استرداد مبایعه نامه به یکی از شرکای ملک مشاع

رأی دادگاه بدوی

با التفات به کلیه اوراق پرونده و رسیدگی های بعمل آمده دعوی اقامه شده وکیل خواهان مبنی بر الف : ایفای تعهد و اجرای مفاد قرارداد شماره ۵۹۵۹۱ - ۲ - ۵۱۲ مورخ ۱۳۹۰/۹/۲۹ شامل ایجاد بالکن تجاری به مساحت بیست متر مربع ، کاشی نمودن دیوارها تا سقف مغازه ، تهیه و نصب انشعابات مستقل آب ، برق ، گاز و تلفن ب: مطالبه وجه التزام قراردادی از تاریخ ۹۳/۹/۱ لغایت تا تاریخ تقدیم دادخواست ج: تحویل ملک معوض جزء پلاک ثبتی شماره ۱ فرعی از ۴۴۰۴ اصلی واقع در بخش پنج تهران د: مطالبه خسارات دادرسی و تاخیر و تادیه مآلاً به جهت آتی الذکر غیر وارد و به عقیده این محکمه متکی به ادله قانونی نمی باشد زیرا قدر متیقن این است که خواهان به موجب بند ۱۴ قرارداد موضوع بحث که مورد توافق و تسالم طرفین واقع شده طرح هرگونه دعوی را در ارتباط با قرارداد متنازع فیه از خود سلب کرده است که این امر موجب ایجاد حق برای خوانده گردیده و به همین دلیل این حق که به موجب قرارداد ایجاد شده قابل زوال نبوده و نمی توان بدون مجوز قانونی یا قراردادی آنرا از صاحب آن سلب نمود چرا که خواهان با این اقدام بر علیه خود عمل کرده است و طبق قاعده اقدام می بایست زیان ناشی از عمل خویش را تحمل نماید از اینرو دادگا دعوی طرح شده را قابل اجابت ندانسته و آنگاه با اختیارات حاصله از ماده ۱۹۷ قانون آئین دادرسی مدنی به بطلان آن انشاء حکم می نماید مع الوصف اعلام میدارد حکم اصداری حضوری و ظرف مهلت بیست روز ازتاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
رئیس شعبه ۲۶ دادگاه عمومی تهران- حجت الله امیدواری

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای مجید ق. با وکالت آقای و.الف. خ. بطرفیت شهرداری منطقه ۱۲ تهران نسبت به دادنامه شماره ۱۹۵ مورخ ۱۳۹۴/۰۳/۱۲ شعبه ۲۶ دادگاه عمومی حقوقی تهران که متضمن صدور حکم به بطلان دعوی الف: ایفای تعهد و اجرای مفاد قرارداد شماره ۵۹۵۹۱ - ۲ - ۵۱۲ مورخ ۱۳۹۰/۰۹/۲۹ شامل ایجاد بالکن تجاری به مساحت بیست متر مربع، کاشی نمودن دیوارها تا سقف مغازه، تهیه و نصب انشعابات مستقل آب، برق، گاز و تلفن ب: مطالبه وجه التزام قراردادی از تاریخ ۱۳۹۳/۰۹/۰۱ لغایت تا تاریخ تقدیم دادخواست ج: تحویل ملک معوض جزء پلاک ثبتی شماره ۱ فرعی از ۴۴۰۴ اصلی واقع در بخش ۵ تهران د: مطالبه خسارات دادرسی و تأخیر تأدیه می باشد با عنایت به اینکه دادگاه بدوی با استدلال این موضوع که به موجب بند ۱۴ قرارداد موضوع دعوی طرح هرگونه دعوی را در ارتباط با قرارداد متنازعٌ فیه از خود سلب نموده اند مبادرت به صدور حکم کرده اند اولاً برداشت دادگاه از بند ۱۴ قرارداد موصوف صحیح نیست زیرا هدف اصلی طرفین تنظیم قرارداد و اجرای آن است وگرنه امری لغو و بی معنی خواهد بود. غیرقابل استماع دانستن دعوی الزام به انجام تعهدات قراردادی منافات جدی و اساسی با هدف و منظور طرفین دارد و موارد مذکور در بند ۱۴ قرارداد مشمول دعوی مطروحه نیست و ثانیاً دادگاه بدوی با استدلالی کاملاً شکلی مبادرت به صدور حکم در ماهیت موضوع نموده در صورتی که نسبت به ماهیت موضوع هیچ بررسی قانونی صورت نگرفته است بنا به مراتب پیش گفته صدور رأی بنحو مذکور فاقد اوصاف حکم مندرج در ماده ۲۹۹ قانون آیین دادرسی مدنی است به علت اینکه در ماهیت موضوع رسیدگی نشده است دادگاه تجدیدنظر مجوز ورود در ماهیت دعوی ندارد لذا با تلقی رأی صادره با قرار به استناد ماده ۳۵۳ قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته پرونده جهت ادامه رسیدگی به دادگاه بدوی عودت می شود. رأی قطعی است.
شعبه ۳ دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار و مستشار
رسول امیری - سلیمان حیدری حویق