افترای زوجه نسبت به زوج در جلسه مصالحه

رأی دادگاه بدوی

به موجب کیفرخواست دادسرای ناحیه ۴ تهران خانم م.ر. فرزند م.، متولد ۱۳۶۳، با وکالت آقای م.ش. متهم است به ایراد افترا (معتاد) به همسرش آقای ش.غ.؛ بدین شرح که شاکی اظهار می نماید متهم مهریه خود را به اجرا گذاشته و به تمام فامیل اعلام نموده است معتاد می باشم متهم نیز در دفاع از خود بیان نموده (ضمن انکار اتهام) برای اطمینان بیشتر از وی خواسته است تست عدم اعتیاد بدهد و تمام صحبت ها در جلسه مصالحه بیان شده است وکیل ایشان نیز در دفاع بیان نموده است افترا موقعی تحقق می یابد که به فردی امری را نسبت بدهند که به موجب قانون برای آن مجازاتی تعیین شده باشد حال آن که اعتیاد فاقد عنوان مجرمانه است؛ دادگاه با توجه به محتویات پرونده مدافعات متهم وکیل ایشان و اظهارات شاهد شاکی در مورخه ۳۰/۱/۹۳ مبنی بر این که متهم اصرار بر طلاق داشته و در جلسه مصالحه بیان نموده که آقای غ. اعتیاد دارد، فلذا دادگاه به لحاظ عدم احراز سوء نیت وقوع بزه را محرز ندانسته و مستنداً به اصل ۳۷ قانون اساسی حکم بر برائت صادر می نماید. رأی صادره ظرف مدت ۲۰ روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
رئیس شعبه ۱۰۸۷ دادگاه عمومی جزایی تهران ـ شاکرنژاد

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

تجدیدنظرخواهی آقای ش.غ. نسبت به دادنامه شماره ۰۰۰۰۵۱ مورخ ۳۱/۱/۱۳۹۳ شعبه ۱۰۸۷ دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن حکم بر برائت خانم م.ر. از اتهام ایراد افتراء (اعتیاد) به همسرش (تجدیدنظرخواه) آقای ش.غ. به شرح مندرجات رأی مذکور صادر شده است وارد نیست، زیرا با توجه به محتویات پرونده و اوضاع و احوال منعکسه در آن از جمله دلایل و مبانی صدور رأی و مفاد تحقیقات معموله و با التفات به اصل لازم الرعایه برائت صدور رأی مذکور مغایر مقررات مربوطه به نظر نمی رسد و نظر به این که از ناحیه تجدیدنظرخواه دلیلی که نقض رأی تجدیدنظرخواسته را ایجاب نماید اقامه نشده است، لذا به جهات مذکوره مستنداً به مدلول بند الف ماده ۲۵۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری رأی تجدیدنظرخواسته را تأیید می نماید. این رأی قطعی است.
رئیس شعبه ۴۸ دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه
میراحمدی ـ کریمی یزدی