اساسنامه سازمان صنایع دستی ایران مصوب ۱۳۸۳/۱۰/۲۰
هیات وزیران در جلسه مورخ ۱۳۸۳/۱۰/۲۰ بنا به پیشنهاد وزارت صنایع و معادن و تایید سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور و به استناد تبصره (۳) ماده واحده قانون تاسیس سازمان صنایع دستی ایران -مصوب ۱۳۸۳- اساسنامه سازمان صنایع دستی ایران را به شرح زیر تصویب نمود:
فصل اول - کلیات
ماده ۱ - صنایع دستی مجموعهای از صنایع هنری و سنتی ایران شامل آبگینه, بافتهها و نساجی سنتی, بافتههای داری (به استثنای فرش دستباف), پوشاک سنتی, آثار چرمی و کاغذی, چاپهای سنتی, سفال و سرامیک, هنرهای چوبی و حصیری, رودوزیهای سنتی, هنرهای فلزی و هنرهای سنگی است که با محوریت هنر و ذوق و زیباشناختی ایرانی و بهرهگیری از مواد اولیه قابل دسترس و بومی به کمک دست و ابزار موردنیاز و با کاربری در زندگی فردی و جمعی تولید شده و ریشه در تاریخ کهن ایران زمین دارد.
ماده ۲ - سازمان صنایع دستی ایران که در این اساسنامه اختصاراً " سازمان " نامیده میشود, موسسهای دولتی است که دارای شخصیت حقوقی مستقل بوده و بر طبق مقررات این اساسنامه و وابسته به وزارت صنایع و معادن اداره میشود.
ماده ۳ - هدف سازمان تمرکز در سیاستگذاری, برنامهریزی و نظارت در زمینه حفظ و احیا, ترویج و توسعه کمی و بهبود کیفی صنایع دستی کشور و ایجاد هماهنگی و برنامهریزی در امر آموزش, تحقیقات, حمایت, هدایت و استفاده از امکانات و نیروی انسانی موجود در این بخش است.
فصل دوم - وظایف تفصیلی
ماده ۴ - سازمان برای نیل به اهداف مندرج در ماده (۳) وظایف ذیل را به عهده خواهد داشت:
۱- تنظیم راهبردها, سیاستها, خطمشیها, ضوابط و برنامههای کلان در جهت توسعه کمی و بهبود کیفی صنایع دستی کشور و پیگیری جهت برقراری حمایتهای لازم در چارچوب سیاستهای صنعتی کشور با هماهنگی مراجع ذیصلاح.
۲- اعمال نظارت و حمایتهای لازم در جهت بهبود کیفی محصولات صنایع دستی به ویژه در حوزه صادرات.
۳- برنامهریزی, سیاستگذاری و نظارت در امر تدوین استانداردها و صدور گواهینامههای درجه کیفیت صنایع دستی تولیدی با همکاری موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران.
۴- ارایه راهنماییهای لازم برای سرمایهگذاری, تولید و بازاریابی صنایع دستی از طرق مختلف.
۵- برنامهریزی, سیاستگذاری و نظارت بر وضعیت کارگاههای تولیدی و آموزشی صنایع دستی.
۶- پشتیبانی از هنرمندان و صنعتگران و همکاری با مراجع ذیربط برای اعطای درجه هنری به هنرمندان صنایع دستی کشور در چارچوب قوانین و مقررات مربوط.
۷- هماهنگی و برنامهریزی در مورد مالکیتهای معنوی و فکری صنایع دستی ایران (آثار و هنرمندان) در داخل و خارج از کشور با همکاری مراجع ذیصلاح.
۸- هماهنگی و برنامهریزی در جهت استفاده از فناوریهای جدید برای ارتقای کیفیت و توسعه کمی صنایع دستی کشور.
۹- طراحی نظام جامع آموزش و تربیت نیروی انسانی موردنیاز صنایع دستی با بهرهمندی از فناوریهای نوین و هماهنگی و برنامهریزی جهت ارتقای دانش و مهارت صنعتگران و هنرمندان و ایجاد هماهنگی لازم بین آنها به منظور افزایش اثربخشی این خدمات.
۱۰- برپایی المپیادهای تخصصی صنایع دستی.
۱۱- فراهمآوردن بستر لازم به منظور ایجاد ارتباط موثر میان دانشگاهها و مراکز علمی - تحقیقاتی کشور با تولیدکنندگان صنایع دستی.
۱۲- سازماندهی نظام اطلاعرسانی در زمینه صنایع دستی.
۱۳- همکاری با دستگاههای ذیربط به منظور تدوین سرفصل دروس هنرستانها, آموزشکدهها و دانشکدههای صنایع دستی.
۱۴- هماهنگی و برنامهریزی جهت تاسیس نهادهای غیردولتی برای کاهش تصدی دولت و ساماندهی فعالیت صنایع دستی در چارچوب قوانین و مقررات مربوط.
۱۵- برنامهریزی, سیاستگذاری و نظارت در ترویج صنایع دستی در جامعه ایرانی و ایجاد تحول در طرحها و تولید و عرضه محصولات با حفظ اصالت ملی و توسعه موارد مصرف آنها بهویژه در معماری و شهرسازی با هماهنگی مراجع ذیربط.
۱۶- برنامهریزی, سیاستگذاری و نظارت در جهت برگزاری نمایشگاههای ملی و منطقهای و بینالمللی صنایع دستی در داخل و خارج از کشور توسط بخش خصوصی.
۱۷- برنامهریزی, سیاستگذاری و نظارت در امر شناساندن تاریخ, ارزشها, نمونه مصنوعات دستی, صنعتگران, هنرمندان صنایع دستی و صادرکنندگان صنایع دستی کشور در سطح ملی و بینالمللی به روشهای سمعی و بصری, چاپ, نشر, ارتباطات جمعی و مطبوعات.
۱۸- برنامهریزی, سیاستگذاری و نظارت بر امر تاسیس شرکتهای نمایشگاهی تخصصی صنایع دستی توسط تعاونیهای بخش خصوصی.
۱۹- مشارکت در همایشها, سمینارهای ملی و جشنوارههای صنایع دستی با هماهنگی مراجع ذیصلاح.
۲۰- برنامهریزی, سیاستگذاری و نظارت در امر معرفی صنایع دستی برگزیده کشور در مراکز عمومی از طرق مناسب تبلیغی و ترویجی.
۲۱- هماهنگی و برنامهریزی در جهت راهاندازی مراکز فروش کتب و نشریات صنایع دستی از طریق تجهیز بخش تعاون و اشخاص حقیقی.
۲۲- برنامهریزی, سیاستگذاری و نظارت بر شناسایی و گردآوری آثار با ارزش و برگزیده صنایع دستی دوران معاصر و نمایش آنها توسط دستگاههای ذیربط.
۲۳- مطالعه و پیشنهاد تدوین استانداردهای لازم برای مواد اولیه و روشهای تولید صنایع دستی با هماهنگی موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران.
۲۴- تحقیق و بررسی مستمر درباره وضعیت صنایع دستی و جمعآوری آمار و اطلاعات لازم از وضعیت صنایع دستی ایران و جهان به منظور ارتقای جایگاه صنایع دستی ایران.
۲۵- پژوهش در زمینههای تاریخی و معاصر صنایع دستی ایران و جهان.
۲۶- مطالعه و برنامهریزی به منظور ارتقای موقعیت ایران در نظام بازار صنایع دستی جهان در جهت رونق و افزایش صادرات.
۲۷- برنامهریزی, سیاستگذاری و نظارت جهت بهرهگیری از سیستمهای پیشرفته بازرگانی به منظور توسعه بازار فروش صنایع دستی ایران در کشورهای هدف توسط بخش غیردولتی.
۲۸- هماهنگی و برنامهریزی جهت ایجاد بازارچههای صنایع دستی توسط مردم و بخش غیردولتی به منظور توسعه بازارهای داخلی با استفاده از روشهای اصلاح الگوی مصرف.
۲۹- همکاری با سازمان میراث فرهنگی و گردشگری به منظور گسترش فرهنگ گردشگری و ایجاد بازار مناسب برای محصولات صنایع دستی.
۳۰- عضویت و حضور موثر در سازمانها و مجامع بینالمللی مرتبط و نمایندگی دولت جمهوری اسلامی ایران در این مجامع با هماهنگی مراجع ذیربط.
۳۱- تشویق صنعتگران و بازرگانان صنایع دستی به منظور حضور در بازارهای جهانی و مجامع بینالمللی.
۳۲- انجام مطالعات لازم در خصوص چگونگی گسترش حضور موثر در بازارهای جهانی به منظور افزایش سهم ایران در این بازارها.
۳۳- همکاری جهت برقراری ارتباطات و مبادلات علمی, فرهنگی و فنی با مراکز ذیربط در عرصه بینالمللی.
۳۴- همکاری با دستگاههای فعال در روابط بینالملل جهت توسعه و رشد صنایع دستی کشور با هماهنگی مراجع ذیربط.
فصل سوم - مدیریت سازمان
ماده ۵ - رئیس سازمان معاون وزیر صنایع و معادن بوده و بالاترین مقام اجرایی سازمان میباشد و با حکم وزیر صنایع و معادن منصوب میگردد.
تبصره - رئیس سازمان میتواند تمام یا قسمتی از اختیارات خود را به هریک از مدیران و مستخدمین سازمان تفویض نماید.
ماده ۶ - وظایف و اختیارات رئیس سازمان به شرح زیر میباشد:
۱- اداره امور سازمان براساس مفاد اساسنامه
۲- نمایندگی سازمان در کلیه مراجع قضایی, اداری و سازمانها و نهادهای مختلف
۳- انعقاد قرارداد با اشخاص حقیقی و حقوقی در چارچوب وظایف و اختیارات مقرر در اساسنامه
۴- تهیه برنامه و بودجه سالانه و گزارش عملکرد سازمان و ارایه آن به مراجع ذیصلاح
۵- تهیه و پیشنهاد بودجه سالانه سازمان جهت ارایه به سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور
ماده ۷ - کلیه اسناد و اوراق تعهدآور سازمان توسط رئیس سازمان و ذیحساب رسمی سازمان که از سوی وزیر امور اقتصادی و دارایی تعیین میشود امضا گردیده و معتبر خواهد بود.
فصل چهارم - سایر مقررات
ماده ۸ - سازمان از لحاظ مقررات اداری و استخدامی مشمول مقررات ماده (۱۳) قانون تمرکز امور صنعت و معدن و تشکیل وزارت صنایع و معادن - مصوب ۱۳۷۹ - میباشد.
ماده ۹ - هرگونه تغییر و اصلاح در این اساسنامه با پیشنهاد وزارت صنایع و معادن و تایید سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور و تصویب هیات وزیران خواهد بود.
ماده ۱۰ - سایر موضوعاتی که در این اساسنامه پیشبینی نشدهاند مشمول قوانین و مقررات عمومی کشور خواهند بود.
این اساسنامه به موجب نامه شماره ۹۹۲۹/۳۰/۸۳ مورخ ۱۳۸۳/۱۲/۱۳ شورای نگهبان به تایید شورای یاد شده رسیده است
محمد رضا عارف - معاون اول رئیس جمهور