تأثیر عدول یکی از شهود از شهادت در اعتبار رأی صادره و درخواست اعاده دادرسی

رأی خلاصه جریان پرونده

به دلالت دادنامه شماره مرقوم آقای م.ش. حسب شکایت آقای ع.ی. به اتهام ایراد ضرب و جرح عمدی تحت پیگرد قرار گرفته، با توجه به شکایت شاکی خصوصی، گزارش مرجع انتظامی، کیفرخواست دادستان و نظریات پزشکی قانونی و اظهارات مطلعان در مرحله تحقیقات مقدماتی و دفاعیات بلاوجه متهم در جلسه دادگاه بزه­کار شناخته شده و با ذکر مستندات قانونی به پرداخت دیه در حق شاکی محکوم و رأی صادره قطعی اعلام شده‌است، اینک محکومٌ‌علیه با تقدیم لایحه‌ای به دیوان‌عالی‌کشور که حین‌المشاوره قرائت خواهد شد، اجمالاً با ارائه سند‌رسمی ۱۳۹۳/۰۳/۲۱ که به موجب آن آقای ف.الف. از شهادت خویش در پرونده عدول نموده، مستند به بند ۵ ماده ۲۷۲ قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امورکیفری درخواست اعاده‌دادرسی نموده که پرونده امر بعد از ثبت کلاسه دفترکل به این شعبه ارجاع با تهیه گزارش در دستور کار قرار گرفته است.

رأی شعبه دیوان عالی کشور

با عنایت به این‌که در متن دادنامه صادره علاوه بر اظهارات مطلعین به دلایل و قرائن اثبات جرم و حصول علم از طرق متعارف ذکر و مبنای صدور رأی قرار نگرفته {گرفته}، عدول از شهادت احد از آنان به تنهایی نمی‌تواند قابل انطباق با بند ۵ ماده ۲۷۲ قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امورکیفری باشد و تجویز اعاده‌دادرسی را ایجاب نماید، لذا مستند به مفهوم مخالف ماده ۲۷۲ قانون یاد شده درخواست آقای م.ش. محکوم به ردّ است.
شعبه ۳۷ دیوان عالی کشور- عضو معاون و عضو معاون
سید مصطفی قائم مقامی - محمد سلطان همتیار