تفاوت اقرار قاطع و غیر قاطع
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۸۱/۱۱/۲۷
برگزار شده توسط: استان آذربایجان شرقی/ شهر تبریز
موضوع
تفاوت اقرار قاطع و غیر قاطع
پرسش
با توجه به بند (۹) ماده ۶۲ قانون آیین دادرسی مدنی مصوب ۱۳۱۸ و تبصره ذیل ماده ۳۳۱ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی آیا حکم مستند به اقرار قاطع در دادگاه موجب سقوط حکم از قابلیت تجدیدنظرخواهی است یا فرقی بین اقـرار قـاطع و غیر قاطع وجود ندارد؟
نظر هیئت عالی
مطابق تبصره ذیل ماده ۳۳۱ قانون آیین دادرسی دادگاههـای عمـومی و انقـلاب در امـور مـدنی احکـام مسـتند بـه اقـرار در دادگـاه قابـل درخواست تجدیدنظر نیست لذا
نظر اکثریت
مورد تایید است. نظر اکثریت: نظر به ا طلاق تبصره ذیل ماده ۳۳۱ قانون مزبور و حذف قاطع از اقرار هـر اقـراری موجـب سقوط حق تجدیدنظرخواهی است.
نظر اقلیت
با توجه به سابقه وضع تبصره ذیل ماده مزبور و با عنایت به اینکه قانونگذار در مـواد متعـددی مثل بند (۱) ماده ۳۶۹ قانون مزبور در خصوص سقوط حق فرجامخواهی بین اقرار قاطع و غیر قاطع قایل به تفکیک شده لذا بـه نظـر مـیرسـد صـرفا اقـرار قـاطع در دادگـاه مسـقط حـق تجدیدنظرخواهی است.