تهدید با قمه حین سرقت مقرون به آزار

رأی دادگاه بدوی

در خصوص اتهام آقای ک. م. و آقای ن. ح. دائر بر سرقت مقرون به آزار وجه نقد به میزان نود هزار تومان و یک دستگاه گوشی تلفن همراه و ایراد ضرب و جرح عمدی و اقامت غیرمجاز در خاک ایران و تهدید با قمه، نظربه شکایت شاکی و گزارشات مرجع انتظامی و کیفرخواست دادستان محترم و تحقیقات به عمل آمده و اظهارات و اقاریر متهمین در خصوص اصل سرقت در دادسرا و در دادگاه و دفاعیات بلاوجه ایشان مبنی بر مقرون به آزار نبودن سرقت و سایر قرائن و امارات موجود، بزهکاری متهمین موصوف محرز است لذا مستنداً به مواد ۶۵۲ و ۷۱۷ و ۱۳۱ و ۱۳۴ و ۶۶۷ از قانون مجازات اسلامی، هر یک از متهمین موصوف را بابت اتهام سرقت مقرون به آزار و تهدید با قمه با توجه به تعدد معنوی جرایم مذکور به تحمل ده سال حبس تعزیری با احتساب ایام بازداشت قبلی متهمین و تحمل هفتاد و چهار ضربه شلاق محکوم می‌نماید. بابت اتهام تهدید با قمه با توجه به اینکه تهدید در حین سرقت انجام شده و جزء ارکان بزه سرقت مقرون به آزار می‌باشد و بزه مستقلی محسوب نمی‌شود لذا مجازات جداگانه‌ای برای آن تعیین نمی‌شود و در این خصوص مستنداً به بند الف ماده ۱۷۷ از قانون آیین دادرسی کیفری حکم به برائت متهم در این خصوص صادر و اعلام می‌گردد. در خصوص اتهام متهمین دائر بر اقامت غیرمجاز در خاک ایران مستنداً به مواد ۱ و ۱۵ از قانون راجع به ورود و اقامت اتباع بیگانه در کشور هر یک از متهمین موصوف را به اخراج از خاک جمهوری اسلامی ایران و متهم ردیف دوم آقای ن. ح. را بابت اتهام ایراد ضرب و جرح مستنداً به ماده ۵۵۹ از قانون مجازات اسلامی به پرداخت دو درصد از دیه کامله بابت ارش شکستگی قسمت انتهایی استخوان سوم کف دست چپ در حق آقای خ. غ. محکوم می‌نماید. رای صادره حضوری و محسوب و ظرف بیست روز پس از از ابلاغ قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می‌باشد.
سید روح الله مصطفی نژاد موسوی ـ رییس شعبه ۱۰۲ دادگاه جزایی دماوند

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

تجدیدنظرخواهی آقایان ۱. ک. م. ۲. ن. ح. هر دو تبعه افغانستان نسبت به دادنامه شماره ۷۰۰۱۶۳ مورخ ۱۳۹۴/۰۲/۱۷ صادره از شعبه ۱۰۲ دادگاه عمومی جزائی شهرستان دماوند که به موجب آن تجدیدنظرخواهان‌ها از بابت اتهام سرقت مقرون به آزار و تهدید با قمه به تحمل ده سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق و از بابت اتهام اقامت غیرمجاز در خاک ایران، به اخراج از خاک جمهوری اسلامی ایران و نیز تجدیدنظرخواه ردیف دوم علاوه بر آن از بابت اتهام ایراد ضرب و جرح عمدی به پرداخت دیه در حق شاکی محکوم شده است. نظر به اینکه شاکی اعلام گذشت نموده و با توجه به قابل گذشت بودن اتهام ایراد ضرب و جرح عمدی تجدیدنظرخواه ردیف دوم دادگاه به استناد بند ت ماده ۴۵۰ قانون آئین دادرسی کیفری دادنامه تجدیدنظرخواسته را در خصوص محکومیت تجدیدنظرخواه ردیف دوم نسبت به اتهام ایراد ضرب و جرح عمدی نقض و مستندا به بند ب ماده ۱۳ قانون آئین دادرسی کیفری قرار موقوفی تعقیب صادر می‌نماید و اما در خصوص تجدیدنظرخواهی، تجدیدنظرخواهان‌ها نسبت به سایر محکومیت‌های دادنامه تجدیدنظرخواسته با توجه به محتویات پرونده و اینکه تجدیدنظرخواهان‌ها دلیل و مدرکی که موجب نقض دادنامه باشد ارائه ننموده است و دادنامه نیز بر اساس دلائل و قرائن موجود در پرونده و قانون اصدار یافته است لذا دادگاه با رد تجدیدنظرخواهی آنان مستندا به بند الف ماده ۴۵۵ قانون آئین دادرسی کیفری و با رعایت ماده ۳۸ قانون مجازات اسلامی به لحاظ گذشت و رضایت شاکی و تبصره ۳ ماده ۱۳۴ قانون مذکور ده سال حبس تجدیدنظرخواهان‌ها را تخفیف و تقلیل هر یک به تحمل ۶۲ ماه حبس تعزیری نموده و دادنامه تجدیدنظرخواسته را به نحو مذکور تائید و استوار می‌نماید. این رای قطعی است.
مستشار و مستشار شعبه ۲۲ دادگاه تجدیدنظر استان تهران
احمد شیری خان- مرتضی کیاستی