اثر پرداخت نفقه پس از تقدیم دادخواست طلاق

رأی خلاصه جریان پرونده

در این پرونده خانم س. ک. با وکالت ح. م. و گ. ن. م. دادخواست طلاق به طرفیت اقای س. ه. تقدیم شعبه *نموده و اظهار داشته در تاریخ ۸۷/۵/۲۶ با خوانده ازدواج نمودم زوج مدت بیش از شش ماه است.که نفقه را پرداخت نمی کند زوج به موجب دادنامه مورخ ۱۴۰۰/۳/۵ محکوم به پرداخت نفقه شده ولی تاکنون اقدامی جهت پرداخت ان بعمل نیاورده است.لذا به علت عسر و حرج و تخلف از شروط ضمن عقد نکاح برابر ماده ۱۱۲۹ و ۱۱۱۹ قانون مدنی تقاضای رسیدگی و طلاق دارم. مهریه تعداد ۷۰۰ قطعه سکه بهار ازادی تعیین گردیده است.دادگاه تصاویر رای صادره نفقه را پیوست پرونده نموده است. ( محکومیت از تاریخ ۹۹/۱۱/۷ لغایت ۱۴۰۰/۳/۵ ) همچنین تصویر رای محکومیت زوجه به تمکین و اجراییه مربوطه از زوج پیوست پرونده می باشد. دادگاه در تاریخ ۱۴۰۱/۳/۲۵ وقت رسیدگی تعیین کرده و طرفین را دعوت نموده است.وکیل زوجه درخواست موکله را بشرح دادخواست تقدیمی بازگو کرده وی توضیح داده زوج برابر رای شورای حل اختلاف از تاریخ ۹۹/۵/۱ تاکنون محکوم گردیده است.ولی هیچ گونه پرداختی نداشته است.موکله در تاریخ ۱۴۰۰/۵/۶ اجراییه صادر کرده ولی تاکنون پرداخت نشده لذا شرط ضمن عقد نکاح تحقق یافته است.ضمن اینکه زوج هیچ گونه تمایلی به زندگی مشترک با موکله ندارد. وکیل زوج در مقام دفاع اظهار داشته تنها دلیل خواهان محترم بیان کرده تخلف زوج از شرط ضمن عقد نکاح مبنی بر اینکه نفقه را پرداخت ننموده است.این ادعای متکی به دلیل نمی باشد. زیرا در ان بند قید گردیده الزام زوج به پرداخت نفقه ممکن نباشد. در صورتی که مطابق گواهی صادره از سوی شورای حل اختلاف که ارائه می گردد. زوج علی رغم عدم تمکین زوجه و ناشزه بودن وی به نه ماه نفقه محکوم شده که کلیه نفقات مورد حکم در حساب دادگستری و زوجه کارسازی شده است.و مراتب از سوی اجرای احکام گواهی شده است.دادگاه قرار داوری صادر کرده و نظریه داوری را جلب کرده است.درنهایت دادگاه در تاریخ ۱۴۰۱/۳/۳۱ مبادرت به صدور حکم بطلان دعوی طلاق بلحاظ عدم احراز تخلف زوج از شروط ضمن عقد نکاح نموده است. سپس زوجه بشرح لایحه وکیل خود نسبت به رای صادره مذکور دادخواست تجدیدنظر تقدیم داشته و اظهار نموده زوج محکومیت به پرداخت نفقه در تاریخ ۱۴۰۰/۳/۵ حاصل نموده و پیروی ان در تاریخ ۱۴۰۰/۵/۶ تقاضای اجراییه شده و علی رغم صدور اجراییه مذکور زوج تا زمان تقدیم دادخواست مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۲۱ نسبت به ان محکوم به را پرداخت ننموده و پس از تقدیم دادخواست طلاق و گذشت حدود یک سال که از صدور اجراییه گذشته زوج در تاریخ ۱۴۰۱/۳/۱۰ صرفا نسبت به پرداخت مبلغ چهار میلیون تومان که برای گذران یک ماه زندگی مشترک می باشد. اقدام نموده بنابراین محرز گردیده که زوج شروط ضمن عقد نکاح را تخلف کرده و موجبات عسر و حرج موکله را نیز فراهم کرده است.لذا از دادگاه تجدیدنظر تقاضای صدور حکم طلاق را دارد. پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده است.دادگاه تجدیدنظر در تاریخ ۱۴۰۱/۶/۲۰ مبادرت به صدور رای به رد درخواست تجدیدنظرخواهی و تایید دادنامه تجدیدنظرخواسته نموده است.متعاقبا زوجه بشرح لایحه وکیل خود که عمدتا تکرار مطالب و اظهارات در فرایند دادرسی است.نسبت به رای صادره مذکور معترض است.و از دیوان عالی کشور تقاضای فرجامخواهی کرده که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده و مطرح رسیدگی می باشد.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. م. ه. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده درخصوص دادنامه شماره *فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد:

رأی شعبه دیوان عالی کشور

درخصوص دادخواست فرجامخواهی خانم س. ک. با وکالت گ. ن. م. نسبت به رای شماره *مورخ ۱۴۰۱/۳/۳۱ شعبه *متضمن تایید دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۱/۳/۳۱ شعبه *مبنی بر صدور حکم به بطلان دعوی طلاق بلحاظ عدم احراز تخلف زوج از بند اول از شروط ضمن عقد نکاح و عسر و حرج ، با توجه به محتویات پرونده فرجامخواهی وارد است. زیرا ، اولا- زوجه علت طرح دعوای طلاق را عدم پرداخت محکوم به نفقه خود علی رغم صدور رای توسط شورای حل اختلاف و صدور اجراییه در تاریخ ۱۴۰۰/۵/۶ که منتهی به تخلف زوج از بند اول شروط ضمن عقد نکاح و عسر و حرج برابر ماده ۱۱۲۹ قانون مدنی گردیده اعلام نموده است. ثانیا – زوج در مقام دفاع اظهار داشته اینجانب محکوم به نفقه را برابر گواهی واحد اجرای احکام پرداخت نمودم. لذا با توجه به اینکه تنها دلیل زوجه بر طلاق عدم پرداخت نفقه بوده و این امر با پرداخت ان منتفی گردیده ، از دادگاه تقاضای رد دعوی طلاق را نموده است. ثالثا – با عنایت به مراتب مذکور ، اولا – زوج برابر رای شورای حل اختلاف در تاریخ ۱۴۰۰/۳/۵ محکومیت به پرداخت نفقه زوجه حاصل نموده و متعاقب ان زوجه در تاریخ ۱۴۰۰/۵/۶ تقاضای صدور اجراییه نموده است. ثانیا – زوج برابر ماده ۳۴ قانون اجرای احکام مدنی موظف بوده که ظرف ده روز پس از ابلاغ اجراییه کل محکوم به را در حساب اجرای احکام تودیع نماید. ، در غیر اینصورت محکوم علیه مستنکف محسوب می گردد. ثالثا – زوجه در تاریخ ۱۴۰۰/۱۲/۲۱ دادخواست طلاق خود را تقدیم دادگاه نموده و در زمان تقدیم دادخواست مستند اصلی خود را تخلف زوج از پرداخت نفقه قرار داده و مستند ادعای مذکور را محکومیت نفقه و صدور اجراییه فوق الذکر قرار داده است. رابعا – هر چند زوج برابر گواهی مورخ ۱۴۰۱/۹/۸ واحد اجرای احکام شورای حل اختلاف محکوم به نفقه را در دو مرحله و اخرین مرحله در تاریخ ۱۴۰۱/۳/۱۰ یعنی حدود یک سال پس از صدور اجراییه پرداخت نموده ، ولی با توجه به مراتب مذکور در زمان تقدیم دادخواست طلاق مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۲۱ تخلف زوج از بند اول از شروط ضمن عقد نکاح محرز و مسلم بوده و درنتیجه حق اعمال وکالت زوجه در طلاق برابر شرط ضمن عقد نکاح فیمابین ثابت گردیده است. لذا پرداخت محکوم به نفقه در فرایند دادرسی طلاق تاثیری در از بین بردن حق مکتسب زوجه و بی اعتبار کردن ان ندارد. علی هذا رای فرجامخواسته برخلاف مذکور و موجود در پرونده صادر گردیده درنتیجه رای فرجامخواسته را مستندا به مواد ۳۷۰ و ۴۰۱ قانون ایین دادرسی مدنی نقض کرده و پرونده را جهت رسیدگی مجدد به شعبه همعرض صادرکننده رای منقوض ارجاع می نماید.
رییس شعبه *: ح. ع.
مستشار: ح. م. ه. مستشار: م. ح. م.