إعمال قاعده جمع مجازاتها در فرض وجود حکم غیابی

رأی خلاصه جریان پرونده

دادستان محترم شهرستان ع. در مقام اجرای دادنامه، ملاحظه کرده است که محکوم علیه م.ج. علاوه برمحکومیت از حیث نگهداری موادمخدر از سوی دادگاه انقلاب شهرستان ت. طی دادنامه ۲۰۷۰ مورخ ۹۳/۱۱/۴ محکومیت دیگری دارد که طی دادنامه ۸۲۵ مورخ ۹۳/۱۱/۷ از شعبه ۱۰۱ جزایی شهرستان ع. اصدار یافته دادنامه دوم غیابی است. دادستان هر دو پرونده را جهت اعمال بند پ ماده ۵۱۰ به دیوان ارسال، که به این شعبه ارجاع شده است. هیأت شعبه درتاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای علی اکبر یساقی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای مهرداد حبیبی دادیار دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر پرونده در وضعیت فعلی قابل طرح دردیوان عالی کشور نمی باشد. درخصوص دادنامه تجدیدنظرخواسته مشاوره نموده چنین رأی می دهد:

رأی شعبه دیوان عالی کشور

حکم صادره از سوی شعبه ۱۰۱ دادگاه عمومی جزایی، غیابی است و هنوز ابلاغ واقعی نشده است. بدیهی است پس از ابلاغ واقعی، حق واخواهی خواهد داشت سپس حق تجدیدنظر خواهی. ماده ۵۱۰ مقرر می دارد که محکوم علیه باید محکومیت های قطعی داشته باشد تا ماده مزبور قابل اعمال گردد. هر چند حکم غیابی با ابلاغ قانونی قابلیت اجراء را دارد ولی حق واخواهی وی پس از ابلاغ واقعی باقی است و ماده ۵۱۰ قابلیت اعمال ندارد بنابراین، پرونده ها جهت اقدام قانونی اعاده می گردد. این حکم قطعی است.
شعبه چهل وچهارم دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون
علی اکبر یساقی - علی محمدسازگارزاده سخویدی