد به طور تساوی و بنوبه از اتوبوسهای سایر خطوط بان خط اضافه میشود.
فصل ششم
مواد خلافی
ماده ۸۰ - اشخاص ذیل بسه الی هفت روز حبس تکدیری و یا بتادیه ده الی پنجاه ریال جزای نقدی و در صورت تکرار بهر دو مجازات تواماً محکوم میشوند:
۱- کسیکه بدون پروانه شهربانی اتوبوس راه بیندازد.
۲- مالک اتوبوسی که راننده را که دارای گواهینامه شهربانی نیست استخدام نماید.
۳- راننده که بدون داشتن گواهینامه درجه (۲) شهربانی اتوبوس براند.
۴- راننده اتوبوسی که سبقت از اتوبوس دیگری که در حرکت است بکیرد[بگیرد].
۵ - راننده که در شب چراغهای جلو یا داخل اتوبوس او روشن نباشد.
۶ - راننده که در موقع بروز حادثه بدون اجازه مامورین شهربانی اتوبوس را حرکت دهد.
۷- کارکنان اتوبوسها که در موقع بروز حادثه مراتب را فوراً بپاس محل و یا بکلانتری مربوطه اطلاع ندهند.
۸ - راننده که سرعتهای معینه در ماده ۴۵ این آیین نامه را رعایت نکند.
۹- راننده که در نقاط معینه در ماده ۴۶ این آیین نامه بیش از ۱۵کیلومتر حرکت کند.
۱۰- راننده که اتوبوس خود را از وسط دستجات ارتش و دانش آموزان و مشایعت کنندکان [کنندگان] جنائز و سایر دستجات تشریفاتی عبور بدهد و یا در این موقع بوق بزند.
۱۱- راننده اتوبوس که در موقع عبور وسائل نقلیه آتش نشانی و اتومبیل های بهداری و مامورین شهربانی که بمحل حادثه میروند اتوبوس خود را متوقف نساخته و یا بوق بزند.
۱۲- راننده که نوشابه خورده و رانندکی [رانندگی] کند و یا در موقع رانندگی و کار نوشابه استعمال کند یا غذا بخورد یا سیگار بکشد و همچنین سایر کارکنان اتوبوس که در موقع کار نوشابه استعمال نمایند.
۱۳- راننده که صبح اسم او در دفتر کاراژ [گاراژ] ثبت شده بدون اطلاع رئیس کاراژ [گاراژ] کار خود را بدیکری [بدیگری] محول کند.
۱۴- راننده که اتوبوس را هر هفته برای معاینه به شهربانی نبرد.
۱۵ - مالک اتوبوسی که برخلاف مدلول ماده ۷۵ اتوبوس خود را به کار بیندازد و راننده که در اتوبوسی که مشمول ماده ۷۵ نیست رانندگی کند.
۱۶- راننده که شماره جلو و عقب اتوبوس او برخلاف ماده ۷۶ این آیین نامه باشد.
۱۷- راننده یا بلیت فروشی که در شهر یا خارج شهر بیش از ظرفیت مقرره مسافر یا بار در اتوبوس سوار یا قبول کند.
۱۸- مالک اتوبوسی که بدون عذر موجه و اطلاع شهربانی اتوبوس خود را از کار بازداشته یا بخارج شهر بفرستد و یا در موقع مسافرت اتوبوس شهربانی را مطلع نکرده و به معاینه متخصص نرساند:
ماده ۸۱ - اشخاص ذیل بیک الی سه روز حبس تکدیری و یا بسه الی ده ریال جزای نقدی و در صورت تکرار بهردو مجازات تواماً محکوم خواهند شد.
۱- مالک اتوبوسی که رعایت ماده (۴) این آیین نامه را از لحاظ تعیین کارکنان اتوبوس ننماید و یا استخدام و اخراج هر یک از آنان را به ترتیب مقرر در ظرف ۴۸ ساعت بشهربانی اطلاع ندهد.
۲- مالک اتوبوسی که دفتر ویژه سرب و منکنه [منگنه] شده نداشته و یا پس از اتمام دفتر را بشهربانی تحویل ندهد و یا دفتر جدید تهیه نکند.
۳- مالک و یا راننده که ساعت کار معیننه [معینه] از طرف شهربانی را رعایت نکند.
۴- مالکی که در موقع انتقال اتوبوس خود بدیگری یا بتعمیر دادن و خارج کردن از تعمیر یا اسقاط و اوراق کردن مراتب را به ترتیب مقرر در ظرف ۴۸ ساعت بشهربانی اطلاع ندهد.
۵ - مالکی که راننده یا شاگرد راننده یا بلیت فروشی را که ورقه خشنودی نامه از مالک قبلی نداشته استخدام نماید.
۶ - راننده اتوبوسی که گواهینامه خود یا برک [برگ] معاینه هفتکی [هفتگی] اتوبوسی را در موقع کار همراه نداشته یا لباس ویژه رانندگی را نپوشیده و شماره ویژه رانندگی را در موقع کار بسینه خود نصب ننموده باشد.
۷- راننده که در موقع راندن با مسافرین صحبت کند و یا سرخود را برای جوابدادن بمسافر برگرداند.
۸ - راننده که از خط سیرمعینه در لوحه اتوبوس خارج شود.
۹- راننده که به جزدر ایستگاههای معینه بدون ضرورت توقف نماید و یا بلیت فروشی که در غیرایستگاه بدون ضرورت اعلام توقف دهد و مسافر سوار یا پیاده کند.
۱۰- راننده اتوبوسی که رعایت فاصلههای معینه را با اتوبوس دیکر [دیگر] موقع حرکت و توقف ننماید.
۱۱- راننده که قبل از سوار کردن مسافر بنزین و آب و روغن تهیه نکند.
۱۲- راننده اتوبوسی که در ابتداء و انتهای خط سیر خود بیش از ۱۵دقیقه توقف نماید.
۱۳- راننده اتوبوسی و یا شاگرد راننده و یا بلیت فروشی که در معابر عمومی و ایستگاهها بتعمیر و روغن گیری غیرضروری اتوبوس یا شستشوی آن بپردازد و یا بدیکری [بدیگری] در این خصوص دستور بدهد.
۱۴- راننده که آلات و افزار لازمه را در محل ویژه اتوبوس نداشته باشد.
۱۵- راننده اتوبوسی که در مواقع روبروشدن با وسائل نقلیه دیکر [دیگر] نور چراغ را کم و زیاد یا خاموش و روشن نکند.
۱۶- راننده اتوبوسی که بیش از اندازه پیاده و سوار کردن مسافرین در ایستکاهها [ایستگاهها] توقف نماید.
۱۷- راننده اتوبوسی که قبل از اعلام بلیت فروش از ایستگاه حرکت کند و همچنین بلیت فروشی که حرکت و توقف اتوبوس را در ایستکاهها [ایستگاهها] براننده اعلام ننماید.
۱۸- بلیت فروش و یا شاگرد راننده که دارای گواهی نامه از شهربانی نبوده یا در موقع کار کواهینامه [گواهینامه] خود را همراه نداشته یا لباس معین را نپوشیده و یا شماره ویژه را بسینه خود نصب نکرده باشند.
۱۹- راننده و یا بلیت فروش و یا شاگرد راننده که مسافر طلب کند.
۲۰- راننده و یا بلیت فروشی که اشخاصی را که خود یا لباس آنها آلوده بکثافت است سوار اتوبوس کند و یا اشیاء کثیف یا بار یا مواد محترقه قبول نماید.
۲۱- بلیت فروشی که پشیز بقدر احتیاج همراه نداشته باشد.
۲۲- بلیت فروشی که رعایت ماده ۶۳ این آیین نامه را ننماید.
۲۳- شاگرد راننده که اتوبوس را تمیز نگاه ندارد.
۲۴- بلیت فروشی که در موقع رسیدن بهر ایستکاه [ایستگاه] با ذکر اسم ایستکاه [ایستگاه] مسافرین را مطلع نسازد.
۲۵- بلیت فروش و یا شاکرد [شاگرد] راننده که در داخل یا خارج شهر قبل از حرکت درب اتوبوس را نبندد.
۲۶- بلیت فروش یا شاکرد [شاگرد] راننده یا اشخاص دیکر [دیگر] که در موقع حرکت اتوبوس روی رکاب بایستند.
۲۷- بلیت فروشی که رعایت مواد۷۱ و ۷۲ را در مورد اطفال ننماید.
۲۸- کارکنان اتوبوس یا اشخاص دیکر [دیگر] که آب دهان و بینی در اتوبوس بیندازند و یا صحبت های خارج از نزاکت ننمایند.
۲۹- مالک اتوبوس که شاکرد [شاگرد] راننده یا بلیت فروشی را که دارای گواهینامه شهربانی نیست استخدام کند.
۳۰- شاکرد [شاگرد] راننده و یا بلیت فروشی که در موقع کار غذا بخورد یا سیکار[سیگار] بکشد.
۳۱- شاگرد راننده و بلیت فروشی که صبح اسامی آنان در دفتر گاراژ ثبت شده بدون اطلاع رئیس گاراژ کار خود را بدیگری محول کنند.
۳۲- بلیت فروشی که اشیاء جامانده مسافر را به ترتیب مقرر در ماده ۵۹ بخود او یا بکلانتری مربوط تسلیم نکند و همچنین راننده که اشیاء جامانده در اتوبوس را که از شهری بشهر دیکر [دیگر] کار میکند بنزدیکترین شهربانی تسلیم ننماید.
۳۳- کارکنان اتوبوسی که با ادب و احترام با مسافرین رفتار نکنند.
۳۴- بلیت فروشی که پیش از بهای بلیت از مسافرین وجه مطالبه نماید.
کفیل وزارت دادگستری سروری
از طرف وزیرکشور فریدونی