دعوای الزام به تمکین

رأی دادگاه بدوی

در خصوص دعوی خواهان به طرفیت خوانده به خواسته صدور حکم تمکین علیه خوانده به شرح دادخواست تقدیمی و اظهارات طرفین در جلسه دادرسی مورخه ۱۳۹۳/۰۶/۱۸، دادگاه توجهاً به جامع محتویات پرونده از جمله تصویر مصدق نکاح‌نامه رسمی طرفین که ضم پرونده و وجود علقه زوجیت دائم بین طرفین محرز و مسلّم است و اینکه خوانده در جلسه دادرسی حاضر و بیان داشته در صورت مناسب بودن مسکن و یا فاصله حداکثر دو ساعت با محل کار تمکین می‌کنم، لذا دادگاه دعوی خواهان را وارد و ثابت تشخیص و مستنداً‌ به مواد ۱۱۰۲ و ۱۱۱۴ قانون مدنی خوانده را به تمکین از خواهان در انجام وظایف خاص زناشویی محکوم می‌نماید. اثر این حکم نسبت به آتیه است و دلیل بر نشوز زوجه در گذشته نیست و اجرای آن نیز منوط به فراهم بودن مسکن متناسب و اثاث‌البیت متعارف از سوی زوج می‌باشد. رأی صادره حضوری است و ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ، قابل اعتراض و رسیدگی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران می‌باشد.
رئیس شعبه ۲۸۲ دادگاه عمومی خانواده تهران - فرقانی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

تجدیدنظرخواهی ف.ج. با وکالت خانم ف.ب. به‌طرفیت آقای ش.س. نسبت به دادنامه شماره۹۰۶- ۱۳۹۳/۶/۱۸صادره از شعبه۲۸۲ دادگاه عمومی خانواده که بر الزام تجدیدنظرخواه به تمکین از همسرش اشعار دارد، بنظر وارد است. زیرا دادگاه محترم بدوی در رأی صادره، اجرای حکم را منوط به تهیه مسکن مناسب و اثاث‌البیت نموده‌است. صرفنظر از اینکه رأی صادره از مصادیق رأی غیرمنجز و قابل تأیید نمی‌باشد، اساساً خواهان تمکین باید مسکنی را که زوجه در آن تمکین نماید، ضمن تقدیم درخواست، به دادگاه معرفی نماید که در مانحن فیه زوج مسکنی را، اعم از ملکیت، اجاره، رهن و تصرف، به دادگاه معرفی ننموده‌است. لذا با وارد بودن اعتراض تجدیدنظرخواه رأی صادره نقض می‌گردد. بدیهی است زوج، چنانچه اصرار بر تمکین همسرش دارد، می تواند درخواست دیگری تقدیم محاکم خانواده نماید و ضمناً مسکن مورد ادعا را معرفی‌ نماید. این رأی قطعی است.
رئیس و مستشار شعبه ۴۷ دادگاه تجدیدنظر استان تهران
معنوی – مدنی‌کرمانی