ماده واحده - ماده ۲۱۳ قانون مجازات عمومی که به موجب قانون ۲۹ شهریور ماه ۳۱۲(۱۳۱۲) اصلاح شده است نسخ و به جای آن ماده ۲۱۳ ذیل تصویب میشود:
ماده ۲۱۳ - الف - اشخاص ذیل به حبس تادیبی از۶ماه تا دو سال محکوم خواهند شد:
۱ - هر کس عایدات حاصله از فحشاء زنی را وسیله تمام یا قسمتی از معیشت خود قرار دهد.
۲ - هر کس فاحشه را در شغل فاحشه گی حمایت کند.
ب - هر کس زنی را با علم به اینکه آن زن در خارجه بشغل فاحشه گی مشغول خواهد شد برای رفتن بخارجه تشویق کند و یا مسافرت او را بخارجه تسهیل نماید. و یا او را ولو با رضایت خودش بخارجه ببرد و یا برای رفتن بانجا اجیر کند به حبس تادیبی از یک سال تا سه سال محکوم میشود اگرچه اعمال مختلفه که مبانی جرم محسوب میشود در ممالک مختلفه صورت گرفته باشد. در موارد ذیل مرتکب بحداکثر مجازات مزبور محکوم خواهد شد.
۱ - در صورتی که زن کمتر از۱۸ سال تمام داشته باشد.
۲ - در صورتی که مرتکب برای انجام مقصود خود به عنف یا تهدید متوسل شده باشد - هر گاه مرتکب یکی از اشخاص مذکور در قسمت اخیر بند الف ماده ۲۰۷ باشد مجازات از حبس با کار اجباری از دو تا ۵ سال خواهد بود. در مورد بند‹‹ب›› این ماده شروع به ارتکاب نیز قابل مجازات است.
این قانون که مشتمل بر یک ماده است در جلسه بیست و هشتم اسفند ماه یکهزار و سیصد و سیزده شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - دادگر