بررسی بند های ماده ۴۵۰ قانون آئین دادرسی کیفری

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۴/۰۲/۳۰
برگزار شده توسط: استان آذربایجان شرقی/ شهر تبریز

موضوع

بررسی بند های ماده ۴۵۰ قانون آئین دادرسی کیفری

پرسش

در موردی که تجدید نظر خواهی محکوم علیه مشمول بند ث ماده ۴۵۰ قانون اصلاح قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۹۲ مبنی بر لزوم تعیین وقت رسیدگی بوده آیا دادگاه مرجوع الیه می تواند وفق بند ت ماده مذکور مبنی بر این که دلیلی در انتساب اتهام مورد محکومیت به تجدید نظر خواه وجود ندارد بدون تعیین وقت رسیدگی به استناد قسمت اخیر آن مبنی بر این که .. . و یا سایر جهات قانونی متهم قابل تعقیب نباشد رای مقتضی صادر نماید ؟

نظر هیئت عالی

آنچه مسلم است عبارت مذکور در بند ت ماده ۴۵۰ قانون آیین دادرسی کیفری که موارد رسیدگی دادگاه تجدیدنظر را بدون تعیین وقت رسیدگی جایز دانسته است فقدان دلیل مبنی بر انتساب جرم به متهم از مصادیق سایر جهات قانونی که متهم به موجب آن قابل تعقیب نیست نمی باشد نتیجتا نظریه اکثریت در حدی که موافق با این استنتاج است مورد تایید است.

نظر اکثریت

در ماده ۴۵۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۹۲ یک اصل کلی وجود دارد که آن لزوم تعیین وقت است و در بندهای الف ب پ و ت استثنایات این امر بیان شده است. لذا در صورتی که پرونده دادگاه تجدیدنظر شامل بند ث باشد باید بر طبق آن اقدام و در صورت الزامی بودن تعیین وقت بر طبق این بند ( بند ث ) باید وقت رسیدگی تعیین شود و فقدان ادله اثباتی نمی تواند مشمول سایر جهات قانونی مندرج در بند ت باشد.

نظر اقلیت

قانون را باید طوری تفسیر نماییم که کاربردی باشد و تعیین وقت باعث افزایش موجودی پرونده و اطاله دادرسی می شود ( وقتی قضات دادگاه تجدید نظر می بینند که دلایلی در پرونده وجود ندارد و باید نتیجه پرونده برایت باشد نیازی به تعیین وقت رسیدگی نمی باشد و مشمول سایر جهات قانونی مندرج در بند ت ماده ۴۵۰ خواهد بود ).