اتهام قصور در امر پزشکی

صورتجلسه نشست قضایی
کد نشست: ۱۳۹۹-۶۷۲۲
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۷/۰۸/۳۰
برگزار شده توسط: استان اصفهان/ شهر فریدونشهر

موضوع

اتهام قصور در امر پزشکی

پرسش

پزشکی پس از اخذ برایت از بیمار در خصوص عمل جراحی (فتق) و بدون اخذ برایت در خصوص بیماری واریکوسل اقدام به عمل جراحی می نماید و عوارض بعد از عمل موجب ایجاد ضایعه در اندام بیمار می گردد و کمیسیون پزشکی قانونی وقوع ضایعه را محتمل از هر دو عمل می داند ولی قصور یا تقصیری را متوجه پزشک نمی داند. آیا پزشک در خصوص ضایعه ایجاد شده ضامن است؟ با توجه به محتمل بودن انتساب ضایعه به عمل جراحی که بدون اخذ برایت انجام شده رابطه سببیت و انتساب وجود دارد؟ عدم اخذ برایت از بیمار می تواند از مصادیق تقصیر پزشکی قلمداد گردد؟

نظر هیئت عالی

مستفاد از ماده ۴۹۵ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ و تبصره ۲ ماده ۴۹۶ این قانون در اعمال جراحی عدم اخذ برایت از موجبات بقای مسیولیت پزشک (جراح) در پرداخت دیه است و اساسا در اعمال جراحی برایت مسقط دیه است و نه مانع مسیولیت مدنی و در فرض پرسش که برای انجام عمل جراحی در خصوص بیماری واریکوسل اذنی از سوی بیمار داده نشده است و انجام عمل مزبور نیز از مصادیق اعمال ضروری و حیاتی پزشکی موضوع ماده ۴۹۷ و بند ج ماده ۱۵۸ قانون صدرالذکر نبوده است؛ پزشک مربوطه دارای مسیولیت مدنی و کیفری است و در فرض پرسش عدم تحصیل اذن از بیمار برای انجام عمل جراحی تقصیر محسوب می گردد.

نظر اکثریت

عدم اخذ برایت مصداق تقصیر است و ضامن دیه می باشد. نظر ابرازی: اخذ یا عدم اخذ برایت در اصل مسیولیت تاثیری ندارد بلکه بر بار اثبات دعوا و آثار آن موثر می باشد. اگر برایت اخذ نشده باشد بار عدم اثبات تقصیر بر عهده پزشک است و اگر برایت اخذ شده باشد بار اثبات بر عهده زیان دیده است و موضوع باید از نظر فنی بررسی شود و در صورتی که از نظر فنی ایرادی نباشد تقصیری وجود ندارد.