اخذ اقرار در جرایم حق اللهی

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۴۰۲/۱۱/۲۴
برگزار شده توسط: استان سازمان قضایی نیروهای مسلح/ شهر کرمان

موضوع

اخذ اقرار در جرایم حق اللهی

پرسش

با عنایت به مفاد ماده ۱۰۲ قانون آیین دادرسی کیفری که صرفاً انجام تحقیقات و اخذ اقرار را در جرائم منافی عفت ممنوع کرده است، بیان فرمائید آیا تشویق به اقرار کردن در دیگر جرائم حق اللهی مثل شرب خمر و. .. جائز است یا حتی الامکان باید تحقیقات به سمتی برود که متهم یا مرتکب اقرار نکند؟ مستندات قانونی مربوطه را ذکر فرمائید.

نظر هیات عالی

اولا- با توجه به اینکه شرب خمر از جمله حدودی می‌باشد که برابر ماده ۱۲۱ قانون مجازات اسلامی به صرف وجود شبهه و بدون نیاز به تحصیل دلیل ثابت نمی شود. ثانیا- حدود قابل تعلیق و تخفیف نیستند. ثالثابرابر ماده ۱۳۶ قانون مجازات اسلامی هرگاه کسی سه بار مرتکب یک نوع جرم موجب حد شود و هر بار حد آن جرم بر او جاری گردد، حد وی در مرتبه چهارم اعدام است. بنابراین تشویق و یا ترغیب نمودن افراد به اقرار به شرب خمر فاقد وجاهت قانونی می‌باشد و می‌بایست بر اساس دلایل و مدارک موجود تصمیم گیری شود.

نظر اکثریت

آنچه که در ماده ۱۰۲ قانون آیین دادرسی کیفری در رابطه با منافی عفت بیان شده استثنایی است که صرفاً درخصوص منافی عفت می‌باشد و در خصوص سایر حدود باید طبق ماده ۱۹۵ قانون مذکور به متهم تفهیم کرد که چنانچه اقرار و همکاری موثر داشته باشد از موجبات تخفیف در مجازات خواهد بود.

نظر اقلیت

باتوجه به مواد ۳۷ و ۳۸ قانون مجازات اسلامی (مواد عمومی) و مواد ۲۱۸ و ۲۱۹ همان قانون (کتاب حدود) از آنجا که دادگاه نمی‌تواند کیفیت، نوع و میزان حدود شرعی را تغییر یا مجازات را تقلیل دهد یا تبدیل یا ساقط نماید لذا تشویق متهم به اقرار به بزه انتسابی فاقد آثار حقوقی است و ضرورتی به این امر نیست.