ماده ۱ - کلیه دارندگان وسائل نقلیه موتوری زمینی و انواع یدک و تریلر متصل بوسائل مزبور و قطارهای راه آهن اعم از اینکه اشخاص حقیقی یاحقوقی باشند مسئول جبران خسارات بدنی و مالی هستند که در اثر حوادث وسائل نقلیه مزبور و یا محمولات آنها به اشخاص ثالث وارد شود ومکلفند مسئولیت خود را از این جهت نزد شرکت سهامی بیمه ایران و یا یکی از موسسات بیمه داخلی که اکثریت سهام آنها متعلق به اتباع ایرانی وصلاحیت آنها به پیشنهاد وزارت دارائی و وزارت اقتصاد مورد تایید دولت باشد بیمه نمایند.
تبصره ۱ - منظور از حوادث مذکور در این قانون هرگونه تصادف یا سقوط یا آتش سوزی یا انفجار وسائل نقلیه موضوع این ماده و نیز خساراتی است که از محمولات وسائل مزبور به اشخاص ثالث وارد شود.
تبصره ۲ - کلیه وزارتخانه ها - ادارات مستقل - بانکها - بنگاهها و شرکت هائی که حداقل نصف سهام آنها متعلق به دولت است و سازمان برنامه و شرکتهای تابع آن و به طور کلی عموم موسسات وابسته به دولت مکلفند عملیات موضوع این قانون را منحصراً نزد شرکت سهامی بیمه ایران انجام دهند.
ماده ۲ - کلیه اشخاصی که به سبب حوادث وسائل نقلیه موضوع این قانون دچار زیانهای بدنی یا مالی میشوند از لحاظ این قانون ثالث تلقی میشوند به استثناء اشخاص زیر:
الف - بیمه گذار - مالک یا راننده وسیله نقلیه مسئول حادثه.
ب - کارکنان بیمه گذار مسئول حادثه حین کار و انجام وظیفه.
ج - همسر و پدر و مادر و اولاد و اولاد اولاد و اجداد تحت تکفل بیمه گذار در صورتی که سرنشین وسیله نقلیه ای باشند که راننده یا بیمه گذار مسئول حادثه باشد.
تبصره - در صورت تصادف دو وسیله نقلیه رانندگان وسائل مزبور نیز در برابر یکدیگر شخص ثالث محسوب میشوند اعم از آنکه مالک وسیله نقلیه باشند یا نباشند.
ماده ۳ - از تاریخ انتقال وسیله نقلیه کلیه تعهدات ناشی از قرارداد بیمه به منتقل الیه وسیله نقلیه منتقل میشود و انتقال گیرنده تا پایان مدت قرارداد بیمه بیمه گذار محسوب خواهد شد و مکلف است ظرف پانزده روز از تاریخ انتقال وسیله نقلیه بخود مراتب را به طریق اطمینان بخشی با ذکر مشخصات کامل خود به بیمه گر اعلام کند.
ماده ۴ - موارد ذیل از شمول بیمه موضوع این قانون خارج است.
۱ - خسارات ناشی از فرس ماژور از قبیل جنگ - سیل - زلزله.
۲ - خسارات وارد به محمولات وسائل نقلیه مورد بیمه.
۳ - خسارات مستقیم یا غیرمستقیم ناشی از تشعشعات اتمی و رادیو اکتیو.
۴ - خسارات وارد بمتصرفین غیرقانونی وسایل نقلیه یا برانندگان فاقد گواهینامه رانندگی.
۵ - خسارات ناشی از محکومیت جزایی و پرداخت جرائم.
۶ - خسارات ناشی از حوادثی که در خارج از کشور اتفاق میافتند مگر اینکه توافقی بین بیمه گر و بیمه گذار در این موضوع شده باشد.
ماده ۵ - در مورد عمد راننده در ایجاد حادثه یا در صورتی که راننده فاقد گواهینامه رانندگی باشد شرکت بیمه پس از پرداخت خسارت زیان دیده میتواند برای استرداد وجوه پرداخت شده بشخصی که موجب خسارت شده مراجعه نماید.
ماده ۶ - بیمه گر ملزم بجبران کلیه خسارات وارد به اشخاص ثالث خواهد بود.
حداقل مبلغ بیمه با توجه به نوع و سایر خصوصیات وسائل نقلیه و همچنین تعرفه حق بیمه و شرایط عمومی آن با رعایت نرخها و شرایط بین المللی توسط شرکت سهامی بیمه ایران تعیین و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
ماده ۷ - پس از گذشتن سه ماه از تاریخ اجرای این قانون از حرکت وسائل نقلیه موتوری زمینی که فاقد قرارداد بیمه موضوع این قانون میباشد از طرف مامورین اداره راهنمائی و رانندگی و پلیس راه جلوگیری به عمل میآید.
ماده ۸ - شرکتهای بیمه طبق مقررات این قانون و آیین نامه های مربوط به آن مکلف بانعقاد قرارداد بیمه با دارندگان وسائل نقلیه مشمول این قانون خواهند بود.
ماده ۹ - دارندگان وسائل نقلیه موتوری زمینی که از خارج وارد ایران میشوند در صورتی که خارج از کشور مسئولیت خود را نسبت بحوادث ناشی از وسیله نقلیه موضوع این قانون به موجب بیمه نامه ای که از طرف شرکت سهامی بیمه ایران معتبر شناخته میشود بیمه نکرده باشند مکلفند هنگام ورود بمرز ایران طبق ماده یک این قانون اقدام به بیمه نمایند.
ماده ۱۰ - برای جبران زیانهای بدنی وارد به اشخاص ثالث که به علت بیمه نبودن وسیله نقلیه، بطلان قرارداد بیمه، تعلیق قرارداد بیمه تعلیق تامین بیمه گر، فرار کردن و یا شناخته نشدن مسئول حادثه و یا ورشکستگی بیمه گر قابل پرداخت نباشد یا به طور کلی برای جبران خسارتهای خارج از شرایط بیمه نامه (به استثنای موارد مصرح در ماده ۴) صندوق مستقلی به نام «صندوق تامین خسارتهای بدنی» تاسیس میشود که به وسیله شرکت سهامی بیمه ایران اداره خواهد شد.
سازمان، وظایف و صلاحیت صندوق تامین خسارتهای بدنی، به موجب آیین نامه ای خواهد بود که به وسیله شرکت سهامی بیمه ایران تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
ماده ۱۱ - درآمد صندوق تامین خسارتهای بدنی از منابعی است که به پیشنهاد دولت به تصویب کمیسیونهای دارائی مجلسین برسد.
ماده ۱۲ - مرور زمان دعاوی مربوط به بیمه موضوع این قانون از تاریخ وقوع حادثه دو سال میباشد و هر نوع اقدام ذینفع به منظور مطالبه خسارت اعم از ارسال نامه یا تلگرام یا اظهارنامه قاطع مرور زمان خواهد بود.
مدت مرور زمان جدید بعد از انقطاع یک سال است.
ماده ۱۳ - آیین نامه اجرایی این قانون از طرف شرکت سهامی بیمه ایران تهیه و پس از تصویب هیات وزیران به موقع اجرا گذاشته میشود.
ماده ۱۴ - این قانون از اول فروردین ماه ۱۳۴۸ به موقع اجرا گذارده خواهد شد.
قانون فوق مشتمل بر چهارده ماده و سه تبصره که در جلسه روز سهشنبه بیست و ششم آذر ماه یک هزار و سیصد و چهل و هفت به تصویب مجلسشورای ملی رسیده بود در جلسه روز دوشنبه بیست و سوم دی ماه یک هزار و سیصد و چهل و هفت شمسی به تصویب مجلس سنا رسید.
رئیس مجلس سنا - جعفر شریف امامی