تصویبنامه شماره ۵۳۳۴۵/ت۲۷۹۴۰ه- مورخ ۱۳۸۱/۱۱/۷ راجع به اجازه مصالحه متعهدان ارزی مصوب ۱۳۸۱/۱۱/۰۲

هیات وزیران در جلسه مورخ ۱۳۸۱/۱۱/۲ بنا به پیشنهاد شماره ۳۶۶۷/ه- مورخ ۱۳۸۱/۱۰/۲۳ بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تصویب نمود:
مصالحه متعهدان ارزی موضوع فهرست پیوست در هیجده (۱۸) ردیف که تایید شده به مهر دفتر هیات دولت می‌باشد، با رعایت قوانین و مقررات مربوط مجاز است

محمدرضا عارف
معاون اول رئیس جمهور

بسمه تعالی
فهرست مربوط به مصالحه ریالی با صادرکنندگان در چارچوب مصوبه های شماره ۴۶۳۰۸/ت۲۵۵۵۶ه- مورخ ۱۲/۱۰/۸۰ و ۹۱۳۵/ت۲۶۲۶۹ه- ۵/۴/۸۱هیات وزیران


ردیف

مشخصات صادر کننده

تعداد تعهدنامه ارزی (فقره)

سال تعهدنامه

مبلغ تسویه نشده تعهدنامه ها (به دلار)

نرخ مصالحه ریالی (به ریال)

مبلغ مصالحه (به ریال)

شخصیت صادرکننده

۱

یعقوب جباری اصل

۱۵

۷۶

۹۹/۱۳۵۸۲۷

۵۰

۴۰۰/۷۹۱/۶

حقیقی

۲

زهرا رستگاری مقدم گلی

۱

۷۵

۰۰۰/۱۰۰

۵۰

۵/۰۰۰/۰۰۰

حقیقی

۳

حسن اسمعیلی

۵

۷۴

۷۷۳/۴۵

۵۰

۶۵۰/۲۸۸/۲

حقیقی

۴

یونس عبدالرحیمی نوشاد

۶

۷۵

۰۸۸/۸۴

۵۰

۴۰۰/۲۰۴/۴

حقیقی

۵

عباس کلانتری

۲۲

۷۶ و ۷۵

۵۰/۴۷۲/۱۷۶

۵۰

۶۲۵/۸۲۳/۸

حقیقی

۶

منصور نیکویی حسن کیاده

۱۰

۷۷

۰۰۰/۱۰۰

۵۰

۵/۰۰۰/۰۰۰

حقیقی

۷

داریوش زارع بهتاش

۲۵

۷۵ و ۷۴

۶/۳۴۶/۱۵۹

۵۰

۳۳۰/۹۶۷/۷

حقیقی

۸

اسداله خیاط سلیقه دار

۱

۷۴

۲۰/۹۹۳/۲۰

۵۰

۶۶۰/۰۴۹/۱

حقیقی

۹

محمد اسماعیلی

۱

۷۶

۹۸۰/۳۴

۵۰

۱/۲۴۹/۰۰۰

حقیقی

۱۰

احد رهبر اسماعیلی

۱

۷۸

۵۰/۷۱۰

بخشوده

بخشوده

حقیقی

۱۱

محمد حسین فرخی صالح آبادی

۱۳

۷۵

۷۴۶/۳۳۵

۵۰

۳۰۰/۷۸۷/۱۶

حقیقی

۱۲

حسن رفیعی مهر

۲

۷۷ و ۷۶

۹۸/۶۷۱/۳۰۱

۵۰

۵۹۹/۰۸۳/۱۵

حقیقی

۱۳

اکبر سیستانی خنامانی

۱

۷۴

۹۰۰/۱۲

۵۰

۰۰۰/۶۴۵

حقیقی

۱۴

محمد تقی قنبری

۱۱

۷۶ و۷۵

۸۰/۷۲۶/۴۴۵

۵۰

۳۴۰/۲۸۶/۲۲

حقیقی

۱۵

رضا جمشیدی نیا

۱۶

۷۴

۸۵۵/۹۸۴

۵۰ و ۲۶۵

۵۷۵/۴۸۶/۱۵۳

حقیقی

۱۶

محمد علی صنعتی روش

۱۳

۷۸

۲۷۴/۹۹

۵۰

۷۰۰/۹۶۳/۴

حقیقی

۱۷

محمد احمد زاده

۴

۷۴

۶۴۳/۵۷

۵۰

۱۵۰/۸۸۲/۲

حقیقی

۱۸

مجید اسدی و بجوبه

۱۹

۷۵

۶۰/۶۱۲۳۹۳

۵۰

۶۵۴۶۱۶۹۶

حقیقی
میانگین امتیاز: ۵.۰ از ۰ رای

دیدگاه‌ها

۰ + ۰ =
تصویبنامه شماره 53345/ت27940ه- مورخ 1381/11/7 راجع به اجازه مصالحه متعهدان ارزی مصوب ۱۳۸۱/۱۱/۰۲ | دایره‌المعارف جامع قوانین ایران