ماده اول - سرمایه بانک ملی ایران به سیصد میلیون ریال ترقی داده میشود که هفتاد و پنج و یک سیم درصد آن به قرار ذیل محسوب و پرداخته خواهد شد.
الف - هشت میلیون ریال که سابقاً تادیه شده است.
ب - دویست و شانزده میلیون و هشتصد و شش هزار و چهار صد و سی و پنج ریال و بیست و پنج دینار ۲۵ر۲۱۶۸۰۶۴۳۵ ریال) از بابت قیمت پانزده میلیون و هشتصد و هفتاد و پنج هزار و سیصد و نود و پنج گرم و سی و نه صدم ۳۹/۱۵۸۷۵۳۹۵ گرم) طلای خالص دولت (موضوع قانون ۳۰ شهریور ۱۳۱۳) به شرح قانون ۲۲ اسفند ماه ۱۳۱۰.
ج - یک میلیون و یکصد و نود و سه هزار و پانصد و شصت و چهار ریال و هفتاد و پنج دینار ۷۵ر۱۱۹۳۵۶۴ ریال از محل منافع خالص بانک ملی از بدو تاسیس آن که در ظرف چند سال به دولت تعلق گرفته و به موجب ماده چهارم قانون مصوب ۱۴ اردیبهشت ۱۳۰۶ برای افزایش سرمایه تخصیص داده شده بود.
ماده دوم - مواد ۲ - ۳ - ۴ (به استثنای تبصره ماده ۴) و ۹ - ۱۳ - ۱۴ قانون اجازه تاسیس بانک ملی ایران مصوب ۱۴ اردیبهشت ۱۳۰۶ نسخ میشود.
ماده سوم - این قانون پس از تصویب به موقع اجرا گذاشته میشود.
این قانون که مشتمل بر سه ماده است در جلسه هفدهم تیر ماه یکهزار و سیصد و چهارده به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - حسن اسفندیاری