امکان اعمال تبصره ۳ ماده ۵۲۹ قانون آیین دادرسی کیفری در فرض جلب متهم

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۴۰۲/۱۰/۱۴
برگزار شده توسط: استان مازندران/ شهر قائم شهر

موضوع

امکان اعمال تبصره ۳ ماده ۵۲۹ قانون آیین دادرسی کیفری در فرض جلب متهم

پرسش

ایا اعمال تبصره ۳ ماده ۵۲۹ قانون ایین دادرسی کیفری در جایی که متهم راساً جلب می‌شود امکان‌پذیر است؟ (هرگاه محکوم‌علیه ظرف ده روز از تاریخ ابلاغ احضاریه قاضی اجرای احکام کیفری برای پرداخت جزای نقدی حاضر شود، قاضی اجرای احکام می‌تواند او را از پرداخت بیست درصد (۲۰٪) جزای نقدی معاف کند. دفتر قاضی اجرای احکام کیفری مکلف است در برگه احضاریه محکوم‌علیه معافیت موضوع این تبصره را قید کند.)

نظر هیات عالی

مفاد تبصره ۳ ماده ۵۲۹ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ از حیث ذکر موضوع احضاریه ناظر به مورد غالب است و جلب ابتدایی محکوم به پرداخت جزای نقدی موضوع تبصره ماده ۵۰۰ قانون مذکور، نافی حق محکوم‌علیه در استفاده از معافیت مذکور نیست. بدیهی است که قاضی اجرای احکام با حضور محکوم‌علیه مجلوب در مرجع قضایی، مفاد تبصره ۳ ماده ۵۲۹ قانون فوق‌الذکر را به محکوم‌علیه تفهیم می‌نماید.

نظر اکثریت

اصل بر عدم اطلاع است. زمانی که جلب می‌زنیم و مجلوب را می‌آورد؛ از روزی که مطلع شد ۱۰ روز فرصت پرداخت دارد و مشمول ۲۰ درصد تخفیف جزای نقدی مندرج در دادنامه می‌شود.

نظر اقلیت

خارج از فرجه هم می‌شود و برای مجلوب صرفاً ۱۰ روز نمی‌باشد. یعنی هر زمان امکان پرداخت داشته باشد حتی در زندان باید مشمول ۲۰ درصد تخفیف قرار گیرد.

نظر ابرازی

اصلی داریم با عنوان اجرای تمام دادنامه. تبصره ماده ۵۲۹ استثنایی را بیان نموده و استثناء می‌بایست در چارچوب نص تفسیر شود و به قدر متیقن اکتفا می‌گردد و تبصره موصوف برای شخصی است که به آن ابلاغ شده نه شخص که جلب گردیده است. بنابراین با توجه به اصل اجرای تمام دادنامه؛ مشمول ۲۰ درصد تخفیف نمی‌گردد.