بررسی قابل گذشت بودن جرم ممانعت از دیدار فرزند

صورتجلسه نشست قضایی
کد نشست: ۱۳۹۸-۵۹۱۰
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۷/۰۳/۰۹
برگزار شده توسط: استان خراسان رضوی/ شهر چناران

موضوع

بررسی قابل گذشت بودن جرم ممانعت از دیدار فرزند

پرسش

آیا جرم ممانعت از ملاقات فرزند قابل گذشت است یا خیر؟

نظر هیئت عالی

با توجه به تبصره ۱ ماده ۱۰۰ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ که جرایم قابل گذشت را جرایمی دانسته که در آن شروع و ادامه تعقیب و رسیدگی و اجرای مجازات را منوط به شکایت شاکی و عدم گذشت وی است و تبصره ماده ۱۲ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ مقرر نموده که تعیین جرایم قابل گذشت به موجب قانون است و نیز نظر به صدر ماده ۱۰۳ قانون مجازات اسلامی که اصل بر غیر قابل گذشت بودن جرایم است و در ماده ۱۰۴ این قانون و قوانین دیگر بزه ممانعت از ملاقات طفل موضوع ماده ۵۴ قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۹۱ در زمره جرایم قابل گذشت ذکر نشده است بنابراین مقتضای عمل به اصل در فرض سوال آن است که جرم موصوف غیر قابل گذشت است ضمنا قسمت اخیر ماده ۱۰۳ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ ناظر به جرایم منصوص در شرع نظیر قصاص و قذف می باشد. بنا به مراتب فوق نظریه اتفاقی قضات محترم دادگستری شهرستان چناران استان خراسان رضوی در نتیجه مورد تایید است. نظر اتفاقی: وصف قابل گذشت و غیر قابل گذشت موضوع خاصی است که خاستگاه اختلاف نظرات است. مطابق قانون ۱۰۳و ۱۰۴ ق.م.ا جرایم قابل گذشت احصا شده است. اما ذیل ماده ۱۰۳ دایره وسیعی دارد که به نظر مربوط به جرایمی است که در شرع قابل گذشت اعلام نشده باشد. به نظر قابل گذشت نمی باشد.