دو شرط خدمت داوطلبانه و دهستان بودن محل خدمت

رأی شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری

در خصوص دادخواست خانم (ص. ل.) به طرفیت اداره کل آموزش و پرورش استان گیلان به خواسته مطالبه پاداش و حقوق ذخیره مرخصی مربوط به انجام خدمت در مناطق محروم، با توجه به مفاد لایحه دفاعیه مشتکی عنه که دلالت بر آن دارد که حضور شاکی در محل خدمت خود داوطلبانه نبوده بلکه جهت ایفای تعهد و انجام وظیفه بوده است، مضافاً اینکه محل اشتغال وی جزء فهرست دهستان‌های محروم نبوده است و از سوی شاکی نیز دلیل و مدرک مثبته دایـر بر روستایی و محروم بودن محل خدمت مربوطه ارائه نگردیده است، بنابراین به موجب بند ۳ مصوبه شماره ۲۳۳۴۷/ت۲۱۵ مورخه ۱۲/۶/۱۳۷۳ با رعایت مصـوبه شماره ۲۱۴۳۱۲/ت ۳۹۴۴۴هـ مـورخـه ۲۸/۱۲/۱۳۸۶ هیأت وزیـران و مصوبه ۷۶۲۲۹/ت۴۰۹۹۶هـ مورخه ۱۰/۴/۱۳۸۸ مصوب همان مرجع و بخشنامه معاونت برنامه ریزی و توسعه مدیریت وزارت آمـوزش و پرورش به شماره ۷۶۰/۹۰۹۴-۲۶/۱۲/۱۳۸، با در نظر گرفتن مفاد رأی وحدت رویه شماره ۱۷۸-۲۰/۴/۱۳۹۰هیأت عمومی دیوان عدالت اداری و مواد ۱۳ و ۱۴ قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۸۵ شکایت غیر وارد تشخیص می‌گردد و حکم به رد شکایت مذکور صادر و اعلام می‌شود. این رأی وفق ماده ۷ قانون اخیر الذکر قطعی است.
رئیس شعبه ۲۲ دیوان عدالت اداری ـ مستشاران شعبه
عرفان ـ برومند ـ فرزد