تفاوت نحوه ابلاغ در قوانین آیین دادرسی مدنی و کیفری

صورتجلسه نشست قضایی
کد نشست: ۱۳۹۹-۷۰۵۵
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۸/۰۲/۱۲
برگزار شده توسط: استان فارس/ شهر استهبان

موضوع

تفاوت نحوه ابلاغ در قوانین آیین دادرسی مدنی و کیفری

پرسش

با توجه به اینکه مقنن در ماده ۱۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری سایر ترتیبات و قواعد ابلاغ را تابع قانون آیین دادرسی مدنی دانسته و در ماده ۸۳ قانون آیین دادرسی مدنی مقرر داشته که در مورد ابلاغ قانونی ابلاغ زمانی معتبر است که برای دادگاه محرز شود که اوراق به دست مخاطب رسیده است؛ آیا بیان تبصره ماده ۱۷۹ قانون آیین دادرسی کیفری لغو است؟

نظر هیئت عالی

نظریه اتفاقی قضات محترم دادگستری شهرستان استهبان موجه و مورد تایید است. ضمنا نظریه مشورتی مرتبط به شماره ۷/۹۸/۴۷۲ مورخ ۹۸/۴/۳۱ اداره کل حقوقی قوه قضاییه به شرح زیر موید این استنتاج می باشد: نظر اتفاقی: مطابق ماده ۸۳ قانون آیین دادرسی مدنی در ابلاغ قانونی اصل بر عدم اطلاع مخاطب است؛ لذا احضار مجدد در فرض عدم احراز اطلاع الزامی است؛ اما در آیین دادرسی کیفری ملاک ابلاغ قانونی است و ضرورتی به ابلاغ واقعی ندارد؛ مگر آنکه بازپرس احتمال دهد که متهم از احضاریه مطلع نشده است؛ در این صورت وی را فقط برای یک بار دیگر احضار می نماید و عبارت فقط برای یک بار دیگر نیز موید همین نظر است و به این معناست که اگر احضاریه بار دوم نیز ابلاغ قانونی صورت گیرد کفایت می نماید و ضرورتی به ابلاغ واقعی ندارد و در صورت عدم حضور بدون عذر موجه از موارد جواز صدور دستور جلب متهم می باشد.