تظاهر و قدرت نمایی با چاقو منجر به ایراد جرح

رأی شعبه دیوان عالی کشور

حسب مندرجات لایحه متقاضی آقای ن. ذ. و مستندات پیوست آن نامبرده بموجب دادنامه شماره ۷۷۶- ۹۴/۵/۲۷ شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری دو شهر خوی و به دلائل و مستندات و شرح و استدلال مندرج در آن بجرم ایراد جرح عمدی با چاقو و تظاهر به قدرت نمایی موضوع شکایت شکات غ.ح. و ع.ک. از حیث جنبه خصوصی جرم به پرداخت دیات و ارش مقرر در دادنامه فوق الذکر در حق شکات و از حیث جنبه عمومی جرم نیز به تحمل یکسال حبس تعزیری بابت ایراد جرح عمدی با چاقو و تحمل دو سال حبس تعزیری و ۷۴ضربه شلاق تعزیری بابت تظاهر به قدرت نمایی با چاقو و رأی صادره طی دادنامه شماره ۱۴۶۶- ۹۴/۱۰/۱۳ شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان غربی تأیید و قطعی شده است. سپس متقاضی طی لایحه ائی به عنوان ریاست محترم دیوان عالی کشور و به جهات مذکور در آن که در حین شور قرائت خواهد شد درخواست تجویز اعاده دادرسی نموده است و پس از ثبت جهت رسیدگی باین شعبه ارجاع گردیده است و مفاد لایحه وی اجمالاً حاکیست با توجه به توصیه دادگاه مبنی بر اعمال تخفیف در صورت بیان واقعیت و راستگویی و عدم اعمال تخفیف علیرغم بیان حقیقت و اظهار ندامت از عملکرد خود و اینکه برای یک عنوان مجرمانه عناوین مجازاتی مختلف تعیین نموده و برای وی دو مجازات یکی برای ایراد جرح با چاقو و دیگری برای تظاهر و قدرت نمایی با چاقو تعیین گردیده در حالیکه وی یک عمل بیشتر انجام نداده است و با توجه به تعداد مهاجمین برای جلوگیری از تهاجم آنان چاقو را بطرف آنان پرتاب نموده و منتهی به جرح آنان شده و عمل وی عمل واحدی بوده است و تعیین دو مجازات صحیح نمی باشد. عضو ممیز- سید رضا سید ک. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای سید رضا سید ک. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی میدهد:

رأی شعبه دیوان عالی کشور

درخصوص درخواست تجویز اعاده دادرسی از ناحیه محکوم علیه آقای ن. ذ. نسبت به دادنامه شماره ۱۴۶۶- مورخ ۹۴/۱۰/۱۳ شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان غربی نظر باینکه محکومیت متقاضی به دو فقره حبس یکی بابت ایراد جرح عمدی با چاقو و دیگری جهت تظاهر و قدرت نمایی با چاقو در دو واقعه جداگانه نبوده است بلکه در یک واقعه و با فعل واحد هم تظاهر و قدرت نمایی صورت گرفته و هم ایراد جرح واقع شده است که با توجه به ماده۱۳۱ قانون مجازات اسلامی مصوب سال۹۲ مبنی بر اینکه در جرائم موجب تعزیر هرگاه رفتار واحد دارای عناوین مجرمانه متعدد باشد مرتکب به مجازات اشد محکوم می شود لذا محکومیت وی به دو مجازات جداگانه بیش از مجازات مقرر قانونی بوده و درخواست وی از این حیث و با توجه به مطالب مندرج در لایحه خویش مشمول بند چ ماده۴۷۴ قانون آئین دادرسی کیفری می باشد که باستناد آن و ماده۴۷۶ قانون مذکور ضمن تجویز اعاده دادرسی رسیدگی مجدد به یکی از شعب همعرض دادگاه صادر کننده رأی قطعی (دادگاه تجدیدنظر استان) ارجاع می گردد.
شعبه سی و پنجم دیوان عالی کشور - رئیس و مستشار
سیدرضا سیدک - رحمت اله احمدی