تکرار جرم رانندگی بدون گواهینامه
صورتجلسه نشست قضایی
کد نشست: ۱۳۹۷-۵۴۰۶
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۷/۰۴/۲۱
برگزار شده توسط: استان مازندران/ شهر محمود آباد
موضوع
تکرار جرم رانندگی بدون گواهینامه
پرسش
چنانچه شخصی که سابقه محکومیت به مجازات برای رانندگی بدون گواهینامه را دارد مجددا مرتکب جرم رانندگی بدون گواهینامه با خودرو شود مجازات جرم وی برای مرتبه دوم چیست؟
نظر هیئت عالی
مجازات مقرر برای تکرار بزه رانندگی بدون گواهینامه در ماده ۷۲۳ قانون مجازات اسلامی - تعزیرات مصوب ۱۳۷۵ با وضع قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب ۱۳۷۳ با اصلاحات بعدی به موجب بند یک ماده ۳ آن منتفی شده است وبا انتفای مجازات خاص مقرر برای تکرار دلیلی بر عدم اعمال مجازات عام مقرر برای تکرار جرم در ماده ۱۳۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ وجود ندارد. بنابراین در صورت تکرار بزه رانندگی بدون پروانه باید جزای نقدی مقرر در بند یک ماده ۳ قانون یاد شده با لحاظ جدول پیوست بودجه سالانه مربوط برابر ماده ۱۳۷ قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲ تشدید شود؛ بنابراین نظریه اکثریت قضات محترم دادگستری شهرستان محمودآباد استان مازندران در حدود فوق الذکر مورد تایید است.
نظر اکثریت
۱-در این خصوص اختلاف نظر وجود دارد. اقدام به رانندگی بدون گواهینامه رسمی در ماده ۷۲۳ کتاب تعزیرات قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۵ جرم انگاری شده است در این ماده مجازات ارتکاب جرم رانندگی بدون گواهینامه رسمی برای بار اول حبس تعزیری تا دو ماه یا جزای نقدی تا یک میلیون ریال و یا هر دو مجازات و در صورت تکرار این جرم موجب دو تا شش ماه حبس است. با این حال طبق بند یک ماده ۳ قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب ۲۸ اسفند ۱۳۷۳ که طبق ماده ۹۳ همین قانون از اول سال ۱۳۷۴ لازم الاجرا شده است در جرایم مستوجب "مجازات تعزیری موضوع تخلفات رانندگی" به جای حبس یا مجازات تعزیری دیگر حکم به جزای نقدی از هفتاد هزار و یک تا یک میلیون ریال جزای نقدی صادر می شود. قانون گذار در بند یک ماده ۳ قانون وصول "مجازات های تعزیری موضوع تخلفات رانندگی" را فارغ از میزان آن ها مشمول حکم این بند و مستوجب جزای نقدی مقرر به جای مجازات تعزیری تعیین شده در قانون مجازات اسلامی دانسته است. البته مبالغ جزای نقدی مذکور در این قانون بعدا در مراحل مختلف اصلاح شده است که در آخرین مرحله ضمن قانون بودجه ۱۳۹۳ کل کشور جزای نقدی مقرر در بند یک ماده ۳ از دو تا بیست میلیون ریال تعیین شده است. بند یک ماده ۳ قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین بیان می دارد: در هر مورد که در قوانین حداکثر مجازات کمتر از نود و یک روز حبس و یا مجازات تعزیری موضوع تخلفات رانندگی می باشد از این پس به جای حبس یا مجازات تعزیری حکم به جزای نقدی از هفتاد هزار و یک (۷۰۰۰۱) ریال تا یک میلیون (۱۰۰۰۰۰۰) ریال صادر می شود. در مجازات های جایگزین حبس همان گونه که از نام آن پیداست مجازات اصلی "حبس" است و مجازات دیگر جایگزین آن می شود ولی طبق بند یک ماده ۳ مجازات اصلی جرایم رانندگی جزای نقدی تعیین شده است. بیان قانونگذار به نحو ا طلاق در بند یک مذکور را باید شامل تمام مجازات های تعزیری جرایم رانندگی موضوع فصل بیست و نهم کتاب تعزیرات قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۵ دانست تصریح قانون گذار در تبصره ماده ۷۱۸ کتاب تعزیرات به مستثنی بودن مواد ۷۱۸ و ۷۱۴ از حکم بند یک ماده ۳ قانون وصول خود قرینه ای بر حکومت بند یک به سایر
نظر اقلیت
۱-در این مورد یک نظریه مشورتی داریم. نظریه مشورتی ۷/۵۴۲۱-۱۳۸۷/۹/۳ بیان می دارد: مستندا به ماده ۷۲۳ قانون مجازات اسلامی (۱۳۷۵) مجازات رانندگی بدون پروانه برای بار دوم دو ماه تا شش ماه حبس است. بنا بر این رسیدگی به آن در صلاحیت مراجع قضایی است و از صلاحیت رسیدگی شوراهای حل اختلاف خارج است؛ در نتیجه موضوع دارای اهمیت می باشد. اهمیت از آن جهت که اگر مجددا همان مجازات در نظر گرفته شود دارای جنبه بازدارندگی نخواهد بود و قانون مجازات را بی اثر می سازد.