بخشنامه راجع به استنطاق رانندگان اتومبیل مصوب ۱۳۱۶/۰۴/۰۲

اغلب مشاهده میشود که مستنطقین و وکلاء عمومی از رانندگان اتومبیل و وسائط نقلیه که در اثر بی مبالاتی و بی احتیاطی قبل چندین نفر شده‌اند باتکاء جواز ماده ۱۲۹ قانون اصول محاکمات جزایی به اخذ التزام و عدم حرکت از محل اقامت اکتفا کرده و این مسئله باعث میشود که متهم پس از دادن التزام بلافاصله فرار اختیار نموده و بواسطه عدم دسترسی جرم بلاتعقیب و مجازات میماند و بالنتیجه در اثر این سهل انگاری جرائم مزبوره هر روزه رو بازدیاد میرود. نظر به اینکه ماده ۱۲۹ فقط شقوق تامین را معین کرده و مطابق ماده ۱۳۰ تامین باید با اهمیت جرم و شدت مجازات و دلائل و اسباب اتهام و احتمال فرار متهم و امحاء اثرات جرم و همچنین سابقه متهم و چگونگی مزاج و سن و حیثیت او متناسب باشد و فرار متهم در موارد عدیده در این قبیل جرائم خود حاکی از عدم تناسب تامین ماخوذه و عدم رعایت ماده۱۳۰ میباشد لزوما تذکر میدهد که مستنطقین و پارکه‌ها باید در آتیه مترصد باشند تامینی را که از این نوع از متهمین میگیرند طوری باشد که با سهولت نتوانند فرار اختیار کرده موجبات عدم تعقیب را فراهم سازند والا خود آنها شدیدا مورد بازخواست قرار خواهند گرفت.

وزیر عدلیه- دکتر متین دفتری